Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Τρίτη, 14 Αυγούστου 2018 16:26

Του Σπύρου Γιανναρά. ΕΝΑ ΚΑΤΑΜΑΥΡΟ ΑΓΡΙΟΚΑΤΣΙΚΟ

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

gianaras2με κέρατα επιβλητικά, διασχίζει αμέριμνο τον έρημο νησιώτικο δρόμο. Βαθιά νυχτωμένο, καθώς η μοίρα του έχει προ πολλού σφραγιστεί, σκαρφαλώνει έπειτα στης πλαγιάς το απότομο πρανές. Μελανή κηλίδα στο ξασπρισμένο μεσημβρινό τοπίο, πιο ζοφερό κι από ξάστερη νυχτιά, με κέρατα ελικοειδή, βασιλικά, σύμβολο δυσοίωνο, σκοτεινό, μιας μοίρας συλλογικής, βαδίζει αργά, αριστοκρατικά, με το μέτωπο υψωμένο καταπάνω στον καιρό.

Μεθυστική αναδύεται, κάτω από το άτεγκτο, μαύρο, μεσημεριάτικο, του Ιουλίου ήλιο, η μυρωδιά των θυμαριών. Θυμάρια και μάραθα με πατάτες στη γάστρα συμπληρώνουν του νησιού την περιώνυμη σπεσιαλιτέ. Στην παραλία, ντόπιοι κι Έλληνες τουρίστες απλώνουν αμέριμνοι, οι μαύροι, την αρίδα τους στον άχρονο ήλιο του καλοκαιριού. 

 

 

Ένα από τα 11 διηγήματα του βιβλίου του Σπύρου Γιανναρά " Τη μέρα που θα σηκωνόμουν να χορέψω", εκδόσεις Άγρα, 2017.

Όταν κολυμπάμε στα ρηχά και η θάλασσα είναι διαυγής και ο βυθός έχει μεγάλη ποικιλία με ωραίες ζωγραφιές, όσο νάναι μια ευχαρίστηση τη νιώθουμε, μια ευχαρίστηση που συνήθως συνεισφέρει και το ότι πατώνουμε. 

Όταν βουτάμε στα βαθιά, στα πολύ βαθιά, εκεί όπου είναι σκοτάδι πίσσα, χοντρά χοντρά τρία καλά ενδεχόμενα παίζουν.

1ο) Να κολυμπάμε φτάνοντας στο σημείο, έστω και διαλογιζόμενοι, να γίνουμε ένα με το υγρό στοιχείο, να αφηνόμαστε να μας παρασύρουν τα ρεύματά του κι ότι ήθελε προκύψει - μεγάλη μαγκιά να πιστεύεις στον κόσμο έχοντας πληρώσει ακριβά τα στραβά του και πάρει μια μυρωδιά από το θάνατο που σκορπά.  

2ο) Να εκπέμπει αυτό το κατράμι ένα εξώκοσμο φως, ας πούμε από μέσα μας και να μας κατακλύζει μια αγνώστου προέλευσης χαρά - μεγάλη μαγεία. Στην περίπτωση αυτή να πούμε ότι η γνώση συμβαδίζει με την αυτογνωσία, προβάλλουμε αυτά που κουβαλάμε.

3ο) Να ανάβει το πούρο του ο μυθικός Ποσειδώνας και η καύτρα να αρκεί για να πλησιάσουμε το βυθό, που είτε είναι άδειος είτε γεμάτος θαύματα, νιώθουμε ικανοποιημένοι πιο πολύ απ'αυτή την υπερπροσπάθεια - μεγάλος άθλος, ξεπεράσαμε τον εαυτό μας κι αυτή είναι η ανταμοιβή. 

Λοιπόν, στα διηγήματα του Σπύρου Γιανναρά παίζουν και τα τρία ενδεχόμενα

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2018 11:18
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση