Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2018 07:11

Το σύντομο καλοκαίρι της ανεργίας

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(14 ψήφοι)

 

evgianΜόλις  έληξαν οι  συμβάσεις εργασίας μου, τρία  πολύτιμα πρωινά του Ιουλίου, στον ΟΑΕΔ του Πειραιά, ως άνεργη υπέμενα, τον εξευτελισμό, την ταλαιπωρία τον παραλογισμό και κυρίως την πίκρα. Μια πίκρα που σωματοποιήθηκε, αλλοίωσε τους γευστικούς μου κάλυκες εξαφανίζοντας την αίσθηση του γλυκού, και κανένα ουμάμι δεν μπορούσε να  ισορροπήσει τη γεύση. Τα λόγια μου τσάκιζαν πικραμύγδαλα.

Το τέταρτο πολύτιμο πρωινό, πριν χαράξει, σηκώθηκα αποφασισμένη.                                

Ήταν όνειρο της αυγής, πραγμάτωση της πολύτροπης νόησης; 

Δεν ξεχωρίζω με σιγουριά.                                                                                              

Κατέβασα το βάζο με το γλυκό τριαντάφυλλο, που είχα κρύψει στο ντουλάπι, πολύ προσεκτικά, σαν φυλαχτό από τη μάνα μου.                                                                

Γέμισα το ασημένιο κουταλάκι και το έφερα στο στόμα τελετουργικά όπως ο παπάς τη θεία τη κοινωνία. Τα ροδοπέταλα γλίστρησαν ηδονικά στο λάρυγγα, όλο το κορμί μου, οι αρτηρίες και οι φλέβες μορφοποίησαν μια βελούδινη γλώσσα να γλύφει  το πορφυρό σιρόπι, μέχρι την τελευταία σταγόνα.

Η γλύκα ήταν τόσο δυνατή που περνούσε το φράγμα του δέρματος και έβγαινε έξω με τη μορφή μοναδικής θέρμης και μυρωδιάς ρόδου.                                                  

Φόρεσα άσπρο λινό και με αυτοπεποίθηση  ότι είμαι δυνατή, μοναδική άνεργη, αφήνοντας  ένα σύννεφο  μυρωδιάς  στη διαδρομή, έφθασα στον Οργανισμό και πλησίασα τη σειρά στην είσοδο.

Και οι  γνώριμοι άνεργοι , και οι νεοφερμένοι  σταμάτησαν απότομα  τις ομιλίες.             

Οι υπέροχες γυναίκες που γνώρισα το χθεσινό πρωινό , δεν τελείωσαν την διαδικασία οι υπάλληλοι πιστοί στην γραφειοκρατική αντίληψη, τις έστειλαν πίσω στο σπίτι, κλέβοντας ακόμα ένα πολύτιμο πρωινό.

 Ήταν η Αμαλία, σχολική φύλακας και η Γωγώ συνάδελφός της, η Κυριακή και η Μαρίνα συναδέλφισσές μου, με τα δικαιολογητικά στα χέρια, η λιγομίλητη κυρία με μαργαριταρένιο κολιέ και μακρύ πρόσωπο σαν πίνακας του Μοντιλιάνι, ήταν και ο κύριος Ρωμύλος κηπουρός του Δήμου, ειδικός στα τριαντάφυλλα,

Με περιτριγύρισαν και μύριζαν άπληστα μέχρι που το χαμόγελο να γίνει ζωηρό, και όλα τα έγγραφα σαΐτες να σαϊτίζουν την μυρωδιά τριαντάφυλλου.                                         

Πέρασα αγέρωχη μπροστά, έσπρωξα την αναπηρική πολυθρόνα του κυρίου Αργύρη, μπήκα στο ασανσέρ για τον πρώτο όροφο και την άφησα εκεί, να μοσχομυρίζει.                    

Η ανθρώπινη σειρά σαν ένα ρυάκι ροδόσταμα που παρά φύση ανέβαινε τις σκάλες με ακολουθούσε σταθερά ώσπου φθάσαμε στον τρίτο όροφο.

Εκεί ήταν ο προορισμός μας. Η αίθουσα γέμισε το μεθυστικό άρωμα τριανταφυλλιάς, οι υπάλληλοι το μύρισαν και  σηκώθηκαν πίσω από τα γραφεία τους. Τα λόγια τους έσταζαν λιωμένη ζάχαρη.                                                                                                                

Μάζεψα τα δικαιολογητικά, και τους τα παρέδωσα. Με κοίταζαν σαν σε μέθη , έβγαλαν με προθυμία φωτοτυπίες, υπέγραψαν  όλες τις αιτήσεις, με ηρεμία.                

- Μάλιστα, βεβαίως, η υπηρεσία δεν χρειάζεται τίποτα άλλο.                                   

Καμία υπέροχη άνεργη δεν θα έχανε άλλο πρωινό, μπορούσαν να αρχίσουν το καλοκαίρι τους.                                          

Συνέχισαν να χαμογελούν και ξεκίνησαν να μας δίνουν την έγκριση για το επίδομα, με σεβασμό και κατανόηση, προσέφεραν στον ανάπηρο άνεργο, κρύο νερό και όλοι συμφωνήσαμε πως ήταν εκπληκτικό θέαμα ο χορός του νερού επάνω στον ψύκτη,

Και όπως η ανάγκη είναι μητέρα κάθε ανακάλυψης, ζήτησαν και δυο υπαλλήλους από τον κάτω όροφο να βοηθήσουν για να παραλάβουμε όλες τις εγκρίσεις χωρίς να χρειαστεί να ξανάρθουμε ΟΑΕΔ. Μέσα σ΄αυτό το μικροκλίμα, όλοι οι υπάλληλοι και άνεργοι συμφωνήσαμε πως με τη συνδρομή του «εγώ» και του «εσύ» γεννιέται η διαλεκτική, που μέσω λογικών επιλογών κατατείνει στην αλήθεια την αλληλεγγύη τη χαρά το σεβασμό και την ελευθερία.

Πέρασε ευχάριστα η ώρα, και αληθινά κανείς δεν εξέφρασε παράπονο. Ήταν σίγουρο πως η διάθεση μας είχε ομορφύνει και έτσι όμορφοι, λαμπεροί και μυρωδάτοι θα επιστρέφαμε  στο σπίτι. Απολαμβάναμε την ευγένεια που  ξεχείλιζε στο σύνολο όλων των γλωσσομορίων που πλημμύρισαν τον χώρο.

Ένα ζαχαρωμένο πέταλο από το γλυκό τριαντάφυλλο, είχε μείνει πάνω  στον ουρανίσκο μου.

Ένα αηδόνι μύρισε τα τριαντάφυλλα και μπήκε στο δωμάτιο.

Ένας υπεραλγόριθμος κυμάτισε στο χώρο.

Ένας άνεργος φιλόλογος απήγγειλε το ποίημα  Άλμπατρος του Μπωντλαίρ προς τέρψη των παρευρισκομένων..

«Οι άντρες του πληρώματος συχνά, λίγο να διασκεδάσουν,
Παίρνουν τα άλμπατρος, πλατύφτερα θαλασσινά πουλιά
»

Αίφνης το μεσημέρι άχνισε την αίθουσα με καλοκαιρινή κάψα.

Το ωράριο εργασίας έφθανε στο τέλος του. 

Η μυρωδιά του τριαντάφυλλου γλίστρησε από τα σώματα και προσπαθούσε να βρει διέξοδο, να εξαερωθεί.

Παρουσίασα την ιδέα μου με ευαισθησία και επιχειρηματολογία, ήρεμα και γαλήνια, όπως απαιτούσε η μαγεία της ημέρας. Συμφώνησαν οι υπάλληλοι, οι άνεργοι, ο σεκιουριτάς της ιδιωτικής εταιρείας και προετοιμάστηκαν με ραθυμία.

Άνοιξα το παράθυρο, και σπειροειδείς  φωσφορισμοί  ανέβαιναν στον ουρανό σαν μικρά πυροτεχνήματα  σκορπίζοντας το μοσχοβόλημα στον γλαυκό, στον αιθέρα.

Στο σύντομο καλοκαίρι της ανεργίας μου, μια  ακόμα αυθαιρεσία. Αυθαιρεσία έτσι όπως την ορίζει το έτυμό της. Ως έκφραση της ιδίας μου επιλογής, ως αποτέλεσμα της δικής μου  φαντασίας.

 

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2018 09:54

Σχόλια   

+3 # Υδροχόος-Οδυσσέας 15-10-2018 13:09
«…όπως ….. η μαγεία της ημέρας..»
…ή άλλως πως …η καλή νεράιδα έρχεται και με το ραβδί της μεταμορφώνει … πικρία, .. απογοήτευση, .. αδιέξοδο, ..αγανάκτηση, …πόνο, … το μαύρο μιας άθλιας πραγματικότητας, … σε ένα γλυκό «..μαγικό, ..ανθρώπινο παραμύθι» …..για όσους γνωρίζουν καλά, …. μπορούν και συνειδητά επιλέγουν να ονειρεύονται ακόμα και να μάχονται για τον άνθρωπο και την ζωή την ίδια.
Εύγε στην συντάκτρια, …εύγε στη stagona4U
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση