Σούζη Παλαιοκώστα
Ανακοίνωση από το Παρατηρητήριο Πειραϊκής: Πρωτόκολλο αυτοπροστασίας πολιτών για ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ - ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ
Μετά το χθεσινό σοβαρό περιστατικό στην Oil One, όπου η Πολιτική Προστασία παρέμεινε "βουβή", το 112 δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ και ο Δήμος περιορίστηκε στο κλείσιμο των σχολείων χωρίς καμία οδηγία προφύλαξης, το Παρατηρητήριο Πειραϊκής συντάσσει το παρόν πρωτόκολλο.
Η υγεία μας δεν μπορεί να εξαρτάται από την επικοινωνιακή διαχείριση των αρχών που βαφτίζουν τα τοξικά μικροσωματίδια "αθώους υδρατμούς".
Το Παράλογο με το Κλείσιμο των Σχολείων
Το να κλείνουν τα σχολεία δεν προσφέρει ασφάλεια αν:
• Η έκθεση παραμένει: Τα παιδιά επιστρέφουν σε σπίτια στην ίδια γειτονιά, αναπνέοντας τον ίδιο μολυσμένο αέρα.
Η αργή ζωή ως πράξη υγείας και κλιματικής ευθύνης
Μίλτος Τόσκας. Σε μια εποχή κλιματικής κρίσης και διαρκούς εξάντλησης, η επιβράδυνση δεν είναι πολυτέλεια αλλά πράξη αντίστασης: Αργή ζωή ως μοντέλο από επιλογή.
Έχουμε αποδεχτεί ως κοινωνία ότι η ταχύτητα έχει γίνει αυτονόητη αρετή. Γρήγορη εργασία, γρήγορη κατανάλωση, γρήγορες μετακινήσεις, γρήγορη πληροφορία, γρήγορες αποφάσεις.
Μετράμε τα βήματά μας, τα emails μας, τις πτήσεις μας, τις αγορές μας, ωστόσο μέσα σε αυτή τη διαρκή επιτάχυνση, κάτι θεμελιώδες χάνεται: η ικανότητα να επιβραδύνουμε και μαζί της, η υγεία μας και το αποτύπωμά μας στον πλανήτη.
Ο πόλεμος του Ιράν σε ιστορική προοπτική, του Antonis Liakos, από το fb
Από το 2001 που οι Αμερικανοί επενέβησαν στο Αφγανιστάν, από τον πόλεμο που διεξήγαγαν το 2003 εναντίον του Ιράκ, από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 2011 στη Λιβύη, τις παρεμβάσεις Αμερικανών, Ευρωπαίων, Ρώσων και Τούρκων στη Συρία, τους εμφυλίους και τις επιδρομές των Ισραηλινών στο Λίβανο, από την ανελέητη σφαγή στη Γάζα, έως τον σημερινό πόλεμο εναντίον του Ιράν, μια μεγάλη γεωγραφική ζώνη από την κεντρική Ασία έως το Μαγκρέμπ έχει καταστραφεί, έχει μετατραπεί σε πεδία εμφυλίων πολέμων, ερειπίων, προσφυγικών ρευμάτων, ανθρώπινων καταστροφών.Ο ποιητής Γιάννης Υφαντής
Γιωργία Οικονομοπούλου. Η συνάντησή μας ξεκίνησε στη Ραΐνα. Μια στάση στην Αθήνα. Έπειτα, Λευκάδα. Τον Γιάννη Υφαντή τον ήξερα, βεβαίως, ήδη από την ποίησή του.
Η συνάντησή μας ξεκίνησε στη Ραΐνα. Μια στάση στην Αθήνα. Έπειτα, Λευκάδα. Τον Γιάννη Υφαντή τον ήξερα, βεβαίως, ήδη από την ποίησή του. Από την πρώτη συλλογή, Μανθρασπέντα (1977, Τραμ) μέχρι το πρόσφατο Οι Μεταμορφώσεις του Μηδενός (συγκεντρωμένα όλα τα ποιήματά του), παραπάνω από δέκα τίτλοι και πολλές επανεκδόσεις, εκπεφρασμένος ο σεβασμός από κοινό, κριτική και ομότεχνους.
Τώρα, ήθελα, όμως, να μοιραστούμε τη θέα.
Στο κιν/φικό φεστιβάλ του Βερολίνου την παράσταση την έκλεψαν οι δηλώσεις του προέδρου της κριτικής επιτροπής Βιμ Βέντερς σχετικά με την Γάζα και τις πολιτικές ταινίες και οι απαντήσεις τριών σκηνοθετών που βραβεύτηκαν+ ένα σταγονίσιο σχόλιο
Η τελετή λήξης του 76ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου ξεκίνησε με την προσμονή πως επιτέλους εδώ, μέσα στην μεγάλη αίθουσα του Berlinale Palast, ο Βιμ Βέντερς και η επιτροπή του θα έδιναν επιτέλους τις απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις, το θόρυβο και την κακή δημοσιότητα που απέκτησε το Φεστιβάλ μετά από τη δήλωση του Γερμανού σκηνοθέτη και Προέδρου της φετινής κριτικής επιτροπής, στην αρχή του Φεστιβάλ, πως το «σινεμά δεν πρέπει να είναι πολιτικό».
Μπρε καλώς την Ιστορία...τι χαμπάρια καλή μου; Έχεις κάποιες αλήθειες να μας πεις που θα μας φωτίσουν και άμα λάχει να μας ξεκουνήσουν;
«Τι μπορεί να κάνει η Ιστορία;» – Πέντε βιβλία για όσα φέρνει το 2026
Επιμέλεια Θοδωρής Λέννας. «Πότε πέρασαν τόσα χρόνια μέσα σε ενάμιση μήνα;», αναρωτιόμαστε μεταξύ σοβαρού και αστείου. Στην εποχή του απρόβλεπτου, του παράδοξου και του δυσεξήγητου, πέντε προσωπικότητες χαρτογραφούν το έτος 2026 μέσα από ισάριθμα βιβλία.
Ο τίτλος του βιβλίου του Πατρίκ Μπουσρον «Τι μπορεί να κάνει η Ιστορία;» θα μπορούσε να λειτουργήσει ως άβολη –πλην ακριβής– αντανάκλαση της αμηχανίας του παραπάνω ερωτήματος. Κι ας αποτελεί κι αυτό ερώτημα.
Υπάρχουν, όμως, απαντήσεις σε μια συγκυρία όπου γεωπολιτικές σταθερές και μέχρι σήμερα εμπεδωμένα κεκτημένα αμφισβητούνται εν μια νυκτί;
Ομπάμα: Η απόφαση Τραμπ να καταργήσει τον νόμο για το περιβάλλον θέτει σε κίνδυνο την υγεία των Αμερικανών + ένα σταγονίσιο σχόλιο
Σ.Δ .Είμαι βέβαιος, ότι τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα η αλλαγή του Τραμπ θα βρει σαφώς περισσότερους υποστηριχτές από όσους θα διαφωνήσουν μ'αυτήν. Και δεν μου περνάει από το μυαλό πως θα ήταν δυνατό να αποφευχθεί μια τέτοια εξέλιξη.
Κι αυτό προκύπτει γιατί νομίζω ότι και σε αυτήν την περίπτωση ισχύει το κάλλιο πέντε και στο χέρι, όταν ιδιαίτερα μιλάμε για ζεστό χρήμα, παρά δέκα και καρτέρει, και μιλάμε καρτέρει για δεινά που ΘΑ προκύψουν και μάλιστα λόγω της απορρύθμισης του περιβάλλοντος εξ αιτίας των αερίων του θερμοκηπίου.
Δεινά λοιπόν εξ αιτίας της κλιματικής αλλαγής, που όπως προβλέπουν οι επιστήμονες έχουν ήδη ξεκινήσει, αλλά θα συνειδητοποιηθούν από τον πολύ τον κόσμο όταν την επόμενη δεκαετία αν τα μέτρα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας δεν πιάσουν τους στόχους τους, αρχίσουν και προκαλούν τις φοβερές καταστροφές που προβλέπουν οι ειδικοί επιστήμονες.
Κάπως έτσι (θα) μοιάζουν τα νέα Εξάρχεια
Θανάσης Διαμαντόπουλος. Τέσσερα διαφορετικά μεταξύ τους, αρχιτεκτονικά projects, που σεβόμενα την πλούσια ιστορία των Εξαρχείων, προσπαθούν να προσθέσουν διακριτικά στην εν λόγω περιοχή, τη δική τους “επικαιροποίηση”.
Τα "νέα” Εξάρχεια, είναι σημαντικό να είναι μια συνέχεια της ιστορίας της πλατείας τους, όπως την έζησα στα τέλη της δεκαετίας του'80. Μια τοποθεσία που "έβραζε” μέσα στη δημιουργικότητα, ένα προσόν που δεν μπορεί να υπάρξει, χωρίς και την αισθητική, μουσική και ιδεολογική αμφισβήτηση. Αυτή η ιστορική γειτονιά του Αθηναϊκού κέντρου, όπως καθετί που θέλει να εξελιχθεί, πρέπει να το κάνει χωρίς να ξεχνά την ιστορία της, αλλά ούτε και να μένει αιχμάλωτη στη στασιμότητα μιας παρωχημένης "νοσταλγίας”. Γιατί ισχύει και εδώ το "από τα στάσιμα νερά, να περιμένεις πάντα δηλητήριο”.
Θετικό είναι που η Γαλλία υποχρεώνει δια νόμου όλα τα σουπερμάρκετ να δίνουν όσα τρόφιμα τους περισσεύουν στους φτωχούς, δεν αποτελεί όμως, σημαντικό πρόβλημα ακόμα η φτώχεια όταν τα κέρδη των πλούσιων πολλαπλασιάζονται διαρκώς;
Η αντιμετώπιση της σπατάλης τροφίμων έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε επίκαιρο κοινωνικό και περιβαλλοντικό ζήτημα σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Η Γαλλία ξεχωρίζει διεθνώς για την καινοτόμο προσέγγιση που ακολούθησε από το 2016, όταν υιοθέτησε νομοθεσία που υποχρεώνει τα μεγάλα σούπερ μάρκετ να μην πετούν επισιτιστικά τρόφιμα που παραμένουν ασφαλή για κατανάλωση, αλλά να τα διαθέτουν για δωρεά σε κοινωνικούς φορείς — μια υποχρέωση που συνοδεύεται και από κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης. Το μέτρο αυτό αποτέλεσε πρωτοπορία στην Ευρώπη και έδωσε ώθηση στη δημιουργία ενός μοντέλου όπου η ανακατανομή πλεοναζόντων τροφίμων αποτελεί μια κοινωνικά υπεύθυνη πρακτική.
Γιατί οι Γάλλοι και οι Γαλλίδες φαίνεται ότι δεν θέλουν πια να θεωρείται το σεξ στο γάμο συζυγικό καθήκον; Του Dimitris Tsirkas, από το fb
Η Γαλλία, διαβάζουμε, θα αλλάξει τον νόμο ώστε το σεξ να μη θεωρείται συζυγικό καθήκον στον γάμο.