Εξ αιτίας των 29 μηνών στρατού εμπλουτίσαμε το γνώθι σ'εαυτόν, μιας και γνωρίσαμε συνανθρώπους μας που ήταν απίθανο να τους γνωρίσουμε κάπου αλλού, αν εξαιρέσουμε την ισόχρονη θητεία στα σκυλάδικα λίγα χρόνια μετά. Στα επίσημα ακολούθησε ο Πασοκικός σοσιαλισμός, που όπως εύστοχα το διατύπωσε ο Ελεφάντης μας άφησε παγερά αδιάφορους, ακόμα και στην εκσυγχρονιστική του εκδοχή τότε που υπήρξε συνωστισμός λαμόγιων στα κέντρα εξουσίας. Κάπου στην αρχή που οι πράσινοι αγόρευαν πιο πολύ αθώα πάρα κουτοπόνηρα αρχίσαμε να εργαζόμαστε και συνακόλουθα δώσαμε τους πρώτους πόντους στην αξιοκρατία, μιας και οι πελάτες με μια μόνο υπόκλιση, αυτή στο πράσινο ή στο μπλε κόμμα, ήταν πάντα και σε όλα οι καλύτεροι. Και βεβαίως συνέχισε να μας εξοργίζει η δικαιοσύνη, που διαχρονικά στα μεγάλα και με τους μεγάλους έκανε μονίμως τα στραβά μάτια. Να όπως με το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου ή το 2004  με τους Ολυμπιακούς που μια πλευρά τους ήταν η Ζήμενς, τότε που μεγαλοπιαστήκαμε και ότι λυπάμαι είναι τους καϋμένους τους εθελοντές που πιάστηκαν Κώτσοι.

Για να πούμε όλη την αλήθεια που έχουμε καταφέρει μέχρι στιγμής να συνειδητοποιήσουμε, αργήσαμε πάρα πολύ να καταλάβουμε πως "λεφτά δεν υπήρχαν" και πως τρομάρα μας ούτε έναν ελληνικό καπιταλισμό που να τρώγεται δεν καταφέραμε να φτιάξουμε μιας και εκ γεννετής ήταν κρατικοδίαιτος ως τα μπούνια. Τότε περίπου έφτασε το πλήρωμα του χρόνου, τουλάχιστον για μας που δεν θητεύσαμε στην μονοκαλλιέργεια, δεν παίξαμε τα ρέστα μας στα εμφύλια μίση και που μας άρεσαν τα ξένα γλυκά όσο και τα ντόπια.Τότε και μέχρι σήμερα με τα εκατομμύρια των ανέργων γύρω μας και με τις συνταγές λιτότητας και ύφεσης με τη "βία" των δανειστών, ήταν που αρχίσαμε να ρίχνουμε ματιές στα τεριρέμ των απέναντι, των συνειδητοποιημένων και αξιόπιστων αντιπάλων.

Όχι για να αλλάξουμε στρατόπεδο, αλλά για να ενισχύσουμε τη σφαιρικότητα της συνείδησης, τον εμπλουτισμό των γνώσεων και για να επιτρέψουμε στον εαυτό μας τη δυνατότητα μέσω των συζητήσεων στις μεταμορφώσεις και στις συνθέσεις. Είναι φανερό πως έχει μειωθεί η εμπιστοσύνη μας σ'αυτούς που διαχειρίζονται τους δικούς μας δρόμους και πως υπάρχει επείγουσα ανάγκη, πέρα από το να σκάψουμε βαθύτερα και διαφορετικά τα χωράφια μας, να πιαστούμε εν ανάγκη ακόμα και από ξένα σωσίβια αν τα δικά μας είναι ξεφούσκωτα ή τρύπια. Το πιο ισχυρό μετέωρο που έχουμε είναι αν έχουν την ικανότητα οι εκάστοτε κυβερνώντες να μετατρέψουν τις λέξεις και τους όρους σε πραγματικότητα που μέσω ανθρωπίνων σχέσεων θα παράγει το αναγκαίο ποιοτικό έργο. Εννοείται και προς όφελός μας.  

Αυτό που ακολουθεί είναι στοιχεία για να πάρουμε μια ιδέα των κεφαλαίων κοιτάζοντας σε ξένα σπίτια, που όμως μας αφορούν άμεσα. Έχει να κάνει με λεφτά, με κέρδη και πλούτο και συνακόλουθα με αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας αγαπητοί μου.  

Η Ελλάδα στην φετινή κατάταξη της Παγκόσμιας Επετηρίδας Ανταγωνιστικότητας που διαμορφώνεται βάσει των περσινών αποτελεσμάτων βρέθηκε στην 57η θέση, από την 56η που ήταν πέρυσι, ανάμεσα σε 63 χώρες. Την ευθύνη για την έκθεση αυτή την έχει το Ινστιτούτο Διοικητικής Ανάπτυξης (IMD) της Ελβετίας. Τα τέσσερα κριτήρια που χρησιμοποιεί το Ινστιτούτο είναι η οικονομική αποδοτικότητα, η κυβερνητική αποτελεσματικότητα, οι υποδομές και η επιχειρηματική αποτελεσματικότητα. 

Για να εξαχθούν τα αποτελέσματα αυτή για την Ελλάδα με το IMD συνεργάστηκε ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος, που επίσημα θεωρείται ο Εθνικός εκπρόσωπος του IMD. Για την κάλυψη των αναγκών ο Σύνδεσμος συνεργάστηκε για 16η συνεχόμενη χρονιά με το Ίδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) το οποίο παρείχε όλα τα δεδομένα των επιδόσεων της Ελληνικής Οικονομίας κατά το 2016.

Για την εξαγωγή της συνολικής θέσης μιας χώρας στη διεθνή κατάταξη ανταγωνιστικότητας λαμβάνονται υπόψη τέσσερις μεγάλες ομάδες παραγόντων/κριτηρίων: η «Οικονομική Αποδοτικότητα», η «Κυβερνητική Αποτελεσματικότητα», η «Επιχειρηματική Αποτελεσματικότητα» και οι «Υποδομές». (συνολικά αξιολογούνται περισσότεροι από 260 δείκτες).

Σύμφωνα με τα στοιχεία η Ελλάδα βρέθηκε στην κατηγορία της "Οικονομικής Αποτελεσματικότητας" στην 61η θέση, όπως και στην κατηγορία της "Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας", στην κατηγορία των "Υποδομών" στην 39η θέση  και στην κατηγορία της "Επιχειρηματικής Ανταγωνιστικότητας" στην 57η θέση, η οποία είναι και η μόνη που παρέμεινε σταθερή. Είναι αξιοσημείωτο αυτό διότι συνέβη σε ένα αρνητικό περιβάλλον με capital controls, με μικρή χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων της και με κατακόρυφη αύξηση της φορολόγησης.

Το μήνυμα από αυτήν την έκθεση για μία ακόμα χρονιά εξακολουθεί να είναι σαφές: Επείγουσα αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, με ισχυροποίηση του μεταποιητικού τομέα, για την παραγωγή διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων.  Να σημειώσουμε εδώ πως το 1995 η προστιθέμενη αξία παραγωγής της βιομηχανίας ήταν στο 11.4%, το 2016 έπεσε στο 8%, εισφέροντας 55δις στο ΑΕΠ της χώρας, διατηρώντας 1.2 εκ.θέσεις εργασίας και τροφοδοτώντας τα δημόσια ταμεία με πάνω από 11 δις κάθε χρόνο.

Αν η βιομηχανία μπορούσε να επιστρέψει στην κατάσταση του 1995, αυτό θα σήμαινε για τη χώρα:

1. Αύξηση του ΑΕΠ κατά περίπου 23 δις €, ή ποσοστιαία κατά περίπου 13%
2. Αύξηση της απασχόλησης κατά μισό εκατομμύριο θέσεις εργασίας, και,
3. Αύξηση των εσόδων του δημοσίου κατά 4,6 δις €.

Κάθε λογικός άνρθωπος θα έτεινε να συμφωνήσει πως θα έπρεπε να αναζητούνται, ακόμα και αυτή την “ύστατη” ώρα, οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και το συνεκτικό πλέγμα πολιτικών, που εφαρμοζόμενα από το πολιτικό προσωπικό με θάρρος και χωρίς υπολογισμό του πολιτικού κόστους, θα υποβοηθήσουν έμπρακτα στην ανάπτυξη της χώρας, στην υλοποίηση επενδύσεων και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας που τόσο πολύ έχει ανάγκη η κοινωνία μας.

Με βάση τις επιδόσεις της χώρας μας στους 260 δείκτες (ποσοτικούς και ποιοτικούς) που αξιολογούνται από το IMD στο πλαίσιο της εξαγωγής των αποτελεσμάτων της Παγκόσμιας Επετηρίδας Ανταγωνιστικότητας (WCY), το διεθνούς φήμης ινστιτούτο IMD θεωρεί ότι οι πέντε (5) κύριες προκλήσεις για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας, κατά το 2017, είναι:

1.        Η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, για την αναπτυξιακή αξιοποίηση των αποτελεσμάτων από αυτές,

2.       Η ενίσχυση της ρευστότητας των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα, για την υποβοήθηση της λειτουργίας τους και για την υλοποίηση επενδύσεων,

3.    Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση ενός οικονομικού προγράμματος αναπτυξιακής εξισορρόπησης, για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών,

4.        Η θεσμοθέτηση μέτρων αντιμετώπισης του μεταναστευτικού προβλήματος, και,

5.        Η αύξηση των εγχώριων επενδύσεων, μέσω των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα. (ΣΔΙΤ)

Γενικές πληροφορίες για τη λίστα του IMD. 

Οι χώρες που κατέλαβαν τις πρώτες 20 θέσεις το 2017 για το οικονομικό έτος 2016.