Πράσινο - κήποι - πάρκα

Πράσινο - κήποι - πάρκα (13)

kathim24Νικητής στον διεθνή διαγωνισμό «Επανεφευρίσκοντας Πόλεις» αναδείχθηκε το σχεδιαστικό στούντιο Carlo Ratti Associati (CRA) για να αναπτύξει ένα καινούργιο κέντρο γραφείων και ερευνών σε ένα άδειο κτίριο στο Μιλάνο. Το πρότζεκτ του CRA προτείνει την κάλυψη ολόκληρου του κτιρίου από έναν 200 μέτρων «αστικό αμπελώνα» και την επαναφορά της φύσης στο αστικό περιβάλλον. Η πρόταση -η οποία και, τελικά, επελέγη- υποβλήθηκε κατόπιν πρόσκλησης της κλιματικής ομάδας C40 σε ενδιαφερόμενους να δημιουργήσουν δημόσιο χώρο σε μια από τις πιο ζωντανές περιοχές της πόλης.

gm13

Αφορμή για αυτό το άρθρο – παρέμβαση αποτέλεσαν δυο δημοσιεύσεις: α) αυτήΔημοσιεύτηκε η απόφαση για την απαλλοτρίωση χώρου του πρώην Εργοστασίου Λιπασμάτων” β) και ιδιαίτερα αυτή “Καθόλου τυχαία το, από 7 Μαΐου, πρακτικό έγκρισης της απαλλοτρίωσης της περιοχής Λιπασμάτων από την Περιφέρεια” που θέτει κάποια εύλογα ερωτήματα με αφορμή την απόφαση της Περιφέρειας  για την απαλλοτρίωση του χώρου του πρώην Εργοστασίου Λιπασμάτων στην Δραπετσώνα  όπου στο κεφάλαιο “ΣΚΟΠΟΣ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗΣ” στο σημείο ΣΤ (σελίδα 10) λέει τα εξής:

2672247Ο λόγος, για τις σοβαρές και αγιάτρευτες πληγές που έχει προξενήσει σ' ολόκληρο τον Πλανήτη ο πολυσύνθετος και λαίμαργος τρόπος με τον οποίο επιβιώνουν οι Άνθρωποι, ο και πολιτισμός ονομαζόμενος. Αν μη τι άλλο, το ανθρώπινο είδος έχει χιούμορ.

Θα πούμε για τις βλαβερές συνέπειες των καταστροφικών ενεργειών μας που ως φαίνεται οι περισσότεροί μας δεν τις παίρνουμε ποτέ στα σοβαρά. Δεκάρα δεν δίνουμε για την μεγάλη πιθανότητα να εξαντλήσει οσονούπω η Γη μας την υπομονή της και να μας σουτάρει. Να μας ξαποστείλει ως μισητούς επιβήτορες δια της παλαιάς μεθόδου του εξαφανισμού: "Ως εδώ μάγκες. Και τώρα ξου. Έξω από δω και ο θεός μαζί σας"

dimker147Αν κυκλοφορείς πεζός έξω στους δρόμους και ποιητικά απλώνεσαι μέσα σου, είναι σχεδόν σίγουρο ότι όχι μόνο βλέπεις γύρω σου τριγύρω σου, αλλά και αισθάνεσαι πράματα και θάματα, που συνήθως διαφεύγουν της προσοχής σου όταν είσαι χωμένος σε αεροστεγή τριπάκια και κυκλοφορείς με τροχοφόρα. Κι εσύ που καθημερινά κυκλοφορείς με τα πόδια Δραπετσώνα, Κερατσίνι, Πειραιά, εξόριστε περιπατητή, πες μας τι βλέπεις στον αιώνα σου;

Σήμερα θα σας πω τα πάνω πάνω για το πράσινο. Το αστικό πράσινο.

parkoΠάρκα στο Λεκανοπέδιο υπάρχουν αρκετά, όχι όμως τόσα και τόσο καλά οργανωμένα και εύκολα προσβάσιμα στον κόσμο με μέσα σταθερής τροχιάς, όπως αυτά που διαθέτουν οι μεγάλες πόλεις στην υπόλοιπη Ευρώπη. Στο Λεκανοπέδιο υπάρχουν πάρκα όπως στου Παπάγου, στο Γουδί, στο Χαϊδάρι, ο Εθνικός κήπος, το πάρκο Συγγρού, το Άλσος Βεΐκου, το πεδίον Άρεως, το πάρκο Τρίτση, το δάσος της Καισαριανής. Νέα πάρκα προβλέπεται να δημιουργηθούν στο Φάληρο και στο Ελληνικό. Η μόνη περιοχή που δεν έχει ένα Μητροπολιτικό πάρκο είναι ο Δ.Πειραιάς. Και η τελευταία μεγάλη ελεύθερη περιοχή για να δημιουργηθεί είναι αυτή των 640 στρεμμάτων στη Δραπετσώνα. Ελπίζουμε ότι οι υπεύθυνοι της Αυτοδιοίκησης θα συνειδητοποιήσουν την ανάγκη της δημιουργίας ενός μεγάλου ενιαίου πάρκου στην περιοχή μας κι όχι ενός τύπου "κι εσύ χτενίζεσαι" Άλσος Παγκρατίου

«Θα ανεβείτε στη “γουρούνα” να κάνουμε μια βόλτα;» με ρωτάει ο ξεναγός μου Νίκος Λιβανός. Ρητορικό το ερώτημα... Πώς αλλιώς θα πάρω μια μικρή, έστω, γεύση από τα 1.800 στρέμματα που απλώνονται μπροστά μου; Είναι πρωί, μέρα ηλιόλουστη και ζεστή, και στην περιήγησή μου, που ξεκινά πάνω στο θορυβώδες τετράτροχο, οι εκπλήξεις είναι απανωτές.

Ο σχεδιασμός Νέου Άλσους Πολιτισμού και Αναψυχής στα παραχωρηθέντα προς τον Δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας 86 στρέμματα στην παράλια Νοτιοδυτική περιοχή του Δήμου για Δημόσια χρήση, που προκηρύχθηκε σε Πανελλήνιο Αρχιτεκτονικό Διαγωνισμό, οφείλει να λάβει υπ' όψιν του την ιστορική-αρχαιολογική σημασία του συγκεκριμένου χώρου και τα χαρακτηριστικά κοινωνικά-πολιτιστικά στοιχεία της Μικρασιατικής-Ποντιακής προσφυγιάς, και την αναγκαιότητα ενός αλσικού φυτικού πνεύμονα για όλη την ευρεία περιοχή Πειραιώς, καθώς και τις αθλοπαιδιές και την πολιτιστική έκφραση των δημοτών.

Το Καστράκι είναι ένας δημοτικός χώρος τεσσάρων πέντε στρεμμάτων που βρίσκεται στην άκρη της Δραπετσώνας, ένας χώρος παρατημένος για πάρα πολλά χρόνια. Έχει εξαιρετική θέα προς το λιμάνι - είναι το σημείο που καταλήγει η περιοχή με τις πρώτες προσφυγικές πολυκατοικίες.Το μόνο καλό που προέκυψε από την χρόνια εγκατάλειψή του ήταν πως με τον καιρό είχε γίνει το βασίλειο της μαργαρίτας.

Διάβασα το άρθρο γιά τα κλαδέματα όπως και το σχόλιο της κυρίας Ελευθεριάδη ( εδώ ). Στεναχωρέθηκα, δεν μου άρεσαν τα λόγια της, σαν να με θίγανε νομίζω.

Με αυτό σαν αφορμή να πω κάποιες απόψεις για το θέμα. Οι κηπουροί είναι όπως όλοι οι εργαζόμενοι. Η άποψή μου είναι ότι κυριαρχεί το λίγο. Εύκολα λέμε για τον άλλο, για την δουλειά του, δύσκολα για την δική μας. Δύσκολα λοιπόν, θα βρεις καλό καθηγητή, ή γιατρό, ή υδραυλικό, το αυτό ισχύει με τον κηπουρό όπως και με τον πολιτικό. Αυτά με τις ευαισθησίες.
Επί του θέματος δηλαδή, τα κλαδέματα των δένδρων και των θάμνων του δήμου από την υπηρεσία πρασίνου.

- Από κλάδεμα πως πήγαμε φέτος; 

Σε σχέση με πέρσι σκίσαμε. Γέμισαν οι δρόμοι με κλαδιά. 

 

- Και ήταν σωστό το κλάδεμα; 

Απ'ότι λένε αυτοί που ξέρουν πιο πολλά και συμφωνώ κι εγώ, εμφανώς καλύτερο από πέρσι. Δίχως φυσικά αυτό να σημαίνει ότι εξαντλήθηκαν τα περιθώρια του καλού κλαδέματος. Μένουν ακόμα αρκετά να γίνουν και σε ποιότητα και σε ποσότητα. Πέρσι είχαμε δει δένδρα που τα είχανε βαρέσει κανονικά στ'αυτιά. Αρκετά απ'αυτά τα ψιλοκουρεμένα έπαθαν σοκ και τα καημένα δεν ξαναπέταξαν κλαδιά. Καπούτ.