Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2018 19:47

Βαμβακάρης - Σαίξπηρ 2-2

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

sexpirΤο ελισαβετιανό σονέτο κορυφώνεται ως είδος

που δημιουργήθηκε τον 14ο αιώνα στην Ιταλία από τον Πετράρχη

μέσα από τα 154 άτιτλα,

δεκατετράστιχα αριθμημένα σονέτα

του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ («Shakespeare's Sonnets»)

που για πρώτη φορά δημοσιεύτηκαν το 1609. 

 

127

Παλιά το μαύρο για όμορφο δεν το περνούσε ο κόσμος,
Δεν είχε τ’ όνομα του ωραίου. Τώρα πια όλοι ορίζουν
Το μαύρο να ν’ της ομορφιάς νόμιμος κληρονόμος,
Κι ότι γεννάει μπάσταρδα την ομορφιά όλοι βρίζουν,
Αφού όλοι χέρι απλώσαν πια στης Φύσης την ισχύ,


Και Τέχνης δάνεια ψέματα το άσχημο ομορφαίνουν,
Το κάλλος δεν έχει όνομα ούτε κλίνη ιερή,
Το βεβηλώνουν ή αλλιώς ζει περιφρονημένο.
Γιʼ αυτό και κορακόμαυρα τα μάτια έχει η κυρά μου,
Κι όμοια τα φρύδια της ντυμένα ίσως γιʼ αυτούς πενθούν
Που ωραίοι δε γεννήθηκαν και τους ωραίους κάνουν,
Την πλάση με υπόληψη ψευδή συκοφαντούν.
Μα τόσο ταιριαστά πενθούν, τόσο όμορφα πονάνε,
Που κάθε γλώσσα λέει: το κάλλος έτσι πρέπει νά ‘ναι.

 

Μαύρα μάτια μαύρα φρύδια  με τους Μάρκο Βαμβακάρη, Κώστα Ρούκουνα και Ρένα Στάμου, (1936) 

 

66

vamvakKουράστηκα, το θάνατο αποζητάω. 
Βλέπω να γίνεται ζητιάνα η αξία
Και το ανάξιο τίποτα στα χρυσά κοιτάω
Και την αγνότερη πίστη στην προδοσία
Και τη λαμπρή τιμή σ’ ανίκανους δοσμένη
Και την άσπιλη αρετή έχουν ατιμάσει
Και την τελειότητα εξευτελισμένη
Και αρχηγία ανάπηρη την ισχύ υποτάσσει
Και την τέχνη φιμωμένη απ’ την εξουσία
Και τη βλακεία σα δόκτωρ τη γνώση να ελέγχει
Και την αλήθεια να τη λεν ανοησία
Και το κακό την καλοσύνη σκλάβα του έχει.
Κουράστηκα, και δε ζητώ άλλο πια να ζήσω,
Μ’ αν φύγω, μόνη την αγάπη μου θ’ αφήσω

Απελπίστηκα  με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, (1960)

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018 18:37
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση