Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017 18:52

7 από τα 237 "Φύλλα του Ύπνου", του Ρενέ Σαρ

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

sar135. Για να προσφέρουμε πραγματική βοήθεια στους ανθρώπους δεν είναι απαραίτητο να τους αγαπάμε. Αρκεί να επιθυμούμε να βελτιώσουμε κάποια έκφραση του βλέμματός τους όταν αυτό ακουμπάει κάπου πιο φτωχό από τους ίδιους, να προεκτείνουμε κατά ένα δευτερόλεπτο κάποια ευχάριστη στιγμή της ζωής τους. Από αυτό το διάβημα και από κάθε θεραπευμένη ρίζα, η αναπνοή τους θα γινόταν πιο γαλήνια. Κυρίως να μην καταργούμε παντελώς για κείνους αυτά τα οδυνηρά μονοπάτια, όπου το προφανές της αλήθειας διαδέχεται την προσπάθειά τους μέσα από δάκρυα και κόπους.

 

 

69. Βλέπω τον άνθρωπο χαμένο από πολιτικές διαστροφές, συγχέοντας δράση και εξιλέωση, ονομάζοντας κατάκτηση τον αφανισμό του.

153. Σήμερα εξηγώ καλύτερα στον εαυτό μου αυτή την ανάγκη της απλοποίησης, να τα βάζεις όλα σε ένα, τη στιγμή της απόφασης αν κάτι πρέπει να γίνει ή όχι. Ο άνθρωπος μετά λύπης του απομακρύνεται από τον λαβύρινθό του. Οι χιλιετείς μύθοι τον ωθούν να μη φύγει.

60. Αγαπώ εκείνα τα όντα τα τόσο παθιασμένα από αυτό που φαντάζεται η καρδιά τους σαν ελευθερία ώστε θυσιάζονται για να προστατεύσουν και την παραμικρή ελευθερία τους. Θαυμαστή αξία του λαού. ( Δεν θα υπήρχε αυτεξούσιο. Το ον θα καθαριζόταν σε σχέση με τα κύτταρά του, με την κληρονομικότητά του, με τη σύντομη η παρατεταμένη πορεία του πεπρωμένου του...Ωστόσο, ανάμεσα σε όλα αυτά και τον Άνθρωπο υπάρχει ένας θύλακας από απροσδόκητα και μεταμορφώσεις των οποίων πρέπει να εξασφαλίσουμε τη διατήρηση και να υπερασπιστούμε την πρόσβαση σ'αυτά.) 

155. Να λούζεις στον ήλιο τη φαντασία όσων τραυλίζουν αντί να μιλούν, όσως κοκκινίζουν τη στιγμή της κατάφασης. Αυτοί είναι οι στιβαροί αντάρτες.

5. Δεν ανήκουμε σε κανέναν εκτός από το χρυσαφί σημείο αυτής της άγνωστης σ'εμάς λάμπας, της απρόσιτης για μας λάμπας που κρατάει ξάγρυπνα το κουράγιο και τη σιωπή. 

227. Ο άνθρωπος είναι ικανός να κάνει εκείνο που είναι ανίκανος να φανταστεί. Το κεφάλι του οργώνει το γαλαξία του παράλογου. 

 

Ο Ρενέ Σαρ, από τους μεγαλύτερους Γάλλους ποιητές του εικοστού αιώνα και μεγάλη μορφή της γαλλικής Αντίστασης κατά της γερμανικής κατοχής, γεννήθηκε το 1907 στο Λ’Ιλ-συρ-λα-Σοργκ της Γαλλίας και πέθανε το 1988 στο Παρίσι.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις η ποιητική συλλογή του René Char Φύλλα του Ύπνου σε εισαγωγή- μετάφραση Θανάση Χατζόπουλου.
Εδώ ο «Ύπνος», ένα κύριο όνομα (εξ ου και το άρθρο στον τίτλο), είναι το μυθολογικό παρωνύμιο του συγγραφέα, όπως το «Αλέξανδρος» υπήρξε εκείνο της αντιστασιακής του δράσης. Μια δράση που έν τινι μέτρω ο Ρενέ Σαρ προεκτείνει και συνεχίζει με την έκδοση, αμέσως μετά τη λήξη του δεύτερου μεγάλου πολέμου, αυτού του σημειωματάριου. Γιατί ένα από τα διακυβεύματα του ολιγοσέλιδου αυτού βιβλίου είναι η σύνδεση της ποίησης με τη δράση, του πνεύματος με την πράξη. Και κατ’ αρχήν το παρόν βιβλίο είναι το αποτέλεσμα αυτής της σύνδεσης. Είναι το γεφύρι που ρίχνει καθημερινά ο Σαρ, στα χρόνια της αντιστασιακής δράσης του, ανάμεσα στον καθημερινό εαυτό του της πρακτικής ζωής, μιας ζωής που, για εκείνη την περίοδο, κινείται σαν εκκρεμές από την όχθη της ζωής στην όχθη του θανάτου, και της πνευματικής περιπέτειας στην οποία έχει ριχτεί ήδη πριν από τον πόλεμο. Έτσι και η μορφή που παίρνει η γραφή φέρει το αποτύπωμα αυτής της «λαθραίας», όπως την ονομάζει ο ίδιος, ζωής των ελάχιστων χρόνων που η αντιστασιακή δράση επιτρέπει στη γραφή να «αναπτυχθεί».Από την Εισαγωγή του Θανάση Χατζόπουλου
Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017 20:43
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση