Κυριακή, 28 Ιουνίου 2020 18:14

Έκρηξη και συντρίμμια και …να μην σφάζονται παλικάρια στην ποδιά του εδάφιου 6 στο άρθρο 31 παρ.4

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

mgl2Έχουμε ξαναπεί, τα σχέδια νόμων που εισάγονται στην βουλή δεν είναι μια απλή γραφειοκρατική διαδικασία, δεν είναι κόπι πάστε από άλλα αντίγραφα των οποίων το πρωτότυπο χάνεται στους αιώνες.

Η πολιτική πρόθεση που περιέχει ένα νομοσχέδιο υλοποιείται από νομοπαρασκευαστικές επιτροπές οι οποίες με την σειρά τους μερικές φορές κάνουν σοβαρή δουλειά, πολλές φορές όχι, σας παραπέμπω και σε παλιότερη μελέτη της διαΝΕΟσις με τίτλο «πολυνομία και η κακονομία»* της Ελληνικής Πολιτείας και τι έλλειμα δημιουργεί στην Δημοκρατία.

Στην παρουσίαση προς ενδιαφερόμενους του νομοσχέδιου που ετοίμασε ο δήμος μας για την τροποποίηση του νόμου που προβλέπει την παραμονή της oilone στην παραθαλάσσια ζώνη εντός των ορίων μας για 20 χρόνια (από το 18) και την επεξεργασία των απόβλητων πλοίων με την απελευθέρωση στον αέρα τοξικών υπολειμμάτων, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ραγκούσης έριξε μια βόμβα, αναφέροντας ένα εδάφιο που είχε τροποποιήσει έναν νόμο και έλεγε ότι: «η χρονική προθεσμία απομάκρυνσης των μη επιτρεπομένων χρήσεων παρατείνεται μέχρι να εγκριθεί ζώνη υποδοχής της δραστηριότητας, στα διοικητικά όρια του οικείου ή και των όμορων Ο.Τ.Α πρώτου βαθμού» Από το ακροατήριο όλοι πάγωσαν, κάποιοι περισσότερο από άλλους, κανείς δεν ήξερε το εδάφιο ή για να το πούμε πιο σωστά όσοι το ήξεραν πάγωσαν κι αυτοί, το ξεπάγωμα για κάποιους ήταν εκρηκτικό για άλλους σκεπτικιστικό, για όλους απογοητευτικό.

Η πρώτη σκέψη «δηλαδή είναι αδύνατη η απομάκρυνση της μονάδας» οδήγησε στις επόμενες θυμωμένες «κάποιοι μας δουλεύουν άγρια» και στις μεθεπόμενες «ποιοι μας δουλεύουν άγρια;».

Δυο (διαφορετικές) πόρτες έχει η ζωή, δυο (ίδια) πρόσωπα έχει ο Ιανός, δυο (διαφορετικές που θέλουμε να τακιμιάσουν) περιπτώσεις θα εξετάσουμε και μεις.

Η απομάκρυνση της μονάδας δεν είναι αδύνατη. Και όσοι ισχυρίζονται ότι το εδάφιο αυτό δεν μας αφορά (άρα δεν είναι αδύνατη η απομάκρυνση) και όσοι ισχυρίζονται ότι είναι βόμβα (άρα πρέπει να τροποποιηθεί κι αυτό για να γίνει δυνατή η απομάκρυνση) συμφωνούν ότι μπορεί να γίνει απομάκρυνση

Μένει το «κάποιοι μας δουλεύουν άγρια» όπως ακούστηκε και ποιοι είναι αυτοί.

Οι πρώτοι που μας δούλεψαν άγρια είναι οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ Λαφαζάνης-Σκουρλέτης που τροποποιώντας τον νόμο Μανιάτη επανάφεραν τον ορισμό της περιοχής ως «υπό ανάπλαση» έδωσαν χαρακτηρισμούς στις παρεμβάσεις που μπορούν να γίνουν, όρισαν συντελεστή δόμησης. Όλα αυτά στον αέρα, λόγω του εδάφιου στο άρθρο 31 παρ.4 του νόμου 3325/2005, που καθιστά αδύνατη την απομάκρυνση της μοναδικής μονάδας που πήρε άδεια λειτουργίας μετά την τροποποίηση Μανιάτη, και μάλιστα 4 μέρες πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου 15 από την υπηρεσιακή κυβέρνηση, δηλαδή της oilone.

Υπάρχουν και αυτοί που δηλώνουν ότι το ήξεραν αλλά επειδή δεν μας επηρεάζει γι αυτό και δεν το ανέφεραν ποτέ. Είναι η νομική υπηρεσία του δήμου και επομένως η δημοτική αρχή. Λένε ότι η νομικά προγραμματισμένη απομάκρυνση εδράζεται στην «ευρωπαϊκή οδηγία Σεβέζο» επομένως η διάταξη του νόμου δεν έχει ισχύ. Λένε, ότι η επίκληση του εδαφίου θα είναι προφανώς η υπερασπιστική γραμμή της Εταιρείας, αλλά δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας. Γι αυτό και δεν το έβαλλαν ποτέ στο τραπέζι.

Τι να πούμε εμείς οι αδαείς που παίρνουμε βαθιές ανάσες κάνοντας σουηδική γυμναστική, κοιτώντας το πέλαγος με πλάτη στον Μελισσανίδη και περιμένοντας πότε θα θυμηθεί ο Βρούτσης να μας δώσει την σύνταξη μας;

Εμείς (η δημοτική αρχή δηλαδή, και οι δημοτικές παρατάξεις) αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι, ζητώντας από κάθε κόμμα ξεχωριστά να καταθέσει την τροπολογία που προτείνουμε, να θέσουμε την παράμετρο του εδαφίου στο άρθρο 31 παρ.4 του νόμου 3325/2005 στο τραπέζι και να ζητήσουμε από τις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές τους να το λάβουν υπόψη κι αν κρίνουν ότι χρειάζεται, να το περιλάβουν στην τροποποίηση. Σε καμιά περίπτωση η ύπαρξη του εδαφίου δεν πρέπει να οδηγήσει σε μοιρολατρική ακύρωση της κοινοβουλευτικής προσπάθειας απομάκρυνσης της μονάδας. Πρέπει να βρίσκεται η προσπάθεια αυτή στην πρώτη γραμμή, και να συνοδεύεται από την αγωνιστική στην οποία μέχρι στιγμής βρισκόμαστε υπό το μηδέν μια που «επαφίεται» στις επιμέρους συλλογικότητες που προσελκύουν τους ομοϊδεάτες τους σε άλλα πράγματα. Αγωνιστικά έχουμε μπλέξει σε κλάσματα που αδυνατούν γίνουν μονάδα.

Σε κάθε περίπτωση, είτε επηρεάζει το εδάφιο είτε όχι, οι «γνωρίζοντες» ισχυρίζονται ότι λύνεται το ζήτημα και μας μένει ο άκομψος τρόπος που διαχειρίστηκε την πληροφορία ο Ραγκούσης και οδήγησε σε μια αναστάτωση. «Κάρφωσε» τον συνάδελφο και σύντροφο του βουλευτή πρώην υπουργό Σκουρλέτη (τον Λαφαζάνη δεν τον πρόκανε) ενώ θα μπορούσε να το διαχειριστεί «εσωκομματικά». Εκτός αν είναι βέβαιος ότι δεν λύνεται το πρόβλημα ότι υπήρχε σκοπιμότητα εξαρχής με την προσφορά στον λαό ενός νόμου που είναι αδύνατον να εφαρμοστεί.

Ο καιρός θα δείξει αν η αποκάλυψη ήταν αγνών προθέσεων, η εγωιστικής αυτοπροβολής.

* Πολυνομία Και Κακονομία Στην Ελλάδα

Για την απομάκρυνση των ρυπογόνων εγκαταστάσεων από τον Δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας της δικηγόρου Ελένης Ευαγγελοπούλου. Ανάμεσα στα άλλα σχόλιά της αναφέρει και το εξής ενδιαφέρον: Η συγκεκριμένη διάταξη βρίσκεται σε ισχύ και δεν καταργήθηκε ποτέ ρητά, ούτε και με το άρθρο 70 του ν.4549/2018.Επομένως ένα πλήρες σχέδιο τροπολογίας για την τροποποίηση του άρθρου 70 πρέπει οπωσδήποτε να περιλαμβάνει την κατάργηση της πρόβλεψης του 4546/2018 περί παράτασης της προθεσμίας απομάκρυνσης έως ότου εγκριθεί άλλη ζώνη υποδοχής της δραστηριότητας που θα υποχρεωθεί σε απομάκρυνση. Η κατάργηση της διάταξης αυτής επιβάλλεται για λόγους ασφαλείας του Δικαίου και αποφυγής παρερμηνειών.

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 28 Ιουνίου 2020 18:24

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση