Με αφορμή τη συμπλήρωση τεσσάρων χρόνων από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι από μέλη της Χρυσής Αυγής και τη δίκη της οργάνωσης που βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, ο Γιάννης Παπαδόπουλος από την «Καθημερινή» συνάντησε τη Μάγδα Φύσσα και μίλησαν για εκείνο το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου 2013, για τη δίκη, για τις προσδοκίες της.

«Η λευκή φυλή πλέον δεν δύναται να παρακολουθήσει την ποσοτικήν αύξησιν των εγχρώμων και το πρόβλημα κατά συνέπειαν γενικεύεται, πέραν των εθνικών ή τυχόν σωβινιστικών βλέψεων εις θέμα ποιότητος του ανθρωπίνου γένους»... «Χρειάζεται η πολιτική του Καιάδα και σπαρτιατικός επιστημονισμός και της καλοθανατιάς αξιοπρέπεια για να ξαγνίσουμε τη φυλή μας»... «Είναι δυστύχημα που φύγαν οι Φράγκοι από την Ελλάδα...  αφομοιωνόντουσαν εύκολα και ύστερ' από μια δυο γενιές θα είντουσαν όλοι Ρωμιοί κ' έτσι θα μπαίνανε στη ράτσα μας καινούρια, γερά στοιχεία».... «Τι ειν' αυτό που γυρεύω; Μια μεγάλη, μια πανελλήνια οργάνωση της Μακρονήσου γυρεύω, για τα δηλητηριασμένα νειάτα, σαν αυτή που αυτοσχεδίασε και τόσο άξια έφερε εις τέλος ο Στρατός μας»... «Είναι από τη θεία ράτσα με το Δώρειο αίμα και τους Δώρειους τρόπους», ένα αίμα ωστόσο «μολυσμένο από την κατάχρηση της ηδονής, πικρό αίμα».

Το χέρι που σημαδεύει και αστοχεί ξανά και ξανά και ξανά, το ξέρω. Το πλατύ χαμόγελο αμηχανίας και αξιοπρέπειας, που εξηγεί ότι νταξ, πάω σαν τον Γκούφι και δεν προλαβαίνω το λεωφορείο ίσως, αλλα κατά τα λοιπά *όλα καλά*, το ξέρω. Το σήκωμα από την καρέκλα και το σύντομο περπάτημα με πόδια βαριά σα σίδερο, το ξέρω. Την προσήλωση που χρειάζεται για να κινήσεις το άκρο έστω και δύο εκατοστά στη φυσιοθεραπεία, την ξέρω. Και την απελπισία που δεν ξέρεις πότε θα ξαναχτυπήσει η αρρώστια και πόσο και πού και αυτή την ξέρω.

Ιστορικό ήταν το βράδυ της Παρασκευής (8/9) για τον Νίκο Γκάλη, αλλά και για την Ελλάδα ολόκληρη. Ο πρωτεργάτης της επιτυχίας του 1987, ο άνθρωπος που έφερε ουσιαστικά το μπάσκετ στη χώρα μας, ο "Νικ" των Ελλήνων, έγινε και επίσημα μέλος του Hall of Fame του ΝΒΑ σε μια λαμπερή τελετή που έλαβε χώρα στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.

Ο Τσίπρας και οι υπουργοί του άρχισαν τη δεύτερη κυβερνητική θητεία τους τον Σεπτέμβριο του 2015 με την πεποίθηση ότι το κόμμα τους θα ήταν η εξαίρεση του κανόνα ότι «το Μνημόνιο τρώει τους υπηρέτες του». Την πεποίθηση αυτή την είχε τροφοδοτήσει το γεγονός ότι μετά το σαρωτικό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα και παρά την εντυπωσιακή μνημονιακή κωλοτούμπα, οι πολίτες επιβράβευσαν τον ΣΥΡΙΖΑ με μία καθαρή εκλογική νίκη.

Χτυπιέται στις οξιές, θροΐζει στις φτελιές

μαγκώνει στην αθωότητα και γρήγορα την διαλύει.

Στέλνει παιδιά στη ζωή αμήχανα. Η παιδική ηλικία 

τελειώνει και μένει άθαφτη. Οι νεαροί φεύγουν καβάλα 

και πέφτουν απ'τη σέλα, τ'άλογα τριγυρίζουν άσκοπα.