Μου ζούλαγε το σπυρί (κάτω από το δεξί βυζί) γελώντας κάτω από τα μουστάκια της. Το ευχαριστιόμασταν και οι δύο. Με έλεγε "μωρό μου" στις ιατρικές, εντός εισαγωγικών, συναντήσεις μας (αντί να μη ψηλαφίζει με πασπάτευε) και έμπαινε ο παθολόγος ο αδελφός της από τη διπλανή αίθουσα - ιατρείο, προφανώς για να μη τη συλλάβουν!
Τελικά όταν βαρέθηκα τις συναντήσεις ζουλήγματος, μου είπε ο θείος μου (επίσης ιατρός) ότι η κύστη είναι απλώς ένα μολυσμένο σπυρί, μου έδωσε ένα χάπι (αντιβίωση μάλλον) και πέρασε. Πάντως αυτή είχε νύχια περλέ και με ρώτησε παίρνοντας εμφανώς θάρρος, αν και ήταν θρασύτατη: " Κάνεις τίποτα με γυναίκες; Α, με άντρες μόνο. Έχεις και ωραίο γέλιο". Τα γράφω επειδή δεν μπορώ να τα μιλήσω. Μου είπε ότι οι εξετάσεις της είναι πολύ κακές, καρκινικοί δείκτες, λευκά αιμοσφαίρια, αιματοκρίτης, όλα. Μου ζήτησε κιόλας να μην το πω σε κανέναν....Μου δανείστηκε ένα σπάνιο βιβλίο του πατέρα μου με το Έπος του Γκιγκαλμές μεταξύ άλλων μέσα και αφού ξέχασε να το πάρει μαζί της, της το θύμισα και δεν θα το ξαναδώ. Με πειράζει και αυτό. Έτρεμαν τα πόδια μου, είχε κόμπους η πλάτη μου δεν τα κατάφερα στα push ups που μου έκανε στο ιατρείο και στα σκληρά λάστιχα στα μπούτια (δύο σκληρά λάστιχα, ένα κίτρινο και ένα μαύρο). Μου λέει καθώς έφευγα : Θα μπω στη μπανιέρα και θα αναπληρώσω το καυτό νερό με τον θερμοσίφωνα και θα βάλω στην μπανιέρα αυτό το σύνεργο που είναι για να βάζεις γλάστρες. Μια μικρή ζαρντινιέρα. Με αυτό θα στηρίξω ένα μικρό μπουκάλι τσίπουρο ή ουίσκι και θα μουλιάσω". Θέλει να καθαρίσει μετά από τόσες ώρες στη δουλειά. μου άρεσε αυτό. Είναι όπως όλος ο κόσμος που κάπως λερώνεται στη δουλειά χειρωνακτική ή άλλη, και καθαρίζεται. Είπα επιτέλους: " Να ξέρεις αυτό δεν θα σ'το ξαναεπιτρέψω". Πρώτον γιατί δεν έχει καμία σχέση με αγάπη αυτό που κάνεις και δεύτερον επειδή δεν το αντέχω. Σ'το δηλώνω για να το ξέρεις". Τα γράφω επειδή δεν μπορώ να τα μιλήσω.
Σ.Δ. Αυτή τη συλλογή διηγημάτων που αρκετά φέρνουν προς πεζοποιήματα, την αγόρασα και για τον τίτλο τους, σε μια εποχή μάλιστα που είμαι περίεργος γιατί στην Αττική τα νυχάδικα κάνουν θραύση, που σημαίνει γιατί οι γυναίκες μυστήριο πως θεωρούν πως είναι πολύ σημαντική για την ομορφιά τους η περιποίηση των νυχιών τους και για το όνομα της συγγραφέας. Επειδή πρώτη φορά την άκουγα υπέθεσα ότι είναι άντε το πολύ 35αρα και ζει κι αναπνέει στα Βριλλήσια, στα Ιλίσια, στα Πατήσια ή μπορεί και στην Άνω Ν.Σμύρνη, την Κάτω Κυψέλη άντε και βαριά βαριά στα Εξάρχεια. Έπεσα, όμως, εντελώς έξω.
Η κα. Κοπανίτσα, λοιπόν, γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1956. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Κέιμπριτζ, ζωγραφική στο City and Guilds of London Art School και χαρακτική στο Παρίσι.
Το 1982 εξέδωσε το βιβλίο Κυκνάνθρωποι – Ποιήματα και χαρακτικά (εκδ. Εστία) και το 2005 εικονογράφησε τους Ομηρικούς Ύμνους στη Δήμητρα, στον Απόλλωνα (εκδ. το Ροδακιό). Από το 2011 δημοσιεύει ποιήματά της στα περιοδικά Ποιητική και Νέα Εστία. Το 2019 κυκλοφόρησε η πρώτη της ποιητική συλλογή Ίδρωσα να το πω (εκδ. Πόλις) και το 2022 η δεύτερη, Έπεσα στα τέσσερα (εκδ. Πόλις).
Το βιβλίο μου άρεσε. Μόνο που το καταλαβαίνω ότι είναι πολύ δύσκολο να πείσω με επιχειρήματα κάποιον να το ψάξει. γιατί ξεφεύγει από τα καθιερωμένα και τα κλασσικά. Εντάξει όλα τα σχετικά με τις τέχνες είναι στο βάθος θέμα γούστου και το γούστο είναι μια πλευρά μας που διαμορφώθηκε σιγά σιγά, άντε το πολύ μέχρι τα πρώτα χρόνια της εφηβείας μας, πάντα φυσικά σε αλληλοεπίδραση με την οικογενειακή ψυχολογία και την περιρραίουσα της εποχής μας. Σκέφτηκα, όμως, πως για να αρέσουν σε κάποιον αυτά τα διηγήματα δεν είναι μόνο τι έχει ζήσει αλλά και τι ψυχισμό διαμόρφωσε. Αν, λέμε τώρα, ο ψυχισμός του φέρνει στους πίνακες του Καντίσκι, ή μοιάζει με τους πίνακες των ντανταϊστών με τα κολάζ τους, τότε ίσως σε κάτι τέτοιους τύπους και τύπισσες που προσπαθούν να ζεστάνουν το μέσα τους με τις τέχνες, να τους κάνει κλικ τα Νύχια περλέ και άλλα παρόμοιας τεχνοτροπίας έργα. Που να το πούμε, πρωτοφανέρωτα δεν είναι μιας και από τον πόλεμο και μετά εμφανίστηκαν σε όλο τον κόσμο αρκετοί καλλιτέχνες που πειραματιζόντουσαν με τα έργα τους με όλα όσα φτιάχνουν ένα γραπτό κείμενο, γλώσσα, συντακτικό, γραμματική, λεξιλόγιο, υπόθεση κ.ά.
Όσο για το ερώτημα που θέτουν πολλοί αναγνώστες, αν τέτοια έργα έχουν σχέση με κάποια ή κάποιες από τις πραγματικότητες, για τα συγκεκριμένα διηγήματα, εγώ αβίαστα λέω ναι. Πως όμως; Να, όπως όταν βρισκόμαστε σε φάση χαλαρή και περνάνε πολλά από το μυαλό μας και με διάφορες ταχύτητες και κατευθύνσεις, άσχετα μεταξύ τους γεγονότα και με κάποια μυστήριο τρόπο σχετικά, κάπως έτσι λέω ναι. Ή όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ένα προσωπικό συμβάν όπου ανακατεύονται διάφορα σημαντικά και ασήμαντα, σπουδαία κι ευτελή, ποιητικά και χυδαία και ότι θυμάται χαίρεται το μέσα μας και παίζουν διάφορα των αισθήσεων των εντυπώσεων και των παραισθήσεων και παρελαύνουν θραύσματα μνήμης από συμβάντα από διάφορους χρόνους κι εποχές, άλλα εντελώς κουλ και άλλα φευγάτα, άλλα χαλαρά κι άλλα στα όρια της παράνοιας, ανακατεμένα πάντα και που κατάφερε ο συγγραφέας με τη γλώσσα του όλα αυτά να τα βάλει και σε μία καλή σειρά, ε τότε μας παίρνει στην όμορφη αγκαλιά του το έργο αυτό. Κάτι τέτοια μου συνέβη κι εμένα. Και η τελική αίσθηση, παρόλο που δίνουν παρόν βαριά και λυπητερά συμβάντα, με μια ειλικρίνεια όμως, από αυτή που γεννούν οι απολίτιστοι πόθοι και τα ανήμερα πάθη. Ευτυχώς όμως στο έργο αυτό ένας σύγχρονος τρόπος γραφής και προπάντων θέασης όλα αλάφρυνε και έβγαλαν μία λυτρωτική ξεγνοιασιά. Και που ευτυχώς δεν στάθηκε εμπόδιο στο να με χαϊδέψει εκείνη η θεραπευτική γλυκύτητα της συγγραφέας για το πονεμένο εγώ της που τόσο δυσκολεύεται με το εμείς στις μέρες μας.
Ότι θα χαιρόμουν αν κάποιοι που ψάχνονται στη λογοτεχνία το ρίσκαραν και το διάβαζαν είναι προφανές και ακόμα πιο πολύ αν στην τελική τους άρεσε. Ναι, μπορεί και νάμαστε κατά βάθος αδελφές ψυχές.
Ψάχνοντας στο google στοιχεία για την κα. Κοπανίτσα μου εμφάνισε και έναν Αντώνη Κοπανίτσα. Από περιέργεια διάβασα αυτό το λήμμα της Βικιπαίδειας και το βρήκα ενδιαφέρον. Ο συμπατριώτης μας αυτός υπήρξε Φιλικός κι αγωνιστής του '21 και ήταν προύχοντας στο Μυστρά. Δεν είναι κάποιους από τους κλασσικούς ήρωες της επανάστασης, όμως έχει πολλά δυνατά σημεία η ζωή του. ΕΔΩ για όποιον έχει χρόνο και διάθεση για τέτοιες ιστορίες.
