Θέλω διαιτητές που αυτό που θα τους χαρακτηρίζει πάνω από όλα είναι να κάνουν καλά τη δουλειά τους και τότε δε θα με πειράζει αν ως άνθρωποι κάνουν κι αυτοί κάποια λάθη. Θέλω επίσης στα αποδυτήρια να είναι όλοι Παναγίες. Και θέλω έναν τύπο που θα βρίσκεται στο ύψος του και δεν θα καλλιεργεί συστηματικά την καφρίλα των οπαδών. Και θέλω τέλος γήπεδα με φροντισμένες εγκαταστάσεις, για να παρακολουθώ άνετα κι ευχάριστα με όσο γίνεται πιο φτηνά εισιτήρια ματς εντός και εκτός έδρας.

Αυτά που θέλω δεν είναι του μυαλού μου ροκανίδια, δεν είναι επιθυμίες ενός αφελούς, μιας και είναι στοιχεία που χαρακτηρίζουν τα περισσότερα πρωταθλήματα στην Ευρώπη. Πράμα που σημαίνει ότι αφού το κατάφεραν εκεί γιατί να μη μπορεί να πραγματοποιηθούν κι εδώ;

Κάπως έτσι δε θα είναι πιθανό να μας προκύψουν αρκετές ομάδες που θα διεκδικούν ισότιμα μέσα σε ένα καθεστώς ισονομίας όλα τα έπαθλα και τους τίτλους, να όπως συμβαίνει π.χ στην Αγγλία; Και ας είμαι γαύρος, αυτό το ανταγωνιστικό πρωτάθλημα θα μου άρεσε και λίγο θα με πειράζει αν δεν βγαίνει κάθε χρόνο πρωταθλητής ο Ολυμπιακός. 

Ένα ασφαλές κριτήριο που μας επιτρέπει να συμφωνήσουμε ότι συμβαίνουν αυτά που θέλω - και πιστεύω ότι τα ίδια πάνω κάτω επιθυμούν οι περισσότεροι ποδοσφαιρόφιλοι - είναι το αν γεμίζουν τα γήπεδα. Αυτό που δείχνουν τα στοιχεία των τελευταίων τριάντα χρόνων είναι πως χρόνο με το χρόνο τα εισιτήρια στα γήπεδα της χώρας μας μειώνονται διαρκώς. Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει ότι αυτό είναι μια υγιής αντίδραση του κόσμου; 

Το κακό είναι πως όλοι οι παράγοντες που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, άλλος λίγο και άλλος περισσότερο, ως πρώτη προτεραιότητα έχουν να κερδίζουν με οποιοδήποτε μέσον. Η νίκη στο μοντέλο του αθλητισμού που κυριαρχεί, είναι ο θεμιτός σκοπός. Το αθέμιτο είναι που αυτός ο σκοπός, επειδή πάνω και από τη δόξα και τη δύναμη, φέρνει και τα πολλά εύκολα λεφτά Άρη, αγιάζει τα μέσα. Λεφτά που όμως θα ήταν πιο πολλά αν το θέαμα που προσφέρουν ήταν καλύτερης ποιότητας. Μιλάμε όμως για παράγοντες που δεν αποτελούν εξαίρεση, μιας και όλοι οι μεγαλόσχημοι σ'αυτήν την χώρα δεν έχουν κανένα πρόβλημα να ποδοπατούν τους κανόνες που ισχύουν και που πολλούς οι ίδιοι τους έχουν διαμορφώσει. Νίκη λοιπόν με κάθε μέσο, με έμφαση στο παράνομο. Και έτσι δεν έχουν κανένα πρόβλημα να φτάνουν στο σημείο να κερδίζουν ματς στα χαρτιά, όταν δεν μπορούν να τα στήσουν.

Γιατί όλα αυτά τώρα; Για την περίπτωση που τους τρεις βαθμούς του ματς ΠΑΟΚ - Ολυμπιακού θα τους πάρει ο Ολυμπιακός εξ αιτίας της αμυχής στο στόμα του προπονητή του Ολυμπιακού Γκαρσία από τη ρίψη ενός ρολού ταμειακής μηχανής από έναν φίλαθλο του ΠΑΟΚ. Κάτι όμως που δεν είναι πρωτόγνωρο. Στα πλέιφ όφ πέρσι τα ίδια έκανε και ο προπονητής του ΠΑΟΚ στο ματς με τον Παναθηναϊκό, τότε με ένα κουτί μπύρας. Κι εκεί παρόμοια καραγκιοζιλίκια. Αλλά και πιο πριν σε άλλα ματς με ρίψη φωτοβολίδων, με όργια διαιτησίας, με είσοδο φιλάθλων στον αγωνιστικό χώρο, τα ίδια χάλια.

Μια άρρωστη κατάσταση που δεν φαίνεται ιάσιμη. Φτηνοί θεατρινισμοί, εκβιασμοί, εξαγορές, τραμπούκικη βία και πολλά ακόμα που δεν έχουν σχέση με την αυθεντική αγωνιστικότητα, με το περίτεχνο παιχνίδι, με πραγματικούς ποδοσφαιρόφιλους. Μιλάμε για πράξεις που μας αηδιάζουν, που μας κάνουν να ντρεπόμαστε. Για πράματα που δεν μας επιτρέπουν να χαιρόμαστε βρε αδελφέ να χαιρόμαστε λέω, τις νίκες της ομάδας μας, τους τίτλους, που τι ωραία θα ήταν να τους κερδίζει με το σπαθί της.

Αυτό που μου έχει καρφωθεί, δεν ξέρω πως, είναι πως αν υπάρξουν παράγοντες με διαφορετική νοοτροπία και στόχευση που θα καταφέρουν να προκύψουν άσπρες μέρες στα ποδοσφαιρικά μας, μέρες που ο μέσα μας χούλιγκαν θα ντρέπεται να τις μαυρίσει, αυτό θα είναι μία καλή ένδειξη πως τα πράματα θα έχουν βελτιωθεί και σε άλλους τομείς της κοινωνίας μας. 

Παραπληρωματικός φωτισμός: Ο Βαγγέλης Πισσίας ( Αλεξάνδρεια, 1947) είναι ομότιμος καθηγητής στο ΤΕΙ Αθηνών, Δρ. Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων. 

Παραχώρησε μία συνέντευξη στον Σπύρο Τσάμη που δημοσιεύτηκε στις 25.2 στην ΕτΣ.Το θέμα της είναι τα τεράστια έσοδα που προκύπτουν παγκοσμίως από το ποδόσφαιρο, έσοδα που συνεχώς αυξάνονται. Πριν λίγα χρόνια ο τζίρος από το ποδόσφαιρο άγγιξε τα 400 δις. Ο Πισσίας φωτίζει αυτό το γεγονός, κάνει προβλέψεις για το που οδηγεί και το τι μπορεί να γίνει ώστε να πάψουν τα οικονομικά μεγέθη αυτού του χώρου να αποτελούν μια πρόκληση για τις κοινωνίες που αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα. Αλλά όχι μόνο, προβλέπει επίσης πως αν δεν αλλάξουν οι κανόνες θα οδηγήσει τις ομάδες σε ένα μέλλον όπου θα πολλαπλασιαστούν οι σκοτεινές πλευρές του χώρου αυτού. Παράλληλα ο Πισσίας σχολιάζει την πολιτική που ακολουθούν οι ελληνικές ομάδες, μια πολιτική που τις οδηγεί στην Ευρώπη σε ένα περιθώριο όπου το στίγμα θα είναι η όλο και μεγαλύτερη πτώση του εμπορεύματός τους.

Πατώντας  efsyn.gr  θα σας εμφανιστεί αυτή η ενδιαφέρουσα συνέντευξη.