Για το " Ε/Γ Ταξιδεύοντας" ισχύει το αντίθετο. Προσφέρει ωραίους μεζέδες και νόστιμα φαγητά σε μια θέση που όπως και να το κάνουμε είναι προβληματική. Οι άνθρωποι φυσικά έχουν κάνει ότι μπορούν για να εκπέμπει ο χώρος τους μια φιλικότητα να την πούμε, μια με μέτρο και σεμνότητα αίσθηση των παλιών μαγέρικων και έτσι μας διευκολύνουν να αντιπαρερχόμαστε τη θέση και τη στενότητα.

Αυτό όμως που κατά βάση κρίνεται σε τέτοια μαγαζιά είναι η σχέση ποιότητας φαγητών και ποτών με τις τιμές τους. Κι εδώ το "Ε/Γ Ταξιδεύοντας" παίρνει καλή βαθμολογία. Πρόκειται για ένα μαγαζί με θαλασσινά. Τις πεντέξι φορές που το προτιμήσαμε, η αίσθησή μας και η μεταίσθησή μας ήταν πως φάγαμε φρέσκα και πολύ ωραία μαγειρεμένα φαγητά. Οι νοστιμιές λοιπόν που προσφέρει αυτό το μαγαζί δεν είναι η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας. Αυτό που μας έκανε να αργήσουμε να το ανακαλύψουμε είναι πως το μαγαζί βρίσκεται κοντά στο σπίτι μας, κάτω από την μύτη μας. Η θέση τους είναι κοντά στο νεκροταφείο της Αναπαύσεως ( που όλο κλείνει και χρόνια τώρα λειτουργεί κανονικότατα) στη γωνία Πλάτωνος και Προικοννήσου, στο Κερατσίνι. Και αργήσαμε να το ανακαλύψουμε διότι ως συνήθως τα ωραία πράματα και τους ανθρώπους που είναι δίπλα μας, εύκολα τα αγνοούμε και με άνεση τα προσπερνάμε.

Τα φτηνά ψαράκια, όπως π.χ σαρδέλες και γαύρο το μαγαζί τα τιμάει ιδιαιτέρως και τα προσέχει από κάθε άποψη. Όσο από τα άλλα μου έχουν μείνει η γαρίδα μονόκερος, το μυδοπίλαφο και η καβουροσαλάτα που πάντα τα παραγγέλνουμε. Τα χύμα ποτά που έχει ποτέ δεν μου βάρυναν το κεφάλι και υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία από τα άλλα με τις ετικέτες. Με λίγα λόγια το μαγαζί αυτό είναι από τα φίνα μαγαζιά της γειτονιάς, τα παιδιά που δουλεύουν είναι φιλικά και δείχνουν να νοιάζονται να κάνουν σωστά αυτό που κάνουν. Ακόμα και τα τραγούδια που ακούμε σε χαμηλή ένταση δεν είναι χύμα κι ότι νάναι. Είναι διαλεγμένα από τα καλά λαϊκά τραγούδια μας και ταιριάζουν με το περιβάλλον αυτό. Πετυχημένο θεωρούμε και το σλόγκαν με το οποίο διαφημίζεται το μαγαζί, " Τα αμέσως πιο φρέσκα κολυμπάνε στη θάλασσα", που είναι πολύ κοντά στην αλήθεια.

Την τελευταία φορά πήγαμε μια Τρίτη με τη Γιώτα και τη Σοφία, καλές γνωριμίες από τα παλιά τα χρόνια. Όλα όσα ανέφερα παραπάνω ίσχυαν και πάλι. Ανάμεσα σ'αυτά που δοκιμάσαμε για πρώτη φορά ήταν μία μίνη σαλάτα από φύκια. Άρεσε και στους τρεις μας. Η Σοφία το έψαξε το θέμα με τα φύκια και όταν κατέληξε ανάρτησε τη συνταγή τους στο μπλογκ της, το " Της κουζίνας το κάγκελο". Πατώντας εδώ  θα σας παρουσιαστεί στο πιάτο σας η συνταγή αυτή. Καλή σας όρεξη.