Θα περάσεις άπειρες ώρες –πολύ περισσότερες από τον μέσο Ευρωπαίο συμμαθητή– αποστηθίζοντας ελάχιστα χρήσιμες γνώσεις, θα δώσεις έναν σκασμό φράγκα (αν, φυσικά, σου βρίσκονται) σε μια θεσμοθετημένη, ουσιαστικά, παραπαιδεία ή σε εκπαιδευτήρια ιδιωτικά, θα λαχταρήσεις στις Πανελλήνιες, χωρίς κανείς να σου εγγυάται το οποιοδήποτε επαγγελματικό αύριο.
Για ποιους άλλους γράφει ο Θ.Α; Για τον φοιτητή, για τον αυτοαπασχολούμενο και τον ιδιωτικό υπάλληλο, όπως και για τον δημόσιο, για τον νέο επιχειρηματία και για τον άνεργο. Πατώντας εδώ θα σας εμφανιστεί η συνέχεια του άρθρου, με ένα τέλος εμψυχωτικό που μας άρεσε ιδιαίτερα.

Σεπτέμβριος σήμαινε ανέκαθεν «κεφάλια μέσα», και ειδικά ο φετινός φαντάζει πολύ μουρτζούφλης. Ε, και; Θα τον αφήσουμε να μας τη «βγει»;