Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2018 17:01

Το μισογεμάτο και το μισοάδειο ποτήρι της οικονομίας

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

sl11Με τα σημερινά δεδομένα το πιο ισχυρό επιχείρημα για την τελική επιλογή του ψηφοφόρου στις εθνικές εκλογές του 2019 εκτιμώ ότι θα είναι τα οικονομικά και σε απόσταση αναπνοής τα εθνικά. Λέγοντας οικονομικά εννοούμε, τα δικά του πρώτα απ'όλα και της χώρας σε δεύτερη φάση. Μόνο που η κρίση του καθενός για τα οικονομικά δεν μπορεί να είναι ανεπηρέαστη από όλες τις άλλες πολιτικές αποφάσεις της κυβέρνησης και τις θέσεις των άλλων κομμάτων που θα διεκδικήσουν την ψήφο του κόσμου.

Αυτονόητο είναι ότι η κριτική των ψηφοφόρων για τα οικονομικά, ιδιαίτερα σ'αυτήν την ρευστή εποχή της κρίσης, θα εξαρτάται όχι τόσο από όσα με μια άλλη πολιτική θα μπορούσαν να γίνουν, αλλά απ'αυτά που έγιναν και που φαίνεται ότι θα γίνουν. Να πούμε επίσης ότι λέγοντας οικονομικά, εννοείται ότι η λίστα περιλαμβάνει και την εργασία αυτή καθ'εαυτή με τους όρους που επιβάλλει στην άσκησή της το κράτος και οι εργοδότες, όπως και τη διαχείριση της ανεργίας και τη σχέση των ανέργων με διάφορους κοινωνικούς θεσμούς. 

 Να επισημάνουμε ότι οι εκτιμήσεις του κάθε ψηφοφόρου εξαρτώνται πάντα, όχι μόνο από όσα κερδίζει σε σχέση με τις ανάγκες που έχει και φτιάχνει, αλλά και από τις προσδοκίες που του καλλιέργησε το πολιτικό σώμα και από τα πόσα εκτιμά ότι κερδίζουν οι γύρω του και πως. Θεωρώ ότι αυτό το ασταθές μείγμα είναι που διαμορφώνει την συγκρατημένη απαισιοδοξία των μηνυμάτων που από τον περίγυρό μου φτάνουν σ'εμένα. 

Αυτό που πιστοποιώ ότι άλλαξε στα δικά μου οικονομικά τα τελευταία χρόνια και με δεδομένο ότι αυτά πήγαιναν συνεχώς από το κακό στο χειρότερο, είναι ότι σταμάτησαν να χειροτερεύουν. Σαν να σταθεροποιήθηκαν, σε ένα πολύ χαμηλό σημείο βέβαια, και έπαψε να με σφίγγει κι άλλο η θηλειά στο λαιμό μου, συνυπολογίζοντας πως περιόρισα τα έξοδα, κάτι που εξάλλου έκανε η πλειονότητα του ελληνικού λαού. Σ'αυτή την κατάσταση στιγμές στιγμές διακρίνω μια αδύναμη ελπίδα να αναβοσβήνει κάπου στο βάθος, αλλά μπορεί να είναι κι οφθαλμαπάτη. 

Αλλά αυτή η εκτίμηση δεν αρκεί σε όποιον έχει χρόνο και φιλοπεριέργο πνεύμα και θέλει να διαμορφώσει μία άποψη με πειστικά επιχειρήματα για το πως είναι δυνατόν να πάνε τα πράματα καλύτερα από τούδε και στο εξής. Που προφανώς, ως ένα μικρό βαθμό βέβαια, εξαρτάται από το ποιοι τώρα και στην επόμενη κυβέρνηση θα κρατάνε το πεπόνι και το μαχαίρι.

Αν για κάτι είμαι βέβαιος πια είναι ότι δεν έχω την κατάλληλη προπαίδεια για να αποφασίσω αν θα αυξηθούν οι πιθανότητες για να αρχίσει να βελτιώνεται η οικονομική κατάστασή μου και γενικότερα του κόσμου και να ανεβαίνει ο πήχης της κοινής μας ζωής, έστω και σιγά σιγά, ή αν θα αρχίσει να παίρνουμε πάλι την κατηφόρο όπου όλα θα βαίνουν καλώς εναντίον μας. Γι'αυτό προσπαθώ να ενημερώνομαι.   

Τα δύο άρθρα που ακολουθούν εμφανώς αποκλίνουν. Στο ένα, ο δημοσιογράφος Μάκης Ανδρονόπουλος βλέπει το ποτήρι της οικονομίας μας μισογεμάτο και στο άλλο, κατά πάσα πιθανότητα ο Ηλίας Κανέλλης είναι αυτός που έγραψε το editorial στο περιοδικό Books' Journal, το βλέπει μισοάδειο.

Επειδή άρθρα αυτών των δύο συμπολιτών μας έχω διαβάσει αρκετά τα τελευταία χρόνια, το μόνο που έχω να παρατηρήσω είναι ότι όλα τα στοιχεία που επιστρατεύουν είναι για να αποδείξουν αυτό που εκ προοιμίου πιστεύουν. Με άλλα λόγια επιλέγουν δεδομένα και εκτιμήσεις για να δικαιώσουν την ήδη διαμορφωμένη άποψή τους. Ως ένα βαθμό χρήσιμο, αλλά όχι τόσο όσο αν ο συνδυασμός στοιχείων, πληροφοριών και εκτιμήσεων διαμόρφωναν στα δια ταύτα τη γνώμη τους. Σ'ένα πεδίο μάλιστα που το πως θα εξελιχτούν τα πράματα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, από τους οποίους στην κατάσταση που είμαστε ελάχιστους είναι σε θέση να ελέγχει η όποια κυβέρνησή μας. 

Τέλος νομίζω ότι θα με ενδιέφερε ως πολίτη να ακούω και προσωπικές γνώμες κι άλλων ανθρώπων. Στην περίπτωση μάλιστα που αυτοί είναι μέλη και φίλοι κάποιου κόμματος, νομίζω ότι πιο χρήσιμο για όλους μας θα είναι αν μπορούν και βλέπουν το ίδιο καλά την δικιά τους καμπούρα όσο καλά βλέπουν των αντιπάλων τους και να μιλούν δημόσια γι'αυτήν. Και μια εκδήλωση αυτής της ικανότητας δεν είναι να διαβάσουν και τα δύο άρθρα και ότι ήθελε προκύψει;

Στο slpress.gr  για το άρθρο του Μάκη Ανδρονόπουλου που αναρτήθηκε στις 26.12.18 με τον τίτλο " Μισογεμάτο το ποτήρι της οικονομίας για το 2019".

Και κλικ στο  booksjournal.gr  για το editorial μηνός Δεκεμβρίου του περιοδικού Books' Journal που δημοσιεύτηκε με τον τίτλο "Πρώτη θέση στον Τιτανικό". 

Ο Μάκης Ανδρονόπουλος γεννήθηκε το 1955 και σπούδασε οικονομικά. Είναι δημοσιογράφος, διετέλεσε για πολλά χρόνια διευθυντής σύνταξης στη "Ναυτεμπορική", στον "Κόσμο του Επενδυτή", και στην "Απογευματινή της Κυριακής". Διετέλεσε επίσης αρχισυντάκτης στο "Κέρδος" και οικονομικός συντάκτης στο "Έθνος", την "Καθημερινή" και το "Ποντίκι". Παρουσίασε οικονομικές εκπομπές στην τηλεόραση (7X, Tempo, Mega) και συνεργάζεται με πολλά περιοδικά. Σήμερα εργάζεται στο χώρο της πολιτικής επικοινωνίας.

Ο Ηλίας Κανέλλης  γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1960. Το 1984, φοιτητής ακόμα, εξέδωσε το κινηματογραφικό περιοδικό "Κάμερα" και, έκτοτε, παρέμεινε στο χώρο της δημοσιογραφίας, του κινηματογράφου και της κριτικής του. Εργάστηκε στον χώρο του Τύπου σε όλες σχεδόν τις ειδικότητες: διορθωτής, επιμελητής ύλης, ρεπόρτερ, κριτικός τέχνης, πολιτικός αναλυτής, αρθρογράφος, αρχισυντάκτης, διευθυντής συντάξεως. Επί σειρά ετών κριτικός κινηματογράφου στο περιοδικό "Αντί", διατήρησε, παράλληλα, καθημερινή εκπομπή στον ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9,84.Τα τελευταία χρόνια εργάζεται στην εφημερίδα "Τα Νέα". Παράλληλα, το καλοκαίρι του 2007 εξέδωσε την εφημερίδα "εφ" του Ελληνικού Φεστιβάλ. Μαζί με τον Μανώλη Βασιλάκη, εξέδωσαν το 2009 την επιθεώρηση βιβλίου "The Athens Review of Books". Το 2010 την εγκατέλειψε για να συνεχίσει μόνος του με το "The Books' Journal". Έχει γράψει το βιβλίο "Εθνοχουλιγκανισμός: εκφράσεις της νεοελληνικής ιδεολογίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 της Αθήνας" (εκδ. Οξύ) και έχει επιμεληθεί τις κινηματογραφικές μονογραφίες "Σταύρος Τορνές" (με τον Σταύρο Καπλανίδη και, για την ιταλική έκδοση, με την επιπλέον συνεργασία με τον Sergio Grmek Germani), "Κώστας Γαβράς", "Σταύρος Τσιώλης".

 

 

 

 

 

Με τον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό ψηφισμένο και συμβατό με το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 2019-2022, με το άνοιγμα του 3ου κύκλου του ΕΣΠΑ στη γενική επιχειρηματικότητα, με τις επικείμενες βελτιώσεις στον νόμο για τις Ανώνυμες Εταιρείες, μπορεί κανείς να δει το ποτήρι της ελληνικής οικονομίας μισογεμάτο για το 2019. Παράλληλα, η αύξηση του κατώτατου μισθού, η κατάργηση του υποκατώτατου και τα άλλα κοινωνικά μέτρα που θα δώσουν ρευστότητα στην αγορά, καθώς και οι επενδύσεις που δρομολογούνται από τον ιδιωτικό τομέα, συνηγορούν σε μια τέτοια πραγματικότητα. Η μεγέθυνση της οικονομίας είναι μάλλον δεδομένη πάνω από 2% του ΑΕΠ, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει και αντίστοιχη ανάπτυξη με κοινωνικούς όρους.

Το 2019 φέρνει μαζί του τέσσερις πηγές αβεβαιότητας που αν διευθετηθούν θετικά, η γραμμική εξέλιξη της οικονομίας μπορεί να μετατραπεί -υπό όρους- σε εκθετική και το 2020 το ποτήρι να γεμίσει και μέχρι το 2022 να ξεχειλίσει. Προς το παρόν οι πηγές της αβεβαιότητας για το 2019 εντοπίζονται στους εξής παράγοντες:

 
  1. Πρώτον στη ΔΕΗ, τη μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας που εμφανίζει σοβαρά διαρθρωτικά και οικονομικά προβλήματα, που μπορούν να την οδηγήσουν σε σοβαρή προβληματικοποίηση με αστάθμητες συνέπειες. Στο εννιάμηνο του 2018, σημειώθηκε εκτόξευση των ληξιπρόθεσμων χρεών προς τη ΔΕΗ στα 3 δισ ευρώ, ενώ φορτώθηκε νέα βάρη άνω του 1 δισ ευρώ. Οι ζημιές της στο εννιάμηνο εκτινάχθηκαν στα 255,1 εκατ ευρώ, έναντι 82,6 εκατ ευρώ κατά την αντίστοιχη περυσινή περίοδο και ο τζίρος της έπεσε στα 3,47 δισ ευρώ, μειωμένος κατά 4,3% σε σχέση με πέρυσι. Η μείωση της ζήτησης ρεύματος και η απώλεια μεριδίου αγοράς οδήγησαν στην πτώση των πωλήσεων κατά 6,2%. Οι εξελίξεις των μεγεθών είναι ανησυχητικές καθώς ο δανεισμός της ΔΕΗ εκτιμάται στα 3,9 δισ ευρώ και το σχέδιο αναδιάρθρωσης της McKisney καρκινοβατεί.
  2. Δεύτερον, τις τράπεζες που επιχειρούν να λύσουν τα υπαρξιακά τους προβλήματα με νέου τύπου «πυραμίδες», τις οποίες η κυβέρνηση επιχειρεί να εκλογικεύσει, μικραίνοντας την υπό κατασκευή «φούσκα» και προσπαθώντας να εκτονώσει το κοινωνικό ζήτημα των πλειστηριασμών.
  3. Τρίτον, στον απρόβλεπτο κοινωνικό παράγοντα που μπορεί να επέδειξε ιώβεια υπομονή κατά την περίοδο της κρίσης, αλλά έχει πλέον εξαντληθεί η υπομονή του, καθώς και η τελευταία ρανίδα εμπιστοσύνης στο κομματικό σύστημα απαιτεί μεγαλύτερη εμπλοκή του στις αποφάσεις μέσω δημοψηφισμάτων (όπως τα» κίτρινα γιλέκα» στη Γαλλία).
  4. Τέταρτον, στις τρεις εκλογικές αναμετρήσεις που λειτουργούν ανασχετικά για μεγάλες επιχειρηματικές αποφάσεις και ταυτόχρονα οδηγούν τον πολιτικό λόγο σε διχαστικά άκρα και στην απαξίωση του πολιτικού λόγου και των προσώπων. Οι εκλογές αυτές έχουν όλες κρίσιμη σημασία για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Οι ευρωεκλογές θα επηρεάσουν καταλυτικά την εξέλιξη της ΕΕ, τόσο ως προς την αναδιάρθρωση του συστήματος της Ευρωζώνης, όσο και τις οικονομικές πολιτικές, αλλά και την κατεύθυνση που θα πάρει η ΕΕ στις παγκόσμιες υποθέσεις. Στην Ελλάδα, οι αυτοδιοικητικές εκλογές, παρά την επιφανειακή πόλωση, θα δοκιμάσουν το συναινετικό πλαίσιο που επιβάλλει η απλή αναλογική, ενώ στις εθνικές εκλογές αν θα τελειώσουν οριστικά το παλιό καθεστώς. Εκτιμάται ότι θα υπάρξουν νέοι κομματικοί σχηματισμοί και πολιτικές αναδιατάξεις.

Μεταβατικού χαρακτήρα

Μέσα στο κλίμα αυτό, οι εξελίξεις στην οικονομία θα έχουν μεταβατικό χαρακτήρα, αφού οι αποφάσεις θα ανασταλούν, μέχρι να προκύψει σταθερή κυβέρνηση, ενώ παράλληλα θα τίθενται σε εφαρμογή τα πρώτα μεταμνημονιακά μέτρα και πολιτικές, με σημαντικότερα σε αυτή τη φάση τα 350 εκατ ευρώ των ενισχύσεων του αναπτυξιακού νόμου 4399/2016 α. για μεγάλες επιχειρήσεις, 500.000 ευρώ, β. για μεσαίες επιχειρήσεις και συνεταιρισμούς, 250.000 ευρώ, γ. για μικρές επιχειρήσεις, 150.000 ευρώ, δ. για πολύ μικρές επιχειρήσεις, 100.000 ευρώ, και ε. για τις Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις καθώς και τους Αγροτικούς Συνεταιρισμούς, τις Ομάδες Παραγωγών και τις Αγροτικές Εταιρικές Συμπράξεις, 50.000 ευρώ).

Επίσης, γίνεται πιο ευέλικτο το θεσμικό πλαίσιο για τις ανώνυμες εταιρείες με τροποποίηση του Ν. 4848/2018 σε ό,τι αφορά την εκλογή ορκωτών λογιστών-ελεγκτών, τη διάθεση της διαφοράς όταν εκδίδονται μετοχές σε τιμές ανώτερες του αρτίου, καθώς και σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή των μετόχων στη διαδικασία έγκρισης της πολιτικής αποδοχών της εταιρείας.

Το κλίμα είναι θετικό, αφού το 2018 αναμένεται να ενισχύσει την κερδοφορία των επιχειρήσεων, όπως άλλωστε έγινε το 2017 με τη βελτίωση που παρουσίασαν οι 500 πιο κερδοφόρες εταιρείες και οι 200 πιο κερδοφόροι όμιλοι, όπως κατέγραψε η έκδοση «Business Leaders in Greece» της ICAP. Το 2017 τα συνολικά κέρδη EBITDA των 500 πιο κερδοφόρων εταιρειών αυξήθηκαν κατά 15% και διαμορφώθηκαν στο ποσό των 12,8 δισ ευρώ, ενώ τα συνολικά προ φόρων κέρδη εκτινάχθηκαν κατά 26% στα 7,2 δισ ευρώ, τάση που επιβεβαιώθηκε στο α΄εξάμηνο του 2018.

 

Θετικές προοπτικές

Οι θετικές προοπτικές επιβεβαιώνονται από τις μεγάλες επενδύσεις στα logistics που δρομολογούν οι μεγάλες αλυσίδες. Η Σκλαβενίτης Ελληνικές Υπεραγορές σχεδιάζει τη δημιουργία νέου logistics center 100.000 τμ στην Αττική, μετά την απορρόφηση της Μαρινόπουλος, και προχωρά στην ενοποίηση των συστημάτων SAP των δύο δικτύων, ενώ θα λειτουργήσει και e-shop. Ο όμιλος Σαράντη που ολοκλήρωσε τη μεταφορά της παραγωγής καλλυντικών στο εργοστάσιο των Οινοφύτων, προχωρά στην κατασκευή αποθηκών στον Αυλώνα, με 20-25 εκατ ευρώ συνολικές επενδύσεις το διάστημα 2018-2019. Επίσης, ο όμιλος Φουρλή προχωρά στη δημιουργία νέων αποθηκευτικών εγκαταστάσεων της ΙΚΕΑ, ύψους 8 εκατ ευρώ, για την ενίσχυση του logistic center της Intersport.

Στρατηγικό ρόλο στις επιχειρηματικές αποφάσεις παίζουν οι βαλκανικές εξελίξεις, καθώς η Συμφωνία των Πρεσπών ανοίγει σημαντικές προοπτικές, όπως προέκυψε τελευταία στο 2ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας-Σερβίας. Εκεί ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς δεσμεύτηκαν να προχωρήσουν με ταχύτατους ρυθμούς έναν σιδηροδρομικό άξονα που θα συνδέει την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τα Σκόπια, το Βελιγράδι και από εκεί τη Βουδαπέστη.

Το 2019, ίσως και τον Φεβρουάριο, θα γίνει και ένα ακόμη βήμα επιστροφής της χώρας στις αγορές με εκδόσεις νέων ομολόγων ή και επανεκδόσεις ύψους 3-7 δισ ευρώ με στόχο να καλύπτονται οι τόκοι, να μειώνονται τα έντοκα γραμμάτια που είναι 15 δισ ευρώ και κυρίως να αποπληρωθούν σταδιακά τα 11 δισ ευρώ του ΔΝΤ. Είναι σαφές για όσους δεν ακούνε τις σειρήνες της καταστροφολογίας πως η οικονομία κινείται, είναι ζωντανή και θα απογειωθεί μετά τις εκλογές, εφόσον δώσουν σταθερή κυβέρνηση, που να την εμπιστεύονται και οι δανειστές, δηλαδή να έχει δώσει δείγμα γραφής.

Πηγή:  slpress.gr  

 

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2018 08:05
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση