Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος ζει μια ιστορική στιγμή. Αν το 1903 άρχισε τη λειτουργία της στο Βαλλιάνειο, το υπέροχο νεοκλασικό των Χάνσεν και Τσίλερ στην οδό Πανεπιστημίου, τώρα ετοιμάζεται για τη μετεγκατάστασή της στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στο αέρινο, σύγχρονο κτίριο του Ρέντζο Πιάνο. Ενας νέος χώρος ανοίγει και μαζί μια νέα εποχή καινοτομίας.

Με το κλείσιμο του 2016, το περιοδικό Time δημοσίευσε τις κατά τη γνώμη του 100 καλύτερες φωτογραφίες της χρονιάς. Σύμφωνα με το περιοδικό Time, το 2016 χαρακτηρίστηκε -τουλάχιστον φωτογραφικά - από τις αμερικάνικες εκλογές και το προσφυγικό. O enlefko.fm διάλεξε 20 από τις 100 φωτογραφίες που αναρτήθηκαν ως οι καλύτερες της χρονιάς.

Καταλαβαίνω πια αυτούς που αντιδρούν λέγοντας: «Μα, με τον Σώρρα θα ασχολούμαστε τώρα;». Σε κάθε στροφή της δημόσιας ζωής προς το χειρότερο, με καινούργιους συνδυασμούς γραφικότητας, απελπισίας και απειλής, όλο και περισσότεροι νιώθουν να τους γυρίζει το στομάχι. Καλύτερα τα μικρά πάθη της καθημερινότητας, οι φιλίες, το γέλιο, λένε. Στο κάτω-κάτω, υπάρχουν κι άλλα πράγματα στη ζωή εκτός από τα αδιέξοδα του Τσίπρα, τις φιλοδοξίες του Μητσοτάκη, τη μελαγχολική μανιέρα των αριστερών. Αν μάλιστα δεν ήταν τα «μέτρα» να υπενθυμίζουν τον σκληρό πυρήνα της πραγματικότητας, πολλοί θα είχαν ήδη φύγει γι' αλλού. Οπουδήποτε εκτός του κόσμου τούτου, αυτής της δημόσιας σκηνής με τους θυμούς και τις ανακυκλούμενες απογοητεύσεις της. Έτσι αισθάνονται πολλοί, και ας μη το ομολογούν δημόσια, μην τους πουν αμέτοχους και εστέτ.

Σήμερα με τα χιονάκια μας ήρθαν στο μυαλό, τα άλλα τα χιόνια, τα παχιά κι αφράτα. Και εξ αντανακλάσεως πέρασαν από το μυαλό μας ένα ποίημα του Χριστόφορου Λιοντάκη ( Ηράκλειο, 1945) και η "Ομίχλη", ένα τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου ( Τύρναβος, 1959) από το άλμπουμ του "Ο ελάχιστος εαυτός" (2010). Και τα δύο ερεθίζονται από τα βουνά που στα βάθη τους αναρριχώνται προς τα εκεί όπου ξεπηδούν από μέσα μας τα απόλυτα που μας στοιχειώνουν. 

Bραβεύτηκε o «Φούρναρης της Κω», με το βραβείο της Κοινωνίας των Πολιτών 2016, από την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή. Ο Διονύσης Αρβανιτάκης έγινε διεθνώς γνωστός όταν ο Γιούνκερ τόνισε από το βήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πως «Ευρώπη είναι ο φούρναρης στην Κω που δίνει ψωμί στους πεινασμένους πρόσφυγες».  

Σταύρος Χαραλαμπίδης, Κώστας Μαθιούδης, Φαίδρα Γραμμένου, Ματίνα Καιδατζή, Ευριπίδης Γαβράς
Ινστιτούτο Σχεσιακής και Ομαδικής Ψυχοθεραπείας
Το πρώτο sold out δημιούργησε την ανάγκη για την επανάληψη του σεμιναρίου. Το σεμινάριο διεξάχθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2016 στον Ιανό και κατόπιν 500 ατόμων που δεν μπόρεσαν να μας δουν αποφασίσαμε την επανάληψη του. Άτομα τα οποία μας είδαν στις 29 Οκτωβρίου δεν δύνανται να μας ξαναδούν στις 21 Ιανουάριου για ευνόητους λόγους.
Η κράτηση θέσης γίνεται αποκλειστικά με τηλεφωνική συνομιλία με το ΙΣΟΨ στο 2106981289 τουλάχιστον 10 μέρες πριν. Θα κρατηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας καθώς έχουν κλειστεί ήδη οι 150 από τις 200 προσφερόμενες θέσεις.

που έγινε, το Σάββατο 26/11, στην Αθήνα, έκανε ο Γιώργος Γαβρίλης, υπογραμμίζοντας τα εξής:

1. Από το 2010 όταν η Ελλάδα υπήχθη στα δεσμά των μνημονίων, μια βασική προτεραιότητα των δανειστών ήταν και είναι ο έλεγχος των πάσης φύσεως φυσικών πόρων (νερό, ενεργειακά, ορυκτά κ.λπ) και των δικτύων που σχετίζονται με αυτά. Πρόκειται για κάτι περισσότερο από την προφανή λεηλασία του δημόσιου πλούτου, αφού η ιδιωτικοποίηση των φυσικών πόρων και των δικτύων συνιστά σημαντική γεωπολιτική μεταβολή,

Αυτό το χαρμάνι βιντεοκλίπ (6:51), για να το φτιάξει ο δημιουργός του χρησιμοποίησε σκηνές από τις ταινίες "Ο Γατόπαρδος" (1963), του Λουκίνο Βισκόντι, με τους Μπάρτ Λάγκαστερ, Κλαούντια Καρτινάλε και Αλέν Ντελόν, "Άννα Καρένινα" (1997) του Maurizio Millenotti, "Άννα Καρένινα" (2013), του Τζο Ράιτ (2013) με τους Κίρα Νάιτλι, Άαρον Τζόνσον, Τζούντ Λο, "Fanfan & Alexandre" (1993) του Alexandre Jardin με τους Σοφί Μαρσό και Βίνσεντ Περέζ, "Πόλεμος και Ειρήνη", τηλεοπτική σειρά του 2007, και το βαλς από το γάμο της Dagmara και του Artur το 2011.

            .......................................................................

η τηλεόραση μονίμως ανοιχτή
σαν ένας πένθιμος βωμός εγκατεστημένος στο δωμάτιο χρόνια
      – μία φωτιά
που δεν ζεσταίνει, μόνο φωτίζει
                                                   αχνά
μέχρι τις δύο πολυθρόνες και πιο πέρα το ξέστρωτο τραπέζι με
      τα ψίχουλα,
και τ’ αποφάγια σωρό (όμως λείπουμε χρόνια)  – ξοπίσω τους
      απλώνεται
πηχτό κι επίβουλο σκοτάδι