μυστικές υπηρεσίες, το πνεύμα των καφενείων, οι κομμώτριες και οι ταξιτζήδες, οι άνθρωποι της τέχνης, είναι σκέτα χταπόδια. Ο 64 χρονος κ.Λούκος, χταπόδι είναι κι αυτός και ας μην είναι καλλιτέχνης. Σχετίζεται όμως στενά με τον χώρο και από πόστο, άρα έχουν δει πολλά τα μάτια του. Μπορούμε να πούμε ότι είναι ένας μικρός υπουργός Πολιτισμού, μιας και για καλή μας τύχη διευθύνει το Ελληνικό Φεστιβάλ από το 2005.
Επίσης εδώ και σαράντα χρόνια είναι διευθυντής χορού στην Όπερα της Λυών και από το 1992 διευθυντής του φεστιβάλ χορού για νέους στις Κάννες. Επειδή από τότε που ανέλαβε τα ηνία του Ελληνικού Φεστιβάλ είναι, κατά κοινή ομολογία των σοβαρών και αξιοπρεπών ανθρώπων, μέρα με την νύχτα, έχουν πέσει να τον φάνε διάφοροι συμπατριώτες μας με κίνητρα συνήθως ερπετά και νοοτροπία της γνωστής κατσίκας. Δεν ισχυριζόμαστε ότι σαν κι αυτόν δεν υπάρχει άλλος. Υποστηρίζουμε όμως ότι ο άνθρωπος ενδιαφέρεται, γνωρίζει γράμματα, το ψάχνει διαρκώς και δουλεύει σκληρά για να έχουμε ένα φεστιβάλ που να μας ανεβάζει. Με λίγα λόγια είμαστε τυχεροί που ένας συμπατριώτης μας βοηθάει, σε ένα πεδίο όπου οι παραστάσεις, όταν έχουν νόημα, ποιότητα κι ομορφιά, μπορούν να ζεσταίνουν καρδιές και σχέσεις, να προσφέρουν αυτογνωσία και χαρά καθαρίζοντας και φωτίζοντας τον συλλογικό μας καθρέφτη.
Με αφορμή το τέλος του Ελληνικού Φεστιβάλ 2014, ο κ. Λούκος έδωσε μία συνέντευξη στην Έφη Μαρίνου που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 15 Αυγούστου. Ιδιαίτερα όσοι ασχολούνται με τα πολιτιστικά θέματα κι όσοι νοιάζονται για τα καλλιτεχνικά δρώμενα, καλό είναι να ρίξουν μια ματιά σ'αυτήν την συνέντευξη. Παίρνοντας αμπάριζα από τα συμβάντα στο φεστιβάλ και τις όποιες αντιδράσεις, ο κ.Λούκος σύντομα, απλά και πανοπτικά απλώνει τις σκέψεις του, εκφράζει τις κρίσεις του και αποτιμά το φετινό φεστιβάλ. Ταυτόχρονα μιλάει για όλα όσα χαρακτηρίζουν την καθυστέρησή μας. Η ατάκα του "... Στη Γαλλία, 46 χρόνια τώρα, δεν μου τηλεφώνησε ποτέ πολιτικός, υπουργός, ζητώντας κάτι. Εδώ είναι κανόνας. Η μεγάλη ειδοποιός διαφορά που ρυθμίζει τα πράγματα.", μας θύμισε πάλι, πως όσο κάνουμε και ζητάμε ρουσφέτια, ο πάτος θα γίνεται κορυφή και τους άξιους θα τους τρώει το σκοτάδι. Και μαζί μ'αυτούς και μας. Εμείς πάντως τον ευχαριστούμε που κατόρθωσε να δώσει στο Ελληνικό Φεστιβάλ μια πνοή και μια ζωντάνια κι ελπίζουμε πως κάποια στιγμή θα κατακτήσει τη θέση που του αξίζει και μας αξίζει, και δεν πα'να κράζουν όσο θέλουν τα κοράκια.
Πατώντας εδώ θα σας εμφανιστεί η συνέντευξη του κ. Λούκου, με τίτλο "Πρώτη θα 'πρεπε να αποκτήσει ευρωπαϊκή συμπεριφορά η πολιτεία".
Bonus: Όσοι επιθυμούν να μάθουν το προσωπικό του αλφαβητάρι ας πατήσουν εδώ. Αξίζει.
