Άρθρα άλλων που μας άρεσαν (2399)
Να γρατζουνάμε τις κοινοτοπίες, του Νίκου Ξυδάκη
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Ευωδιές
Το βλέμμα γεμίζει πράσινα, κίτρινες, κόκκινες πινελιές, αλλά αυτό που σφραγίζει είναι οι ευωδιές. Κάθε εποχή έχει τη δική της μυρωδιά· της άνοιξης είναι οι χαιρετισμοί των εσπεριδοειδών μετά τα τελευταία κρύα, η μέθη της νεραντζιάς και της λεμονιάς, στα φτωχά εδάφη του αρχιπελάγους θάλλουν τώρα τα μάραθα, αυτά αρωματίζουν γλυκά μεθυστικά τη Μεγάλη Εβδομάδα, πρωταγωνιστούν στο Πάσχα· και οι θαλεροί θάμνοι που αγαπούν οι μέλισσες: αποθεώνονται η λεβάντα, το θυμάρι, η θρύμπη, η ρίγανη, το φασκόμηλο και το δεντρολίβανο. Παραδίπλα, η ταπεινή χάρις του χαμομηλιού, μαργαρίτες, παπαρούνες, δίνουν και χρώματα μαζί με τ’ αρώματα. Και βρώσιμα μικροθαύματα: αγριοσπάραγγα, βρουβοβλάσταρα πορίχια, τα τελευταία απόβροχα. Εως και ο σοβαρός πεύκος φαντάζει πιο πράσινος, λαμπερός, σαν γελαστός, και τα κυπαρισσάκια πάντα λυγίζουνε και σείονται κομψά σε κάθε χάδι του έαρος.
Οι τρεις κανόνες που συμβουλεύει ο Ντάνιελ Μέντελσον να τηρήσει ο Κρίστοφερ Νόλαν ώστε να μην καταντήσει η Οδύσσειά του μια σύγχρονη ιστορία
Επιλέγων ή Συντάκτης Φώτης Νυχτολέας
Ο επιφανής μελετητής του Ομήρου και διευθυντής του New York Times Review of Books, Ντάνιελ Μέντελσον, περιγράφει τους τρεις βασικούς κανόνες που ελπίζει να τηρηθούν κατά τη μεταφορά της «Οδύσσειας» στη μεγάλη οθόνη.
ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ άλλοι άνθρωποι, διάβασα με ενθουσιασμό πριν από μερικούς μήνες την είδηση ότι ο Βρετανοαμερικανός σκηνοθέτης Κρίστοφερ Νόλαν εργάζεται πάνω σε μια κινηματογραφική μεταφορά της Οδύσσειας.
Η χρυσή εποχή της μετριότητας και η παρακμή του διαφορετικού
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
The FAQ Team: Ζούμε σε μια εποχή όπου η μετριότητα δεν είναι απλώς ανεκτή — είναι ο κανόνας. Λείπει το ρίσκο, η ένταση, το αλλόκοτο. Όλα μοιάζουν ασφαλή. Και νεκρά.
Η κουλτούρα της μετριότητας αξίζει να αποτύχει», έγραψε στο Twitter ο δημοσιογράφος Dean Kissick – και όσο κι αν θέλω να αντισταθώ στον κυνισμό αυτής της δήλωσης, οφείλω να παραδεχτώ ότι ένα δίκιο το έχει. Δυστυχώς ζούμε στη χρυσή εποχή της μετριότητας.
Ηλίας Μαγκλίνης. Υπήρχε ένας φυσικός από τη Βόρεια Ιρλανδία, ο Τζον Στιούαρτ Μπελ. Γεννημένος το 1928 –ο Μπελ πέθανε το 1990– άφησε το δικό του ανεξίτηλο ίχνος στην κβαντοφυσική και σ’ αυτό που αργότερα θα ονομαζόταν «κβαντικοί υπολογιστές». Οπως σημειώνει ο Στέφανος Τραχανάς στο βιβλίο του «Ο βομβιστής και ο στρατηγός. Ιστορώντας την κβαντική επανάσταση 1900-2025» (εκδ. ΠΕΚ, 2025), η ερευνητική εργασία του Μπελ προετοίμασε το έδαφος για ένα «νέο είδος τεχνολογίας». Ακριβώς οι τρεις αυτές λέξεις χρησιμοποιήθηκαν το 2022 από τη Σουηδική Ακαδημία για το Νομπέλ Φυσικής, που έδωσε εκείνη τη χρονιά στους Αλέν Ασπέ, Τζον Κλόουζερ και Αντον Ζέλινγκερ για την πειραματική τους δουλειά πάνω σε προϋπάρχουσες θεωρίες του Μπελ.
Αν δεν βλέπεις καθόλου τηλεόραση μόνο τότε δεν σε παρακολουθεί
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Μίλτος Τόσκας. Η Apple, η Amazon και σχεδόν κάθε εταιρεία στον χώρο του streaming εφευρίσκουν νέους τρόπους για να βγάζουν χρήματα από τα δεδομένα σου. Ας γνωρίσουμε και το Roku.
Το Roku City, είναι ένα παράξενα ελκυστικό screensaver μιας πόλης που περνάει μπροστά από εκατομμύρια αδρανείς τηλεοράσεις κάθε μέρα. Πρόσφατα ένα νησιωτικός παράδεισος εμφανίστηκε στην εικόνα. Στο προσκήνιο μια πλωτή διαφημιστική πινακίδα μας προσκαλούσε να εγγραφούμε στο Disney+ και να παρακολουθησούμε το “Moana 2” με το πάτημα ενός κουμπιού.
Αν πάρω Ασβαγκάντα θα βρω την ηρεμία μου;
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Ελένη Ξενάκη. Η δυτική επιστήμη ρίχνει μια ματιά προς την Ανατολή και ανακαλύπτει την αγχολυτική δράση της Ασβαγκάντα, του βοτάνου, που χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες στην Αγιουβέρδα, την παραδοσιακή ιατρική της Ινδίας.
Στον παγκοσμιοποιημένο πλανήτη, ακόμη και αν ως Έλληνας έχεις μάθει να χαλαρώνεις με χαμομήλι, μπορείς να «προδώσεις» το γιατροσόφι της γιαγιάς δοκιμάζοντας Ασβαγκάντα (Withania somnifera), το δημοφιλές βότανο που κατακλύζει στις μέρες μας την αγορά διατροφικών συμπληρωμάτων. Μεγάλες και ονομαστές αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρίες σφραγίζουν σε κάψουλες τις ευεργετικές ουσίες αυτού του μικρού αειθαλούς θάμνου και αυξάνουν τα κέρδη τους. Είναι μόδα να κοιμάσαι γλυκά με λίγη Ασβαγκάντα ή η απάντηση της επιστήμης στην ήπια αντιμετώπιση της αϋπνίας;
Από πού προέρχεται και πώς εκδηλώνεται αυτή η μοναδική ικανότητα του ανθρώπινου είδους να αναγνωρίζει και να «απελευθερώνει» τον λόγο και ποια είναι η θέση του Νόαμ Τσόμσκι;
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σπύρος Μανουσέλης. Πώς διερευνά η σύγχρονη επιστήμη τις ανθρώπινες γλωσσικές ικανότητες;
Μέχρι 6 δεκαετίες πριν, η κυρίαρχη επιλογή των γλωσσολόγων ήταν να υποβαθμίζουν τη σημασία τόσο των νευροβιολογικών όσο και των κοινωνικών-περιβαλλοντικών προϋποθέσεων της γλώσσας. Η πολύχρονη διαμάχη μεταξύ αυτών που υποστηρίζουν τον «έμφυτο» και αυτών που υποστηρίζουν τον «επίκτητο» χαρακτήρα της ανθρώπινης γλώσσας εξακολουθεί και παραμένει ανοιχτή έως τις μέρες μας, και είναι εξίσου παραπλανητική με το παρελθόν. Σήμερα, οι εντυπωσιακές γνωσιακές και τεχνολογικές εξελίξεις μας επιβάλλουν να θέσουμε εκ νέου το αποφασιστικό ερώτημα της βιολογικής καταγωγής και των εγγενών ορίων του ανθρώπινου λόγου.
Οι τρεις της Φιλικής και μετά οι εκατοντάδες χιλιάδες στα πεδία των μαχών, του Yorgos Kyriakopoulos, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Το ξέρουμε ότι όλα άρχισαν στις 17 στην Αρεόπολη, αλλά σήμερα 25 είναι η μέρα που γιορτάζουμε. Και ο καθένας γιορτάζει με τα δικά του προτάγματα και ιεραρχήσεις της ιστορίας. Πάντως αξίζει να θυμόμαστε πως διπλανοί άνθρωποι, αυτοβούλως διαννοούμενοι, στην καθημερινή ζωή έμποροι ή εμποράκοι, ένας Ρήγας από το Βελεστίνο κι ένας διαπρεπής φιλόλογος Διαμαντής, Σμυρνιός από την Χίο, ένας Μανώλης, Πάτμιος εμποροϋπάλληλος και ελευθεροτέκτονας, ένας Νίκος, Αρτινός πιλοποιός και καρμπονάρος και ένας Θανάσης Τσάκαλος, Γιαννιώτης απ' τη Μόσχα και σχεδόν αιώνιος φοιτητής, ήταν αυτοί στους οποίους χρωστάμε το πιό πολύτιμό μας εφόδιο, την συνειδητοποίηση της ανάγκης της ελευθερίας μας.
Ομάδα Semion Karetnik στη Lundimatin: 12 θέσεις για επαναστατική αλληλεγγύη από τα κάτω απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία και τις συνέπειές του
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
1. Αν η Ουκρανία είναι ένας μεντεσές ανάμεσα σε ανταγωνιστικές αυτοκρατορικές ζώνες, έχει τη δική της αποικιακή ιστορία με τη ρωσική αυτοκρατορία, η οποία την κυριαρχεί εδώ και καιρό και θέλει να την κρατήσει υπό την επιρροή της. Παρόλο που η Ουκρανία, όπως και άλλες μετασοβιετικές δημοκρατίες, έχει στραφεί στο ΝΑΤΟ για προστασία από τη ρωσική απειλή, δεν έχει σχεδιαστεί κανένα σχέδιο του ΝΑΤΟ ή της ΕΕ στην Ουκρανία. Αν οι ευρωπαϊκές σημαίες κυμάτιζαν στην πλατεία Μαϊντάν το 2013-2014, αυτό έγινε λιγότερο από ένταξη, παρά για να αντισταθούν στον ρωσικό ιμπεριαλισμό, ο οποίος εκλαμβάνεται ως άμεση απειλή, και για να ξεφύγουν από το αυταρχικό και διεφθαρμένο σύστημά του.
Η εφηβεία σαν αλγόριθμος σε πλατφόρμα, του Νίκου Ξυδάκη
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Tο ‘φερε η τύχη. Την περασμένη εβδομάδα συμμετείχα ως ακροατής και συνομιλητής στη διημερίδα «Παιδιά και έφηβοι σε κρίση», που διοργάνωσε στην Κύμη Ευβοίας το επιχώριο Φεστιβάλ «Της Τέχνης τα Ιάματα». Ενα παράδοξο φεστιβάλ. Κατ’ αρχάς, η ίδια η ύπαρξη ενός φεστιβάλ υψηλών προδιαγραφών σε μια μικρή πόλη ακούγεται αλλόκοτα, είναι σχεδόν σκάνδαλο στη σημερινή Ελλάδα. Δεύτερον, η «παράδοξη» στοχοθεσία του φεστιβάλ, να είναι ταυτοχρόνως υψηλό και λαϊκό, να καταδεικνύει την ιαματική και μεταμορφωτική δύναμη της τέχνης, σε όλες της τις μορφές. Τρίτον, ο «παράδοξος» στόχος της διαρκούς ενεργού εμπλοκής της τοπικής κοινωνίας.