Παρασκευή, 22 Δεκεμβρίου 2017 18:31
«ΟΥΤΙΣ», του Σαλαμίνιου Σαμσών Ρακά
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
«σαν ένας λαός πεινασμένωνπου καταβρόχθισε τα σπέρματά του»
Σαιν-Τζον Περς · Ξηρασία
Ο κόσμος της ποίησης έχει σαπίσει: καριέρα και πάθος για δημόσιες σχέσεις, αποκλεισμοί κι ιεραρχίες, χολή και συνταγές ραδιουργίας, συντεχνίες και τσανάκια ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Το νιώθεις κι εσύ ε; Δεν μπορεί να μην το νιώθεις.
Έγινε ο ποιητής ένας κακόμοιρος μισθοφοράκος στο στρατόπεδο της φήμης. Και τα ποιήματα να γράφονται μόνο για να χειροκροτηθούν, και τα ποιήματα να διαβάζονται μόνο για να θαυμαστούν, ανταλλάσσοντας δάκρυα, δάκρυα κατεψυγμένα, που περιφέρονται στα βιογραφικά των ψευτοξενύχτηδων. Προσωπικά μιλάω τόσην ώρα. Διακρίνω ένα τέλμα. Ένα στρίμωγμα σε αδιέξοδο δρομάκι, ένα μπούγιο στο στενό της ετερονομίας. Αλλά το νιώθεις κι εσύ; Μετά την ποίηση τι να επικρατεί; Γιατί δεν μπορεί, δεν μπορεί να τελειώνει η υπόθεση εδώ. Αναζητώ μιαν έξοδο από τούτο το μετάνιωμα. Δε γίνεται να μην υπάρχει κάπου ένα πέρασμα. Έστω ένα λαγούμι που να βγάζει σε ξέφωτο. Σε μια ήσυχη θέα.
Αυτό το ξέφωτο βγαίνει ο «Ούτις» να αναζητήσει.
Τη θέα μιας νέας συγκίνησης:
«–έχεις φτερά;
–έχω
–θα μου δώσεις;
–θες να πας κάπου;
–ναι
–τότε δε σου δίνω
–γιατί;
–γιατί θα φύγεις
–δε μ’ αγαπάς;
–υπερβολικά
–κι εγώ
–τότε γιατί θες να φύγεις;
–γιατί θέλω να σε ψάξω»
σελ. 175
Περισσότερη θέα με πληροφορίες έκδοσης,
οπτικοακουστικό υλικό και προδημοσιεύσεις:
http://ypokeimeno.com/oytis-h- ekdosh/
http://ypokeimeno.com/oytis-h-
Σαμσών Ρακάς
Κατηγορία
Ποιήματα
Λάκης Ιγνατιάδης
Ραβδοσκοπία ατζαμή
Τελευταία άρθρα από τον/την Λάκης Ιγνατιάδης
- Καβάφης ΙΙ, μμμμ... μάλλον γι'αυτούς που έχουν μία ανεξέλεγκτη ροπή για να κολλήσουν + μία σταγονίσια ιδέα
- Πέντε ποιήματα του Κ.Π. Καβάφη ( Αλεξάνδρεια, 29 Απριλίου 1863 - 29 Απριλίου 1933) που κάθε φορά που τα διαβάζω νιώθω να ομορφαίνω εντός, εκτός κι εναλλάξ + άλλα τινά
- Φαύλος κύκλος, του Κώστα Καλλίτση
- Το πιο σημαντικό μάθημα μαθηματικών του 21ου αιώνα βρίσκεται ένα κλικ μακριά μας
- Μια αναφορά στη ζωή και τις ταινίες του Θεόδωρου Αγγελόπουλου (Αθήνα, 27 Απριλίου, 1937 - Δραπετσώνα, 2011) + ένα σταγονίσιο σχόλιο
