Οι τρεις Γάλλοι είναι ο ελληνικής καταγωγής Γκάμπριελ Κωλέττης, καθηγητής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο της Τουλούζης, ο Ρομπέρ Σαλέ οικονομολόγος, διευθυντής έρευνας στο Εθνικό Κέντρο Ερευνών της Γαλλίας και ο  Ζαν - Φιλίπ Ρομπέ, δικηγόρος στο Παρίσι και τη Νέα Υόρκη. Ο κοινός προβληματισμός που είχαν για την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, τους οδήγησε να συγγράψουν ένα άρθρο

Επιλέξαμε τρεις συνεντεύξεις ανθρώπων που σημαίνουν κάτι για μας εξ αιτίας αυτού που κάνουν χρόνια. Ο ένας είναι ένας μεσόκοπος Έλληνας γραφιάς που αποφάσισε να αρχίσει τώρα να διδάσκει γραφή. Η άλλη είναι μια γιαγιά πιανίστρια από την Αργεντινή, που αποδέχτηκε να γίνει επίτιμος πρόεδρος του φεστιβάλ Αίγινας. Και ο τρίτος, είναι ένας νεαρός Έλληνας ράπερ, που στα 28 του ξεκίνησε να σπουδάζει ψυχολογία στην Πάντειο. Οι δύο συνεντεύξεις είναι από τη lifo και η τρίτη από το Greca. Αν καμία από τις τρεις συνεντεύξεις δεν σας κινητοποιήσει, δεν χάθηκε κι ο κόσμος, λέμε τώρα.  

ειδήσεις. Η πρώτη έχει να κάνει με τον Δήμο Κορυδαλλού. Η δεύτερη με την καλή μας την ΠΡΩΣΥΝΑΤ. Αυτή η επιμονή μας ως ιστοσελίδα με τα σκουπίδια είναι αντιστρόφως ανάλογη με τις αναζητήσεις της δημοτικής μας αρχής; Απ'ότι φαίνεται, δυστυχώς ναι. Και όταν λέμε "σκουπίδια" αναφερόμαστε στη διαχείρισή τους τα επόμενα τριάντα χρόνια.

Η θητεία του Jose “Pepe” Mujica, του πρόεδρου της Ουρουγουάης, τελείωσε λίγο πριν τελειώσει το 2014. Θα μείνει στην ιστορία για την ασυνήθιστη ειλικρίνειά του, την ηγετική του φυσιογνωμία και τις ρητορικές του ικανότητες. Κυρίως όμως, θα τον θυμούνται για την ικανότητά του να μετατρέπει τις ιδέες του σε πράξεις.

Ο πιο φτωχός πρόεδρος στον κόσμο, ζούσε σε ένα μικρό σπίτι, σε μία φάρμα, με ένα υπνοδωμάτιο μαζί με τη γυναίκα του, τη Lucia Toplansky και τα σκυλιά του (μεταξύ αυτών και τη Manuela η οποία μετά από ένα ατύχημα έχει μείνει με τρία πόδια).

Τι όνομα και τούτο ε; Άκου Καραμαγκάλης! Δηλαδή μαύρο μαγκάλι, ή μαυρισμένος από μαγκάλι; Ας είναι...Εξ αλλου εμείς δεν κολλάμε στα ονόματα, στα ενδύματα, στις κομμώσεις και στα προσωπικά. Λοιπόν ο Γιάννης Καραμαγκάλης σπούδασε Πολιτική Επιστήμη στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Eργάζεται στον τομέα της

επικοινωνίας και είναι ραδιοφωνικός παραγωγός

στο iDRadio. Ας έχουμε υπόψη ότι δεν έχει κλείσει τα 24. 

Οι κολλητοί που τους ανοίγουν μια πόρτα ανοιχτή και τρυπώνουν. Οι του σογιού που τους περιμένει μια καρέκλα έτοιμη έστω και για τον άρτον ημών τον επιούσιο. Οι ομοτράπεζοι που αλληλοεξυπηρετούνται γράφοντας κανονικά νόμους, κανόνες και κριτήρια. Οι Σύλβιες Κλιμάκη που με τα σπαθιά της τις δίνουν θέση περιζήτητη και ακριβοπληρωμένη, λόγου χάρη ως «Επικεφαλής Δημοσίων Σχέσεων και Στρατηγικής Επικοινωνίας της Εθνικής Τράπεζας». Και άλλοι πολλοί που ως καλά παλληκάρια γνωρίζουν κι άλλα πολλά πονηρά μονοπάτια και προς αυτά οδεύουν σχεδόν στα τυφλά.  

Αυτή η μεταφορά των λυμάτων της Ανατολικής Αττικής στην Ψυττάλεια δεν είναι αστείο. Οι άνθρωποι, κάποιοι άνθρωποι των πόστων δηλαδή, το σκέφτονται σοβαρά. Εδώ και καιρό καλλιεργούν το κλίμα, πιέζουν και ανώτερους, το περνάνε και σε αυτοδιοικητικούς, ώσπου μια μέρα θα ξυπνήσουμε και τα λύματα από τα ανατολικά θα καταφτάνουν θριαμβευτικά εδώ σ'εμάς.

Ανήμερα της Αγίας Βαρβάρας έγινε

το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής με

κεντρικό θέμα τη διαχείριση των

απορριμμάτων. 

Τα δεδομένα μέχρι στιγμής είναι τα εξής:

α) Ο συνδυασμός "Δύναμη Ζωής" έχει

επιλέξει ως τρόπο διαχείριση των απορριμμάτων 

στην Αττική τη διαλογή στην πηγή.

Για το λόγο αυτό έστειλε προ μηνός η κα.Δούρου

τη γνωστή επιστολή της στους δήμους της Αττικής

και έχει ξεκινήσει τις διαδικασίες 

για την ακύρωση των διαγωνισμών για

τις 4 φαραωνικές μονάδες επεξεργασίας απορριμμάτων 

στην Αττική, που τις προωθούσε ο κ. Σγουρός.

Ο απεργός πείνας Νικόλαος Ρωμανός είναι ο φίλος του μικρού Αλέξη Γρηγορόπουλου που ήταν δίπλα του όταν αυτός στις 6 Δεκεμβρίου του 2008 δολοφονήθηκε από τον αστυνόμο Νώντα Κορκονέα. Είναι το παιδί που μετά έγινε μέλος μιας ομάδας που πήραν τα όπλα και άρχισαν τις ληστείες τραπεζών. Συνελήφθησαν κάπου στο Βελβεντό της Κοζάνης. Δικάστηκαν και καταδικάστηκαν.

Με αυτά που βγαίνουν για πολλοστή φορά στη φόρα ότι συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο, σε πιάνει μια απάθεια ενώ κανονικά θα έπρεπε να ανάβεις φωτιές. Όμως έχεις πειστεί πως μπροστά σ'αυτόν τον χώρο όπου γίνονται τα μύρια όσα, οι κυβερνητικοί πολιτικοί είναι κότες. Δεν βλέπουν, δεν ακούν, δε μιλούν.