Σούζη Παλαιοκώστα
Η αριστεία ως πολιτικό εργαλείο, του Κωστή Καρπόζηλου
«Επειδή δεν είμαι τεμπέλης, όπως οι αριστεροί, έκανα και άλλες δουλειές». Ο Μακάριος Λαζαρίδης θα μπορούσε να πει το ίδιο πράγμα –στην προσπάθειά του να μεταθέσει τη συζήτηση από τον παράνομο διορισμό του στο πόσο πολυάσχολος ήταν– δίχως να αντιδιαστείλει την περίπτωσή του με αυτήν των «αριστερών».
Η επιλογή του δεν ήταν ολίσθημα. Αντιθέτως, εγγράφεται σε ένα σχήμα που έχει διαποτίσει τη σκέψη και τον λόγο της κυβερνητικής παράταξης: ότι εκπροσωπεί μια δυναμική Ελλάδα που τρέχει, μορφώνεται και δουλεύει στην ελεύθερη αγορά, σε αντίθεση με την Αριστερά που είναι καθηλωμένη στην τεμπελιά, στην ημιμάθεια και στους αργούς δημοσιοϋπαλληλικούς ρυθμούς.
Η μετριοπάθεια δεν κάνει θόρυβο, γι’ αυτό την περάσαμε για αδυναμία
Μίλτος Τόσκας. Όταν η εποχή ανταμείβει τις κραυγές και τις βεβαιότητες, η ψύχραιμη σκέψη μοιάζει χαμένη υπόθεση, ίσως όμως είναι το τελευταίο πράγμα που κρατάει τη δημοκρατία όρθια.
H εποχή επιβραβεύει την ένταση, oι πιο δυνατές φωνές κερδίζουν χώρο, oι πιο απόλυτες θέσεις κερδίζουν εντυπώσεις. Μέσα σε αυτό το τοπίο η μετριοπάθεια αντιμετωπίζεται ως αδυναμία χαρακτήρα. Η ψύχραιμη σκέψη βαφτίζεται ατολμία, η διάθεση για κατανόηση μοιάζει με υποχώρηση κι η δημόσια συζήτηση μετατρέπεται σε πεδίο σύγκρουσης, όπου η νίκη αποκτά μεγαλύτερη αξία από την αλήθεια. Η ισορροπία χάνεται και το μέτρο υποχωρεί. Μέσα σε αυτή τη ζοφερή συνθήκη βρίσκεται το στοιχείο που μπορεί να κρατήσει μια κοινωνία όρθια.
Έχει ανανεωθεί η θητεία της ευρωπαίας εισαγγελέως Πόπης Παπανδρέου ή όχι, όπως ισχυρίζεται ο Άδωνις, του Σταύρος Μαρτινίδης, από το fb
Ο Άδωνις ισχυρίστηκε ότι η θητεία της Πόπης Παπανδρέου δεν έχει ανανεωθεί και ότι η εισαγγελέας «εκβιάζει» την κυβέρνηση για την ανανέωσή της μέσω του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ. (Στα σχόλια το βίντεο).Υπάρχει ισχυρό αντιπολεμικό κίνημα στην Αμερική και ποια είναι μέχρι τώρα τα αποτελέσματα του ρόλου που διάλεξε η Ε.Ε στον πόλεμο αυτόν; / βίντεο
Ο ιστορικός και σύμβουλος της κυβέρνησης Σάντσεθ, Κωστής Κορνέτης, εξηγεί τι γίνεται με τον πόλεμο και τον ρόλο της Ευρώπης.
Ο Κωστής Κορνέτης, επίκουρος καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης και σύμβουλος της ισπανικής κυβέρνησης σε θέματα ιστορικής μνήμης, αναλύει τι συμβαίνει αυτήν τη στιγμή με την αμήχανη στάση της Ευρώπης στον πόλεμο με το Ιράν και τη φαινομενική εκεχειρία.
O Vasilis Bouloukos διευκρινίζει ως γιατρός τι ακριβώς έπαθε ο υφυπουργός Μυλωνάκης και γιατί, ΚΑΙ τι υποστήριξε η Λιάνα Κανέλλη που σύμφωνα με τον γιατρό Πάνο Παπανικολάου τίποτα δεν έχει καταλάβει
Σαν γιατρός, με βασική υποχρέωσή την διαφύλαξη της ανθρώπινης ζωής, δεν μπορώ παρά να ευχηθώ περαστικά και καλή δύναμη για τη συνέχεια στον ασθενή υφυπουργό κ. Μυλωνάκη για την περιπέτεια της υγείας του.Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, σώσε μας
Θοδωρής Γεωργακόπουλος. Tο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι μια διαχρονική πληγή για την κυβέρνηση και μια τρανταχτή υπενθύμιση του πώς λειτουργούν το πολιτικό μας σύστημα και ένα μεγάλο μέρος της οικονομικής δραστηριότητας, αλλά και πώς οι πολίτες αντιλαμβάνονται τον ρόλο του κράτους στη ζωή τους. Είναι σημαντικά όλα αυτά, πρέπει να τα θυμόμαστε. Να μη νομίζουμε ότι ανήκουν στο παρελθόν, ή ότι είναι χωμένα σε τίποτε μυστικές, κρυφές γωνιές, ένα «βαθύ κράτος» τόσο βαθιά κρυμμένο, που μια κυβέρνηση επτά χρόνια τώρα το αγνοούσε, δήθεν. Αλλά το σημαντικότερο μήνυμα από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι, νομίζω, ακριβώς αυτό. Το ποιος το εντόπισε, τελικά, αυτό το «βαθύ κράτος». Η ελληνική αστυνομία; Οχι. Δαιμόνιοι δημοσιογράφοι ή ΜΜΕ που υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον και θωρακίζουν τη δημοκρατία μας; Πάλι όχι.
Έρση Σωτηροπούλου: «Ταμπού σήμερα είναι να ουρλιάζεις από έρωτα» / βίντεο
Σταυρούλα Παπασπύρου. Άλλοι σμιλεύουν την ταυτότητά τους προσεγγίζοντας και αφομοιώνοντας συμπεριφορές που βλέπουν τριγύρω, κι άλλοι παίρνοντας απόσταση από αυτές, δραπετεύοντας.
Η Έρση Σωτηροπούλου ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Παιδί καλοστεκούμενης αστικής οικογένειας της Πάτρας που έπρεπε να πέφτει για ύπνο «με το φως του ήλιου!», διαμορφώθηκε από μια σειρά αποδράσεων, φανταστικών και πραγματικών. Η απειλή «κάτσε φρόνιμα, θα σε δώσουμε στους γύφτους» όταν έκανε αταξίες ακουγόταν στ’ αυτιά της «ως η ωραιότερη επιλογή».
Και το σύντομο διάστημα που μεταξύ απανωτών αποβολών από το Αρσάκειο έμεινε εκτός σχολείου ήταν από τα πιο ευτυχισμένα της ζωής της, όπως ομολογεί.
Πραγματικά σχολεία για τη Σωτηροπούλου υπήρξαν οι συγγραφείς που διάβασε στην εφηβεία της,
Πέτρος Παπακωνσταντίνου: Οι επιπτώσεις της Επικής Γκάφας
Στις εκλογές του 2020, ο Ντόναλντ Τραμπ έχασε ολοκάθαρα από τον Τζο Μπάιντεν με διαφορά 74 εκλεκτόρων και επτά εκατομμυρίων ψήφων, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να ισχυριστεί ότι νίκησε και ότι υπήρξε θύμα νοθείας. Όσο εξωφρενικό κι αν υπήρξε, αυτό το προηγούμενο ωχριά μπροστά στον ισχυρισμό του ότι κατήγαγε συντριπτική νίκη εναντίον του Ιράν με την εύθραυστη συμφωνία της Τρίτης για εκεχειρία 15 ημερών. Η γαλλική Le Monde έκανε λόγο για «πανωλεθρία» των ΗΠΑ, ενώ οι New York Times διερωτώνταν αν ο ατυχής πόλεμος των 40 ημερών σημάνει για την αμερικανική ηγεμονία ό,τι σήμανε το φιάσκο του Σουέζ (1956) για τη θνήσκουσα βρετανική αυτοκρατορία. Γιατί το να μην κάνεις τίποτα κάνει, τελικά, καλό
Μανώλης Ανδριωτάκης. Στο πρόσφατο βιβλίο του, «Ο εγκέφαλος σε ανάπαυση», ο Βρετανός νευροεπιστήμονας Τζόζεφ Τζεμπέλι* παραθέτει εντυπωσιακά ευρήματα, όπως το ότι το μυστικό της παραγωγικότητας δεν είναι η δουλειά, αλλά η ξεκούραση. Tου ζητήσαμε να μας δώσει μερικές συμβουλές.
'Οταν βλέπουμε κάποιον να ξεκουράζεται, σκεφτόμαστε αμέσως ότι είναι τεμπέλης, οκνηρός και αντιπαραγωγικός. Και όμως, η νευροεπιστήμη έχει εντελώς διαφορετική γνώμη: όταν επιλέγουμε την απραξία, το μυαλό μας συνεχίζει να δουλεύει, και μάλιστα για το καλό μας.
Νέες έρευνες δείχνουν ότι όσο περισσότερο βάζουμε τον εγκέφαλό μας σε κατάσταση ανάπαυσης, τόσο πιο ευφυείς, συγκεντρωμένοι και παραγωγικοί είμαστε στις δουλειές μας. Αυτό ακριβώς έρχεται να τεκμηριώσει ο νευροεπιστήμονας Τζόζεφ Τζεμπέλι με το νέο του βιβλίο "Ο εγκέφαλος σε ανάπαυση. Πώς δουλεύει το μυαλό όταν δεν κάνουμε τίποτα", που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τραυλός.
Οι γνωστικές & αισθητικές πτυχές δημιουργικότητας, του Σπύρου Μανουσέλη
Δύο συμπληρωματικές ερευνητικές προσεγγίσεις της επιστήμης και της τέχνης: ποιες είναι οι αδιάλειπτες δημιουργικές αλληλεπιδράσεις και οι αμφίδρομες σχέσεις μεταξύ των λεγόμενων «καλών τεχνών» με τις φυσικές επιστήμες;
Και πώς σχετίζεται η αισθητική της επιστημονικής γνώσης με την επιστήμη των αισθητικών απολαύσεων;
Τις πιο εύλογες επιστημονικά απαντήσεις μας τις προσφέρει, σήμερα, η μελέτη του δημιουργικού εγκεφάλου, και ειδικότερα το εξαιρετικά παραγωγικό διεπιστημονικό πεδίο έρευνας της «Νευροαισθητικής»,