Ελλάδα (139)
Υποκατηγορίες
Ερώτηση κρίσεως πολλαπλών επιλογών με θέμα τη στάση που κρατάμε γενικά σε εκλογές
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Αυτό που το θεώρησα κακό σημάδι είναι πως ελάχιστοι από τους ελάχιστους που συνήθως σχολιάζουν αναρτήσεις μου στο fb, μπήκαν στον κόπο να δηλώσουν την προτίμησή τους ή ακόμα και να πουν δυο λόγια για το ερωτηματολόγιο που ακολουθεί και το ανάρτησα πριν μερικές μέρες στον τοίχο μου στο fb.
Ένα ενδιαφέρον για μένα ερώτημα είναι το "γιατί". Όταν μάλιστα η προεκλογική περίοδος είναι στα πάνω της και φαντάζομαι ότι πολλοί θα'ναι εκείνοι που έστω και στο πόδι μια σύντομη γνώμη για τις επικείμενες εκλογές θα την πετάνε εδώ κι εκεί, προφορικά ή γραπτά.
Να σημειώσουμε επίσης πως στην πραγματικότητα, όσοι γράφουν και ομιλούν για τις εκλογές, στην πράξη η συμπεριφορά τους δεν κουμπώνει αποκλειστικά με μία μόνο από τις πέντε ερωτήσεις μας. Το θέμα όμως είναι ποια θεωρούν ότι τους εκφράζει πιο πολύ και αν αυτή επιλέγουν όταν συζητούν με άλλους, ορατούς και αόρατους.
Ένα απεριτίφ για ένα από τα κρίσιμα διλήμματα των επερχόμενων εκλογών: Κυβέρνηση συνεργασίας ή μονοκομματική;
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Κοιτάζοντας τις επερχόμενες εθνικές εκλογές από μία απόσταση, κάτι που δένει με την εντός μου αύρα των δισταγμών μου και τη χάβρα των αμφιβολιών μου και που δεν τις καταλαγιάζει η ωραιότητα της καλπάζουσας άνοιξης, η αλήθεια είναι μία. Δεν μου έχουν προκύψει μέχρι στιγμής κάποιοι σχηματισμοί ή πρόσωπα που να με ενθουσιάζουν, κάτι που στο παρελθόν μου είχε συμβεί, ελάχιστες φορές για να λέμε την αλήθεια. Με τις φύρδην μίγδην σκέψεις μου που υποψιάζομαι ότι πιο πολύ μου τις υποβάλλουν η τροχιά της ζωής μου σε συνδυασμό με την ηλικία μου, φιλοδοξώ εγώ, ένας συνταξιούχος του δημοσίου που προσπαθεί να μην υποκύψει στον πειρασμό της πόλωσης, να βγάλω πρωτίστως για μένα μία πιο καθαρή στιγμιαία φωτογραφία των επερχόμενων εκλογών.
Θα κρατήσουμε το νερό δημόσιο αγαθό τώρα που το έβαλε η κυβέρνηση να τρέχει στο αυλάκι της ιδιωτικοποίησης;
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Ιωάννα Δρόσου. «Το νερό είναι και θα παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο» είναι το καινούριο παιχνίδι με τις λέξεις της Νέας Δημοκρατίας. Στις αρχές της εβδομάδας εστίασε στο θέμα «τηλεδιοίκηση», στήνοντας σόου για το αν έχουμε «τοπική τηλεδιοίκηση» που βλέπει 8 χιλιόμετρα σιδηροδρομικής γραμμής, έναντι της τηλεδιοίκησης, που βλέπει 110 χιλιόμετρα, δηλαδή όλη τη γραμμή και θα μπορούσε να αποτρέψει τη σύγκρουση, αν λειτουργούσε. Την επόμενη μέρα, με τις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας πέρασε το νομοσχέδιο του υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, στο οποίο προβλέπεται η ίδρυση νέας ανεξάρτητης ρυθμιστικής αρχής, απομακρύνοντας την διαχείριση των υδάτων από τον κρατικό έλεγχο και ανοίγοντας την κερκόπορτα της ιδιωτικοποίησης του νερού.
Γιατί συμμετείχα στις πορείες, του Νίκου Μαραντζίδη
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Γιατί το να μοιράζεσαι τη θλίψη, την οργή και τα ερωτήματά σου στους δρόμους μπορεί να μη φέρνει πίσω τα χαμογελαστά νεανικά πρόσωπα που είδες βουρκωμένος στις φωτογραφίες τις δραματικές στιγμές που τα αναζητούσαν οι συντετριμμένοι άνθρωποί τους, αλλά τουλάχιστον αισθάνεσαι πως με αυτόν τον τρόπο τα πενθείς σαν να ήταν ολονών μας παιδιά.
Γιατί τα παιδιά μου αν ήταν στην Ελλάδα θα είχαν πάρει μέρος στις πορείες. Ηθελα να είμαι εκεί και για εκείνα. Για να μην ξεχάσουν ποτέ πως το «πάρε με όταν φτάσεις», στην ελληνική γλώσσα δεν εκφράζει πια μόνο την αγάπη του γονιού για το παιδί του, αλλά και έναν απέραντο πόνο και θλίψη.
Η Ελλάδα ζήτησε δικαιοσύνη με τις πρωτοφανείς σε όγκο και παλμό διαδηλώσεις σε όλη την χώρα
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ομάδα διαχείρισης
Παρέλυσε η χώρα σήμερα καθώς χιλιάδες εργαζομένων συμμετέχουν στην πανελλαδική απεργία που κήρυξε ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, οι ΑΔΕΔΥ και ΕΚΑ ζητώντας απαντήσεις για το πολύνεκρο δυστύχημα στα Τέμπη.
«Το έγκλημα αυτό δεν θα συγκαλυφθεί. Σύγχρονες-Ασφαλείς-Φθηνές Μαζικές Μεταφορές για τον λαό. Κόντρα στην εγκληματική πολιτική του κέρδους» είναι το σύνθημα που δεσπόζει στην μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών, Σωματείων, μαζικών φορέων, φοιτητών και μαθητών στα Προπύλαια για το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη.
Αφού πιστεύω πως ότι κι αν κάνουμε δεν θα γίνουν όλα όπως πρέπει, τι μ'έπιασε τότε κι ανέβηκα κυριακάτικα στο Σύνταγμα;
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Κατ'αρχάς, κάποια συμπεράσματα από άλλες παρόμοιες τραγωδίες. Η δικαιοσύνη προχωρά με ρυθμούς χελώνας και συνήθως είναι τυφλή από το ένα μάτι. Το άλλο βλέπει αυτά που με χίλιους τρόπους την έχουν "πείσει" να δει. Πράμα που σημαίνει ότι και θα αργήσει η κάθαρση της τραγωδίας στα Τέμπη και υπάρχουν αρκετοί ανάμεσά μας που πιστεύουν ότι είναι πάντα θεότυφλη και άρα θα είναι πλήρης.
Όσο για το αν θα εκλείψουν οσονούπω και όχι τον κόκκινο Μάη, όλοι οι λόγοι που προκαλούν τις τραγωδίες, ένα είναι το σίγουρο, όχι όλοι. Το βέβαιο είναι ότι άμα δεν αναλάβουμε ως χώρα την πρωτοβουλία να μεταρρυθμίσουμε εις βάθος αυτό το επικίνδυνο, καθυστερημένο και αυταρχικό κράτος, το πελατειακό και μιζαδόρικο και ρουσφετολογικό και όσους το εκφράζουν, αργά ή γρήγορα μια άλλη τραγωδία θα συμβεί δυστυχώς για τους ίδιους ή παρεμφερείς λόγους.
Μια αλήθεια για τους κύριους υπαίτιους της τραγωδίας στα Τέμπη είναι ΕΔΩ, υπάρχουν όμως και ΠΟΥ δυνάμεις που μπορούν να λύνουν τα μεγάλα προβλήματα της χώρας;
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Διάβασα το άρθρο της Βασιλικής Σιούτη "Φιέστες για την ταχύτητα, αδιαφορία για την ασφάλεια - Η αλυσίδα των πολιτικών λαθών και τα μοιραία λάθη" και μαύρισε η ψυχή μου. Το τι συνέβη συγκεκριμένα αυτά τα 23 χρόνια και φτάσαμε στην τραγωδία στα Τέμπη δεν το γνώριζα, αλλά σε γενικές γραμμές η ιδέα που έφτιαξα μετά το δυστύχημα, εγώ, ένας άσχετος με αυτό το θέμα, εγώ, που αμέριμνα είχα ταξιδέψει πέντε έξι φορές με το τρένο αυτά τα χρόνια δίχως να έχει περάσει ούτε μια φορά από το μυαλό μου ότι έπαιζα με τη ζωή μου ρωσική ρουλέτα, ήταν περίπου αυτή που αναλυτικά και συγκεκριμένα αναφέρει το άρθρο και που με έπεισε ότι τα πιο σημαντικά στοιχεία της αλήθειας αυτή της ιστορίας τα αναδεικνύει. Και ένιωσα άσχημα, πολύ άσχημα. Προφανώς θα υπάρχουν κι άλλες πειστικές προσεγγίσεις, που θα λένε κι αυτές τις πικρές τους αλήθειες.
15 ερωτήσεις αυτοαξιολόγησης που και να μην τις απαντήσετε δε θα πειράξει το πελατειακό κράτος
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
1) Από όλα όσα μαθαίνετε από τις διάφορες πηγές σας έχετε αντιληφθεί ποια είναι αυτόν τον καιρό η πρωταρχική έννοια των ισχυρών ευρωπαϊκών χωρών;
2) Αν ναι θα μας πείτε; Αν όχι, σας φαίνεται πειστική η άποψη ότι "Τα ισχυρά ευρωπαϊκά κράτη, έστω καθυστερημένα, σπεύδουν να αποτρέψουν μια καταβύθιση της Ευρώπης στον διεθνή καταμερισμό εργασίας, να ανανεώσουν την παραγωγική βάση της για να μη συνθλιβεί ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα";
3) Για να προκύψει κάτι τέτοιο θεωρείται ότι είναι απαραίτητο ένα κράτος – στρατηγό, ικανό να ηγείται, να σχεδιάζει, να διευθύνει και να συνεργάζεται αποδοτικά με τον ιδιωτικό τομέα, ως προϋπόθεση για την ανάπτυξη στη σύγχρονη εποχή;
Εκλογές: Προτεραιότητα για ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ η Β΄ Πειραιά
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Δώρα Ανττωνίου. Ιδιότυπο πεδίο σκληρής κομματικής αντιπαράθεσης αποτελεί η εκλογική περιφέρεια Β΄ Πειραιά, όπου τα κόμματα δίνουν αγώνα εντυπώσεων αλλά και ουσίας. Ηδη από την περιοχή έχουν περάσει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης, ενώ με συχνές εκδηλώσεις την παρουσία του δηλώνει το ΚΚΕ. Η συγκεκριμένη περιφέρεια φέρει μια σειρά από ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, που κάνουν όλες τις πολιτικές δυνάμεις να επιδιώκουν να επιτύχουν αξιόλογη παρουσία εκεί.
Έρευνα: Πολιτικοί και δημοσιογράφοι, οι πιο διεφθαρμένοι Έλληνες, σύμφωνα με την κοινή γνώμη
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ. Δυο παρόμοιες απορίες μου βγήκαν από το συμπέρασμα αυτής της έρευνας, που αν κάτι μπορεί να γεννήσει ακόμα και σ'εκείνους που εκ του μακρόθεν παρακολουθούν τη δημόσια ζωή, είναι εκείνο το μίγμα φόβου και δημοκρατικοί φύλακες γρηγορείτε. Απορία πρώτη: Αυτούς τους πολιτικούς, ποιοι άραγε τους ψηφίζουν και τους ακολουθούν;Και δεύτερη: αυτούς τους δημοσιογράφους ποιοι τους ακούν, τους διαβάζουν και τους παπαγαλίζουν; Με άλλα λόγια, ζούμε σε μία χώρα που ένα μεγάλο μέρος εκείνου του κόσμου που διαμορφώνει την κοινή γνώμη φαίνεται ότι προσπαθεί να είναι αδιάφθορο και μη διαπλεκόμενο, ενώ θεωρεί ότι οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι είναι στην πλειονότητά τους διεφθαρμένοι. Το ωραίο θα'ναι αν υπάρχουν αρκετοί συμπατριωτές μας που εκτιμούν ότι το θέμα αυτής της καραμπινάτης ασυμφωνίας έχει ψωμί και κάτι καλό μπορεί να βγει αν ψαχτεί. Τι λέτε κι εσείς;
Το άρθρο: Πρώτοι οι πολιτικοί και δεύτεροι οι δημοσιογράφοι στην έρευνα για τη διαφθορά της Public Issue. Αυξημένα ποσοστά όμως καταγράφονται και σε δικαστές, αστυνομικούς και άλλες κατηγορίες.