Κυριακή, 09 Ιουνίου 2013 10:34

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου γι' αυτόν και για μας. Από το tvxs και τη Φ.Λαμπρίδη

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου μου αρέσει. Απο τις αρχές της δεκαετίας του '90, αν θυμάμαι καλά. Τότε είχε κυκλοφορήσει την "Η Αγία Νοσταλγία" του. Παραμονή μιας πρωτοχρονιάς πήγαμε όλοι οι φίλοι και κλειστήκαμε σε μια τρύπα, σ'ένα μια σταλιά μαγαζάκι κάπου στα Εξάρχεια. Τα ξημερώματα, θυμάμαι, πως όλοι συμφωνήσαμε δίχως πολλές κουβέντες, πως ο νέος χρόνος μας έφερε ένα σπάνιο δώρο.

 

 Από τότε φτιάξαμε σχέση με τον Παπακωνσταντίνου. Μας κλείδωσε δια παντός στο μουσικό του σύμπαν. Αυτό όπου κυκλοφορούν σαν Αερικά Βραχνοί προφήτες αγκαλιά με Σαμάνους, Γερακάρηδες της αγάπης σε χαμένες Ανδρομέδες στις τέσσερις γωνιές της Γης, με Διάφανες νύχτες και με μια Αγρύπνια κάθε που δεν έχουμε που να στηριχτούμε, παρά μόνο στον Ελάχιστο εαυτό μας. Τέτοιο ήταν το σύμπαν που χειροτέχνησε αυτός ο χαμηλών τόνων άνθρωπος από τη Θεσσαλία, που αν και σπανίως μιλάει σε πρώτο πρόσωπο , εν τούτοις με τα τραγούδια του απευθύνεται στον κάθε ακροατή λες και είναι ο κολλητός του.

Μας αρέσει ο τρόπος που τοποθετείται στα δημόσια πράγματα της χώρας - με τους αδύνατους και το δίκαιό τους, με τους περιπλεγμένους που ψάχνουν απεγνωσμένα την έξοδο από φυλακές - δικές τους και των άλλων - με τους χτυπημένους που με μια απρόβλπεπτη αξιοπρέπεια τολμούν να πουν εκείνα τα ναι και τα όχι που διαλύουν σκοτάδια. Μας αρέσουν τα τραγούδια του, που εκπέμπουν ένα φως, που σα να έρχεται από αρχαίες ανυπότακτες φυλές, που έχουν γίνει ένα με τις απόκοσμες σκιές και τους ψιθύρους  μυθικών βουνών ή από κοινότητες μεροκαματιάρηδων που με την ευθύνη που τους αναλογεί ιδρωκοπούν σε απαιτητική γη για τον άρτον υμών τον επιούσιον και τη μέθη του πανηγυριού. Μας αρέσουν και οι συναυλίες του, όπου τον τόνο τον δίνει ένα μυστήριο χαρμάνι Απολλώνιου και Διονυσιακού αρώματος, που μας φέρνει στην επιφάνεια ότι πιο ευγενικό και καλόκαρδο καταφέραμε να διασώσουμε αυτά τα χρόνια, που κερδοσκοπούσαμε ασύστολα ακόμα και με το νερό που δίναμε στους αγγέλους μας. Νάσαι καλά Θανάση.

 

Ακολουθεί μία συνέντευξη που την έδωσε πριν λίγες μέρες στην Φωτεινή Λαμπρίδη και δημοσιεύτηκε στο tvxs. Πατώντας

http://tvxs.gr/news/%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE/%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BA%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85-%CE%B6%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CE%B5-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%AC%CF%87%CF%81%CE%B7%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD

θα μπορείτε να διαβάσετε πως σκέφτεται και νοιώθει στις μέρες μας ένας δημιουργικός συμπατριώτης μας που μπορεί και μας κοιτάζει στα μάτια, τρυφερά..

 

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 09 Ιουνίου 2013 21:47
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση