Άρθρα άλλων που μας άρεσαν

Άρθρα άλλων που μας άρεσαν (2399)

elasΑν κάποιος ήθελε να κατασκευάσει ένα εμπειρικό παράδειγμα της περίφημης "βραχμανικής Αριστεράς", δύσκολα θα έβρισκε καλύτερο υλικό. Πανεπιστημιακοί, δικηγόροι, γιατροί, καλλιτέχνες, ειδικοί, διανοούμενοι, επαγγελματίες υψηλού μορφωτικού κεφαλαίου.
 
Μια κοινωνική σύνθεση που αποτυπώνει σχεδόν φωτογραφικά τα στρώματα που εδώ και δεκαετίες συγκροτούν τον πυρήνα της προοδευτικής διανόησης και της μορφωμένης μεσαίας τάξης.
Παρασκευή, 29 Μαΐου 2026 22:41

Το μέλλον σαν ιστορία, του Άγγελου Ελεφάντη

Επιλέγων ή Συντάκτης

epoxi35Στις 29 Μαΐου του 2008 ο Άγγελος Ελεφάντης, μέλος της αρχικής ομάδας που ίδρυσε την Εποχή, έφευγε από τη ζωή στα 72 του χρόνια.

Τον Δεκέμβρη του 1999 στο εμβληματικό αριστερό περιοδικό της Μεταπολίτευσης, τον Πολίτη, δημοσίευε στο editorial “δια γυμνού οφθαλμού” τις σκέψεις του για τον δικό μας 21ο αιώνα.

Αφορούσε την ανάγκη για την αυτοπρόσωπη παρουσία των αριστερών στο μέλλον που έρχεται και πρέπει να το κοιτάζουν ως ιστορία, κατά τη διδαχή του Λούκατς. Πάντοτε με πνεύμα απείθειας.

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2026 19:41

Ο Λόρκα σε οίστρο, της Elena Lymperopoulou, από το fb

Επιλέγουσα ή Συντάκτρια
skilosΟ Λόρκα περνάει μια δύσκολη φάση.
Εγώ περνάω δυσκολότερη.
Όλα ξεκίνησαν όταν στο πάρκο μύρισε μια σκυλίτσα που είχε περίοδο.
Εκείνη συνέχισε τη ζωή της.
Εμείς όχι.
Από τότε ο Λόρκα ξυπνάει κάθε πρωί με μια αποστολή.
Δεν ξέρω ποια είναι ακριβώς η αποστολή, αλλά φαίνεται να εξαρτάται η ζωή μας από αυτήν.
Βγαίνει στο μπαλκόνι, μυρίζει τον αέρα, αφουγκράζεται το σύμπαν και επιστρέφει στο δωματιο με την ένταση ανθρώπου που μόλις έλαβε κρίσιμες πληροφορίες.
fab73Με προβληματίζει πάντα ένα συγκεκριμένο μοτίβο. Όχι οι άνθρωποι που έχουν προσωπικές καλές ή κακές εμπειρίες με άντρες ή γυναίκες, αυτό είναι απολύτως ανθρώπινο.
Με προβληματίζει το σημείο όπου η προσωπική εμπειρία μετατρέπεται σε γενική θεωρία για τα φύλα και, ακόμη περισσότερο, όταν αυτή η θεωρία συνοδεύεται από μια σταθερή επιείκεια προς τους άντρες και μεγαλύτερη αυστηρότητα προς τις γυναίκες.
Κοινωνιολογικά αυτό είναι ενδιαφέρον, γιατί δεν γεννιέται σε κενό.
                                                                                    (φωτό: Tina Chertova Women in the Revolution)

giotopoulos1Για τον Γιωτόπουλο από τότε που δικαζόταν με την κατηγορία του ηθικού αυτουργού της δολοφονικής οργάνωσης της 17ης Νοεμβρίου έκλινα να συμφωνήσω με το κατηγορητήριο, βάση των στοιχείων που η κοινή μου λογική τα αξιολόγησε, κι εννοείται και βάσει της προκατάληψης που είχα εναντίον της οργάνωσης. Ναι, και παρόλο που δήλωνε συνεχώς αθώος δεν με έπεισε γιατί όλοι οι εκτελεστές συμφωνούσαν ότι αυτός ήταν ο ιθύνων νους της οργάνωσης.

Στο σήμερα, αυτό που μου βγαίνει ως δίκαιο δίχως να το περάσω από σαράντα κόσκινα, είναι η όποια απόφαση να στηριχτεί στους νόμους που έχουν σχέση με το σωφρονιστικό μας σύστημα και που αφορούν τις περιπτώσεις των ισοβίων.

fab68Αφιερωμένο στους φιλότεχνους που ταξιδεύουν στο Ντουμπάι για τον Ρέμο
Ας μιλήσουμε λίγο θεωρητικά στην αρχή για να περάσουμε ύστερα στον τρόμο των πρακτικών:
Η καθετότητα αποτελεί βασικό στοιχείο αναδείξης του ύψους ως κομψής ανάτασης και έντασης μέσα στον τρισδιάστατο χώρο. Ιδιαίτερα τον δομημένο.
Στην κλασική Αθήνα τέλειο ήταν εκείνο το κτίσμα που αρμονικά συνδύαζε την γλυπτική με την αρχιτεκτονική και τους κάθετους με τους οριζόντιους άξονες σ' ένα αδιαίρετο σύνολο. Η καθετότητα υπό όρους έχει αναγνωρίσιμα, αισθητικά χαρακτηριστικά.

 varkeloniΠερίληψη του άρθρου από AI: Οι Αρχές της Βαρκελώνης αλλάζουν στρατηγική λόγω της υπερφόρτωσης από 26 εκατομμύρια επισκέπτες, με τον νέο επίτροπο βιώσιμου τουρισμού, Ζοζέ Αντόνιο Ντονάιρε, να δηλώνει ότι η πόλη έφτασε στο τέλος των ορίων της και στοχεύει σε καλύτερη διαχείριση, όχι αύξηση.

 Οι αρχές αντιμετωπίζουν την αλλοίωση της καθημερινότητας των κατοίκων και σχεδιάζουν ανάκληση 10.000 αδειών τουριστικών διαμερισμάτων έως το 2028, ενώ ο Ντονάιρε θα επαναφέρει την αγορά La Boquería στον αρχικό της ρόλο, περιορίζοντας τα έτοιμα φαγητά.

detariΝικόλας Σεβαστάκης. ΠΑΕΙ ΚΑΙΡΟΣ ΠΙΑ που κατοικούμε σε κοινωνίες στις οποίες η νεότητα έχει γίνει αποδεκτή είτε ως μια ανώδυνη «φάση με τις τρέλες της» είτε ως σοβαροφανής αναπαραγωγή της καθιερωμένης πορείας.

Η ποπ εκκεντρικότητα σε διάφορες μελωμένες εκδοχές μαζί με τον συντηρητικό καριερισμό εναλλάσσονται ή συμβιώνουν σαν δυο αδελφάκια-ρόλοι, το ένα προβλέψιμα άτακτο, το άλλο φρόνιμο και ιδίως πραγματιστικό. 

Αν κοιτάξουμε όμως πίσω ακόμα κι από την πατερναλιστική αποδοχή των εκκεντρικών στυλ και τη ρητορεία υπέρ του νέου, οι νέοι αντιμετωπίζονται από το υπάρχον σύστημα κατανομής των πόρων και των ευκαιριών όπως οι ενοικιαστές.

iefimerida3Το πρόβλημα της αντιπολιτευτικής αναξιοπιστίας ξεκινάει από τον εκπεφρασμένο εκλογικό στόχο: «Να νικήσουμε τη Ν.Δ.! Να διώξουμε τη Δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη!».

Μπορεί η σχέση τους να είναι εκ των πραγμάτων ανταγωνιστική, αλλά Ανδρουλάκης και Τσίπρας συγκλίνουν σε αυτό: το βασικό πολιτικό τους μέλημα είναι η ανατροπή του Μητσοτάκη. Και οι δύο σφάλλουν, αλλά ο πολιτικός φανατισμός τους δεν τους επιτρέπει να το δουν.

fab40Όταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης μιλά για τον άνθρωπο, το πρόσωπο, την ειρήνη, τη δημιουργία και τους αδυνάμους, ο λόγος του δεν κρίνεται μόνο από τη θεολογική του ανύψωση, αλλά από τη διαδρομή του.
Αν περνά με άνεση από τη Βουλή, τα γραφεία, τις αίθουσες πρωτοκόλλου, τις χειραψίες, τις κλειστές λέσχες «κύρους», εκεί όπου η διπλωματία, η μασονία, η πολιτική και η κοινωνική αυτοεπιβεβαίωση συνομιλούν με άψογη ευγένεια, αλλά δεν περνά από έναν φυλακισμένο, έναν άρρωστο, έναν γονιό των Τεμπών, από τον διωκόμενο πατέρα Αντώνιο της Κιβωτού, από μια οικογένεια θύματος γυναικοκτονίας, από το σπίτι του Παύλου Φύσσα, από ένα σπίτι φτώχειας, από μια εγκατάσταση κτηνοτρόφου που θρηνεί για τα 500 νεκρά του πρόβατα, τότε το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη υψηλού λόγου. Το πρόβλημα είναι η απουσία καθόδου.
Σελίδα 1 από 172