Ιδιαίτερα στον χώρο της αριστεράς έχουμε μία παραγωγή καινούργιων προσεγγίσεων από τη στιγμή που εκ των πραγμάτων τίθεται η κατάκτηση της πρώτης θέσης και στις εθνικές εκλογές και η πιθανή ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας απ’αυτήν.
Η Εφημερίδα των Συντακτών θεώρησε πως το ζητούμενο αυτής της νίκης είναι αν αυτή θα γίνει η αφετηρία για τη δημιουργία πλειοψηφικού ρεύματος με κυβερνητική προοπτική. Γι’αυτό ζήτησε τη γνώμη διανοουμένων και πολιτικών για το γεγονός της νίκης για πρώτη φορά της Αριστεράς στην Ελλάδα για να συμβάλλουν με τις απόψεις τους στον προβληματισμό για το τι μέλλει γενέσθαι.
Η έρευνα αυτή με τίτλο " ΑΡΙΣΤΕΡΑ πρώτη δύναμη. Και τώρα τι; " συνεχίζεται ακόμα. Αρκετά από τα κείμενα αυτά τα διαβάσαμε. Σκεφτήκαμε να αναρτήσουμε στην ιστοσελίδα μας τις σκέψεις ενός φιλοσόφου, τεσσάρων ιστορικών που συμμετείχαν στην έρευνα αυτή, καθώς και του κυρίου Χρυσοστομίδη. Ένας λόγος είναι πως αυτοί οι έξι άνθρωποι διατυπώνουν με καλύτερο και με πιο συγκροτημένο τρόπο και με λιγότερα λόγια σκέψεις που περνάνε κι απ' το δικό μας μυαλό όταν λειτουργεί. Τα άρθρα αυτά και συγκλίνουν μεταξύ τους και αποκλίνουν. Αλλά έτσι είναι και η δική μας σχέση με τον κόσμο της Αριστεράς. Συγκλίνει κι αποκλίνει, δέχεται κι απορρίπτει, συμφωνεί και διαφωνεί, αλλάζει και δοκιμάζει, φεύγει και ξαναγυρίζει. Κι όλα αυτά τα κυκλοθυμικά είναι γιατί δεν μπορούμε να πεισθούμε για αρκετά απ'αυτά που αποπνέει ο χώρος αυτός. Στις μέρες μας ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτός που δίνει το στίγμα της αριστεράς, μιας και είναι κι ο πρώτος παίχτης αυτήν την εποχή στη χώρα μας.
Η επιλογή μας αυτή έχει κι άλλο ένα κριτήριο. Υποτίθεται πως οι έχοντες σπουδάσει την Ιστορία εντόπισαν κι αφομοίωσαν κάποια βασικά κλειδιά ( αν υπάρχουν ) της κίνησης των κοινωνιών γενικά και της δικιάς μας στην σημερινή συγκυρία και άρα είναι εις θέση να μιλήσουν ψύχραιμα και καθαρά θέτοντας σε λειτουργία τα φίλτρα της ιστορίας. Το ερώτημα είναι το εξής: Όπως πετυχαίνουν να στήνουν στα πόδια του το παρελθόν μελετώντας ότι αυτό τους προσφέρει, έτσι άραγε είναι δυνατόν να χρησιμοποιήσουν αυτήν την γνώση, τη μέθοδο και τη δυναμική της ώστε να μπορέσουν να αποκωδικοποιήσουν το παρόν; Οι ίδιοι απαντάνε ναι, έστω και με επιφυλάξεις. Η ανάγνωση του παρόντος βοηθάει, λένε οι επιστήμονες Ιστορικοί, στο να επιλέγουμε κάθε φορά τις σωστότερες κινήσεις που πρέπει να κάνουμε ως πολίτες κι ως κόμματα και στις συνθήκες που υπάρχουν, για να πετυχαίνουμε αυτά που θέλουμε να συμβούν στο μέλλον. Ακριβώς σ’αυτό το σημείο αρχίζει η συζήτηση να γίνεται σοβαρή. Το ερώτημα που μας έχει προκύψει αρκετά χρόνια τώρα είναι, τελικά η Ιστορία είναι επιστήμη ή τέχνη, έχει αντικειμενικούς νόμους σεβαστούς από όλους ή είναι σκέτη θεολογία; Αλλά αυτά είναι θέματα για μία άλλη συζήτηση. Ο δε φιλόσοφος, περισσότερο απ'όλους μιλάει ως ιστορικός.
Οι έξι αρθρογράφοι που επιλέξαμε, πιστεύουμε ότι αυτά που θέτουν στο τραπέζι για συζήτηση σας έχουν περάσει, έστω σποραδικά και κατά ριπάς, κι εσάς από το μυαλό σας, όπως εξ άλλου κι από το δικό μας. Είναι ζητήματα ορατά και προκύπτουν από τις εμπειρίες μας. Ο γραφτός λόγος είναι εδώ λοιπόν, για να μας βοηθήσει αν το θέλουμε, να τα ξανασκεφτούμε καλύτερα και πιο σφαιρικά αυτά που είναι και τα πιο άμεσα ζητήματα.
Ο κ. Χρυσοστομίδης, οι τέσσερις ιστορικοί και ο φιλόσοφος των οποίων τα άρθρα μπορείτε αν θέλετε να τα διαβάσετε εδώ, είναι οι εξής:
Ο Αρβανιτάκης Δημήτρης ( Ζάκυνθος, 19;;), διδάκτωρ Ιστορίας και από το 2001 εργάζεται στο Μουσείο Μπενάκη. Το άρθρο του έχει τίτλο "Από που πάνε Αριστερά ". Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του είναι η πρόταση αυτή: "…‘Οσο η φωνή του ΣΥΡΙΖΑ ακούγεται σπασμένη, τόσο η κοινωνία θα ακούει ό,τι θέλει˙ όσο η ενιαία γραμμή υπονομεύεται από τις μερικές εσωκομματικές πολιτικές, όσο υποκύπτει στη δαμόκλειο σπάθη των εσωκομματικών ισορροπιών, τόσο η κοινωνία θα βυθίζεται στις στάχτες του μέλλοντός της…".
Ο Κυπριανός Παντελής (Νέα Σελεύκεια Θεσπρωτίας, 1959), είναι καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Το άρθρο του έχει τίτλο "Μαραθώνιος με το βλέμμα στην κοινωνία". Το ενδιαφέρον του κ.Κυπριανού εστιάζεται στη σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με την κοινωνία και μιλώντας ως δάσκαλος αποφαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει «…Να αφουγκραστεί τις αγωνίες της κοινωνίας και να τις μετατρέψει σε πολιτική παρέμβαση με τη συνέργεια των ίδιων των πολιτών. Ταυτόχρονα, ως μαζικό λαϊκό κόμμα με τη σειρά του να παρεμβαίνει διαρκώς παντού και να ενεργεί ως συλλογικός παιδαγωγός που διαπαιδαγωγεί, αλλά μαθαίνει και διαπαιδαγωγείται από τους παιδαγωγούμενους”.
Ο Μαργαρίτης Γιώργος (Αθήνα, 1954), είναι καθηγητής Πολιτικής και Κοινωνικής Ιστορίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θες/νίκης. Το άρθρο του έχει τίτλο « Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αριστερό κόμμα ». Το συμπέρασμα αυτό έχει ως αφετηρία το γεγονός της μη ανάλυσης της στρατηγικής του Ευρωπαϊκού κεφαλαίου που έχει ως κατάληξη την αποδοχή από τον ΣΥΡΙΖΑ της βάσης πάνω στην οποία θεμελιώθηκε η Ε.Ε. Η συνέπεια αυτής της θολής στάσης του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στην Ε.Ε σύμφωνα με τον κ.Μαργαρίτη φαίνεται στο ότι «…. ο έντονα υποσχετικός λόγος του ΣΥΡΙΖΑ δεν προκαλεί κύματα ενθουσιασμού, δεν δημιουργεί δυναμική, δεν προκαλεί έκρηξη των εκλογικών ποσοστών και προπαντός δεν συσπειρώνει οργανωτικά κόσμο στη βάση».
Ο Μπιτσάκης Ευτύχης ( Κάδρος Χανίων, 1927), είναι ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων. Το άρθρο του έχει τίτλο "Το ερώτημα είναι ποια αριστερά". Το τελικό συμπέρασμα του κ. Μπιτσάκη, που προκύπτει μετά από μια περιήγηση στα κόμματα της αριστεράς που του δίνει την ευκαιρία να τους απευθύνει και να μας απευθύνει διάφορα καίρια ερωτήματα είναι αυτό: "Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εδώ και διεκδικεί τη διακυβέρνηση της χώρας. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο (στην εποχή μας) πείραμα. Αν στηριχτεί κριτικά από τις υπόλοιπες δυνάμεις της Αριστεράς και από ένα ισχυρό λαϊκό κίνημα, θα μπορούσε να αντέξει τον ταξικό πόλεμο. Αν αφεθεί μόνος και αν καταρρεύσει, όσοι δεν μπήκαν μαζί του στη μάχη, θα νιώθουν δικαιωμένοι λέγοντας «εμείς τα προβλέψαμε»"
Ο Πιζάνιας Πέτρος (Αθήνα, 1947), είναι καθηγητής Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Το άρθρο του έχει τίτλο "Για μία κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ " . Η πρώτη πρόταση του κ.Πιζάνια είναι η αποδοχή του ότι η Ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε πόλεμο. Στόχος είναι να ηττηθούν τα 2/3 αυτής και μαζί το πολιτικό και θεσμικό σύστημα της χώρας. Ο κ.Πιζάνιας θεωρεί πως ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει, αφού εξαιρέσει Σαμαρά, Βενιζέλο και Χρυσή Αυγή και τους πέριξ, να έρθει σε επαφή με όλους τους άλλους που κινούνται στην Ελληνική κοινωνία με σκοπό να κερδίσει την πλειοψηφία στις ερχόμενες εκλογές. ( Στην αρχή της τελευταίας παραγράφου υπάρχει λάθος. Το σωστό: Σήμερα, όλοι δηλώνουν, πως το όχι και τα δύο ναι θα επικρατήσουν....)
Ο Χρυσοστομίδης Ανταίος (Κάιρο, 1952), είναι γιος του Σοφιανού Χρυσοστομίδη, που ήταν για πολλά χρόνια διευθυντής της Αυγής. Ο ίδιος, χρόνια τώρα κρατάει τη στήλη της παρουσίασης βιβλίων στην Αυγή. Τα προηγούμενα χρόνια έκανε στην ΕΡΤ την εκπομπή "Οι κεραίες της εποχής μας", μία σειρά συνεντεύξεων με μερικούς από τους καλύτερους λογοτέχνες του καιρού μας απ'όλον τον κόσμο. Στις τελευταίες εκλογές ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής της ΔΗΜΑΡ. Το άρθρο του έχει τίτλο "Η θάλασσα, τ'αλάτι κι άλλες αναγκαίες ιστορίες " Η πολιτική επιλογή του κ. Χρυσοστομίδη είναι η δημιουργία των όρων για να συγκροτηθεί μία κυβέρνηση συνεργασίας βασισμένη σε σαφείς κι επεξεργασμένες προγραμματικές συμφωνίες.
