Τρίτη, 19 Μαρτίου 2019 19:29

Στην ανάπτυξη εναντίον της λιτότητας, λέμε ναι στον πληθωρισμό και όχι στην ανεργία

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

avgi1Το άρθρο αυτό του οικονομολόγου Κωστή Παπαδημητρίου, που δημοσιεύτηκε στις 17.3 στην Αυγή με τον τίτλο " Η οικονομική θεωρία που αναστατώνει την Αμερική και οι συνέπειες για την Ευρώπη", άμεσα δεν αφορά όσους θεωρούν τον καπιταλισμό τελειωμένη υπόθεση ως ένα σύστημα που παράγει αδικία και ανελευθερία για τους πολλούς και που η βάση του είναι η εκμετάλλευση των πολλών από εκείνους τους λίγους που κρατούν με όλα τα μέσα και το πεπόνι και το μαχαίρι. Τους αφορά όμως έμμεσα, στο βαθμό φυσικά που θέλουν να ενημερώνονται για τα σχέδια του εχθρού τους ώστε να μπορούν να σκέπτονται πως θα τα αντιμετωπίσουν. Όσο για τους υπόλοιπους, θεωρώ ότι παρουσιάζει ενδιαφέρον μιας και τη "νέα" αυτή κεϋνσιανικού τύπου θεωρία που την λανσάρουν αμερικανοί οικονομολόγοι, έχει στον πυρήνα της την επίλυση του προβλήματος της ανεργίας, πρόβλημα που είναι μεγάλο ιδιαίτερα στον ευρωπαϊκό νότο. 

Το 2016 ο διεθνής οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s παραδέχτηκε ότι οι θετικές επιπτώσεις των μεταρρυθμίσεων είναι υπερτιμημένες. Πριν λίγους μήνες το Institute of International Finance, η διεθνής ένωση τραπεζών με 450 μέλη από 70 χώρες, δημοσίευσε μια σειρά από επιστημονικά άρθρα που συμπεραίνουν ότι η λιτότητα ήταν η λανθασμένη επιλογή. Σύμφωνα με τη σειρά, η λιτότητα περιόρισε την ευρωπαϊκή ανάπτυξη κατά 10% σε σύγκριση με τις ΗΠΑ.

 - Πώς, λοιπόν, μπορούν να αλλάξουν όλα αυτά; Δεν υπάρχει παρά μόνον ένας τρόπος: μια σαρωτική επέλαση νέων ιδεών που θα κάμψουν τις αντιστάσεις. Και αυτή δεν μπορεί να έρθει παρά μόνο από την Αμερική, όπως γινόταν τα τελευταία εκατό χρόνια. Αυτό το κύμα φαίνεται να παίρνει μορφή με το πολιτικό ενδιαφέρον που έχει αρχίσει να συγκεντρώνει η λεγόμενη «Σύγχρονη Νομισματική Θεωρία».

 «Οι ηγέτες της Ευρωζώνης μετέτρεψαν ένα ελληνικό πρόβλημα ρευστότητας ύψους 50 δισ. ευρώ σε μια υπαρξιακή κρίση 1000 δισ. ευρώ για την Ευρωπαϊκή Ένωση», είχε εύστοχα παρατηρήσει ο Βρετανός πολιτικός David Miliband το 2011. Πράγματι, η Ευρώπη αντέδρασε με το χειρότερο τρόπο στην κρίση του 2008. Μετέτρεψε μια διεθνή χρηματοοικονομική κρίση σε δημοσιονομική κρίση του ευρωπαϊκού Νότου και τελικά ολόκληρης της Ευρώπης. Κυνήγησε φανταστικούς εχθρούς και παρέμεινε προσκολλημένη σε αμφίβολης αξίας οικονομικά δόγματα του παρελθόντος. Το αποτέλεσμα είναι η ευρωπαϊκή οικονομία να έχει βαλτώσει και να έχει μείνει πίσω σε σχέση με την Αμερική. Όμως, σήμερα, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού δημιουργείται μια νέα δυναμική, καθώς μια «ετερόδοξη» οικονομική θεωρία εισβάλλει στο προσκήνιο.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Πατώντας  avgi.gr  θα σας εμφανιστεί ολόκληρο το ενδιαφέρον αυτό άρθρο που σκιαγραφεί κάποιες σημαντικές αλλαγές που έχουν αρχίσει να συμβαίνουν στις Η.Π.Α και η σκιά τους πέφτει και σ'εμάς. 

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019 05:35
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση