Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2020 19:17

Κάποιες άτσαλες σκέψεις για την ημερίδα του δήμου Κερατσινίου Δραπετσώνας «Ο πολιτισμός ως εργαλείο τοπικής ανάπτυξης», στις 18.2

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

dimker62Γνωστό είναι τοις πάσι ότι σε άλλες εποχές ή ακόμα και σήμερα σε κοινωνίες συνολικά πιο εύρωστες από τη δική μας, παίζει και το αντίστροφο, δηλαδή η ανάπτυξη ως μοχλός άνθησης του πολιτισμού. Όμως εμείς βρισκόμαστε εδώ και χρόνια σε μία φάση που το μέγα ζητούμενο της χώρας είναι η ανάπτυξη. Ίσως πάλι διαφορετικοί άνθρωποι από τους υπεύθυνους αυτής, της απ'ότι φαίνεται ενδιαφέρουσας ημερίδας με τους τρεις συνδιοργανωτές, ακόμα και σήμερα να έβαζαν στο πυρήνα της αναζήτησής τους, την αμφίδρομη σχέση πολιτισμού και οικονομικής ανάπτυξης, κάτι που κατά την γνώμη μας μπορεί να προκαλεί εκείνο τον εξώκοσμο σπινθήρα της συνάντησης του ψωμιού με το τριαντάφυλλο.

 Τα ολοφάνερα. Αυτό που κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει είναι πως ο πολιτισμός σε όσους πιο πολλούς ανθρώπους δίνει τη δυνατότητα να εργαστούν σε όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων του, ακόμα και των συνοδευτικών, τόσο περισσότερο χρήμα θα κυκλοφορεί στην πιάτσα. Κτίρια, μετακινήσεις, τεχνική συνδρομή, παραγωγή υλικών για τα έργα, διαφήμιση, με άλλα λόγια, όλα όσοι προσκομίζει ο κύκλος εργασίας των ανθρώπων που εργάζονται σε όλα τα στάδια της ολοκλήρωσης ενός έργου, είναι οι πηγές που δίνουν την ευκαιρία στο χρήμα να αλλάξει χέρια. Κι όταν κυκλοφορεί το χρήμα στην αγορά θέλουμε δεν θέλουμε ανατέλλει μία ανάπτυξη. Όπως επίσης είναι αιώνια αλήθεια, ότι τόσο περισσότερο "πολιτιστικό" χρήμα κυκλοφορεί στην πιάτσα όσο μεγαλύτερη επιτυχία έχουν τα πολιτιστικά έργα κι αυτό είναι ένας πειρασμός που συχνά οδηγεί αυτούς που αποφασίζουν να κατεβάζουν τον πήχη, διότι σπανίως οι ανά τον κόσμο κοινωνίες κυνηγούν κορυφές. Η οποία εισπρακτική επιτυχία φυσικά μπορεί να είναι μεγαλύτερη όταν υπάρχουν εισιτήρια ή κάποια άλλα αντίτιμα, με την προϋπόθεση φυσικά να δίνεται η ευκαιρία σε όσο γίνεται περισσότερους ανθρώπους να παίρνουν μέρος στις πολιτιστικές εκδηλώσεις. 

Οι ειλικρινείς λούπες των ιδωτών: Το πρόβλημα με την ανάπτυξη εξ αιτίας του πολιτισμού είναι αν αυτή είναι πιο συμφέρουσα ή πιο αναγκαία από το να χρηματοδοτηθούν άλλες δραστηριότητες. Διαρκώς ανανεώνεται αυτός ο προβληματισμός που πάντα βρίσκεται στο κέντρο της σκέψης των επενδυτών και που το κέρδος είναι το πλέον ισχυρό κίνητρό τους. Τα αποτελέσματα των επιλογών τους είναι που τις περισσότερες φορές φέρνουν πλούτο στις κοινωνίες του κόσμου. Μέσα στα χρόνια που περνούν ασταμάτητα είναι ακριβά πληρωμένο το αίτημα πάρα πολλών αγώνων να μοιράζεται ο πλούτος αυτός σχετικά δίκαια στις γειτονιές του παγκόσμιου χωριού, αγώνες που αρκετές φορές δικαιώνονται έστω και προσωρινά.  

Έχει αρετές το δημόσιο; Για το δημόσιο τομέα, που θεωρεί τον πολιτισμό δικαίωμα του λαού, τον πολιτισμό που αυτό επιλέγει και προωθεί, αυτός ο προβληματισμός υπάρχει, αλλά δεν είναι τόσο ορατός. Θα τον βρούμε αν σκύψουμε με προσοχή πάνω στους προϋπολογισμούς των υπηρεσιών, των φορέων και των θεσμών που ανάμεσα στα άλλα χρηματοδοτούν και τις πολιτιστικές τους εκδηλώσεις. Συνήθως το χρήμα που πάει στον πολιτισμό, όπως και στην παιδεία, βρίσκεται διαχρονικά στην χώρα μας στις τελευταίες θέσεις της σχετικής κατάστασης. Για πολλούς λόγους κι ένας απ'αυτούς είναι διότι κατά την γνώμη των κυβερνώντων ο πολιτισμός δεν παράγει τόσο ζεστό χρήμα όσο άλλοι τομείς ή δεν είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη για έργα πολιτισμού όση σε άλλους τομείς, όπως ας πούμε στην υγεία ή στην άμυνα. Ισχύει φυσικά πάντοτε η "κατάρα", ότι τα έσοδα από τις πολιτιστικές εκδηλώσεις σπανίως φτάνουν για να επαναχρηματοδοτήσουν το επόμενο έργο ή το πρόγραμμα της επόμενης χρονιάς κι αυτό για κάποιους αποτελεί το μεγάλο πρόβλημα. Οπότε έχω μια περιέργεια, από που θα πιαστούν οι ομιλήτριες αυτής της ημερίδας για να μιλήσουν για όσα ο τίτλος της εννοεί.

Τα δικά μας γούστα: Το μεγάλο στοίχημα των πολιτιστικών προγραμμάτων και των πάσης φύσης εκδηλώσεων και δράσεων του κάθε φορέα θα πρέπει να είναι κατά την γνώμη μας, η καλλιέργεια της πνευματικότητας και της ευαισθησίας των ανθρώπων που συμμετέχουν σ'αυτά, ή για να το πούμε κι αλλιώς, ότι κυριολεκτικά σημαίνει από την γέννησή της η λέξη ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ. Ψυχαγωγία ατομική και αν μπορεί να γίνει και Ψυχαγωγία μαζική ακόμα καλύτερα. Για την Ψυχαγωγία το μέγα σχολείο της ανθρωπότητας είναι αναμφισβήτητα το αρχαίο θέατρο στην κλασσική Αθηναϊκή Δημοκρατία, που γι'αυτό έχουν γραφτεί τόμοι. Στον 20ον αιώνα κάτι αντίστοιχο το πέτυχε ο κινηματογράφος.

Το παράδειγμα από τον 20 αιώνα. Γι'αυτό, για όσους τώρα καλημερούδια, ενδιαφέρονται για την δυνατότητα του πολιτισμού ως μοχλός ανάπτυξης, να θυμίσω το Χόλιγουντ. Αυτό είναι το καλύτερο σύχρονο πετυχημένο παράδειγμα και αυτό θα τους βοηθήσει αν το μελετήσουν ψύχραιμα και σοβαρά. Να διευκρινήσω ότι δεν ειρωνεύομαι. Και καλό είναι να πάρουν υπόψη τους ότι το Χόλιγουντ, όπως κάθε επιχειρηματικός όμιλος που σέβεται τον εαυτό του, έφτιαχνε κανόνες που φυσικά και τους άλλαζε όποτε προέκυπτε μεγάλη ανάγκη, δηλαδή κάθε φορά που τα έσοδα δεν ήταν αυτά που προσδοκούσαν οι παραγωγοί. Συνήθως αυτό συνέβαινε όποτε η τάξη του Χόλιγουντ κλονιζόταν από το χάος του αμερικάνικου τρόπου ζωής στην αρχή και σιγά σιγά του παγκοσμιοποιημένου κοινού.

Προσοχή: Να θυμίσουμε επίσης ότι έξω από τα όρια του Χόλιγουντ και των άλλων μεγάλων στούντιο στον κόσμο παίζεται κάθε φορά ένα διαφορετικό στοίχημα της τέχνης και της όποιας επίδρασής της στις μη συμβατικές πλευρές του θεατών. Πολλές οι Χολυγουντιανές ταινίες που πολύ μας άρεσαν, αλλά σε κάθε εποχή κυκλοφορούσαν και κάποιες άλλες ταινίες που μας αποπλάνησαν μεταδίδοντάς μας  την συγκίνηση μιας ελευθερίας που ούτε καν μπορούσε να την ονειρευτεί ο Χολυγουντιανός εαυτός μας. Αυτές τις πυγολαμπίδες στα πέρα από τα όρια σκοτάδια καλό είναι να τις παίρνουν υπόψη τους οι συμπολίτες μας που δείχνουν ένα ενδιαφέρον για το πως ο πολιτισμός μπορεί να αποβεί μοχλός ανάπτυξης. Όχι για κάποιο άλλο λόγο, αλλά για να μην πέσει όλο το βάρος στις κυρίαρχες καλλιτεχνικές εκφράσεις που γεμίζουν πιο εύκολα τα ταμεία.  

Με άλλα λόγια. Έχω στο μυαλό μου τον κίνδυνο της άκρατης εμπορευματοποίησης των πάντων, άρα και του πολιτισμού, που στις σύγχρονες καταναλωτικές κοινωνίες μας τίποτα δεν φαίνεται ότι μπορεί να την αναχαιτίσει δίχως τίμημα.  Όποιας ποιότητας νόημα κι αν παράγει το θέαμα, ακόμα κι όταν αγγίζει μια αληθινή εκδοχή της ιστορίας των θεατών, το θέμα είναι ότι για να συνεισφέρει στην οικονομική ανάπτυξη θα πουλιέται και θα αγοράζεται ακόμα και με ψήφους και αυτό είναι λίγο ή πολύ πάντα σε βάθος χρόνου τοξικό για τον πολιτισμό. Να λοιπόν που δια της τεθλασμένης φτάσαμε στο σημείο ακριβώς που δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Ούτε εύκολες επιλογές. 

Από λόγια χορτάσαμε, από πράξεις; Θα έχει επίσης ενδιαφέρον να αντιληφθούμε ότι ο προβληματισμός αυτής της ημερίδας έδωσε πάσες  στους υπεύθυνους των πολιτιστικών πραγμάτων στο δήμο για να επεξεργαστούν κάποιες από τις προτάσεις της στην περίπτωση που θα τις βρουν ενδιαφέρουσες. Δηλαδή, καλό δεν θα'ναι αν η ημερίδα αυτή προκαλέσει και κάποια απτά αποτελέσματα στην πράξη; Πράμα που θα σημαίνει ότι για μας ήταν μία αξιόλογη ημερίδα και γιατί όχι, να συνεχίσουμε δυνατά σύντροφοι. 

Οι άλλοι υποψήφιοι, τι; Μου φαίνεται ότι η αλήθεια είναι πως οι υπόλοιπες δημοτικές παρατάξεις δεν έχουν στο ρεπερτόριό τους τέτοια θέματα. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά αφού πάντα υπάρχει η δυνατότητα να αρχίζουν να το εμπλουτίζουν, όταν μάλιστα προσφέρεται αυτή η ημερίδα που έχει στο επίκεντρό της την οικονομική ανάπτυξη της πόλης μας. Εδώ και χρόνια μαθαίνουμε για δήμους που πέρα από την διαχείριση των έτοιμων χρημάτων που μπαίνουν στα ταμεία τους προσπαθούν και οι ίδιοι να κερδίζουν χρήματα ή να διαμορφώνουν ένα ευνοϊκό πλαίσιο για χορηγίες και επενδύσεις κι αυτό είναι κάτι που απ'ότι φάνηκε στην προεκλογική κίνηση άγγιξε απ'έξω απ'έξω τις δημοτικές μας παρατάξεις. Αν πάντως έχουν έναν προβληματισμό πάνω στο θέμα της ημερίδας, πιστεύω ότι θα βοηθήσει δημοσιοποιώντας τον. Όπως και το ίδιο έχει υποχρέωση να πράξει η δημ.αρχή για τις ομιλίες αυτής της ημερίδας, που σχεδόν όλες είναι συμβατές με όσα ο τίτλος της υπονοεί.  

Η πρόσκληση: Ο Δήμος Κερατσινίου- Δραπετσώνας σε συνεργασία με το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού και τη Δημιουργική Ευρώπη, σας  προσκαλεί σε ημερίδα με θέμα «Ο πολιτισμός ως εργαλείο τοπικής ανάπτυξης», την Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2020 και ώρα 09:30 π.μ στο Πολιτιστικό Κέντρο "Αντώνης Σαμαράκης" (Μ.Ασίας 24 & Παπαναστασίου). 

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την ιστοσελίδα http://creative-europe.culture.gr/wp-content/uploads/2020/02/%CE%A0%CF%81%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AC%CE%BC%CE%BC%CE%B1-%CE%97%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82-%CE%A4%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%8C.pdf

Εδώ  το πρόγραμμα ή επικοινωνήστε με το Τμήμα  Προγραμματισμού και Ανάπτυξης στο τηλ. 213 2074 734.

Προεγγραφές απαραίτητες στο:  https://forms.gle/LiUkgAfnNbyAbXu49.

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2020 10:10
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση