Τελικά η υποψηφιότητά του στο ψηφοδέλτιο για την Ευρωβουλή δεν έγινε δεκτή από τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί προκάλεσε τριβές στα ανώτερα κλιμάκια του κόμματος. Αυτήν την είδηση είχα διαβάσει την προηγούμενη εβδομάδα και είπα κρίμα. Κρίμα γιατί τον θεωρώ αξιόλογο, συγκροτημένο και με μια οπτική του θέματος της σχέσης μας με την Ευρωζώνη που ταιριάζει με την δική μου. Και γιατί, αν στις Ευρωεκλογές αποφασίσω να ψηφίσω τελικά ΣΥΡΙΖΑ, τον Βαρουφάκη θα τον ψήφιζα οπωσδήποτε, ενώ σίγουρα δεν θα ψηφίσω τον Χουντή. Ήρθε ο νυν ευρωβουλευτής πριν δυο βδομάδες και μας μίλησε στο Κερατσίνι και ούτε μία κουβέντα δεν είπε για το τι θα κάνει αυτός και ο ΣΥΡΙΖΑ στην ευρωβουλή και στην Ε.Ε, λες και η σχέση μας με την Ε.Ε είναι δευτερεύουσας σημασίας. Τι να πω;

Θεώρησα δε την πληροφορία για το ότι παίχτηκε παιχνίδι με το αν θα είναι ή όχι ο Βαρουφάκης στο ψηφοδέλτιο αληθή, διότι και κοντά στο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται και αντιπαλότητες ως γνωστόν υπάρχουν σ'αυτόν. Σήμερα όμως έπεσα πάνω σε ένα άρθρο του Βαρουφάκη που δημοσιεύτηκε στο Protagon στις 17/4 με τίτλο "Η ανύπαρκτη υποψηφιότητα", όπου εξιστορεί την ιστορία με την υποψηφιότητά του. Και δεν έπεσα από τα σύννεφα, αλλά ούτε το πέρασα στο ντούκου. Μια αηδία με πλημμύρισε και με νίκησε. Έχω υπόψη μου φυσικά πόσο στημένοι και αδίστακτοι είναι πολλοί από τους πιο δημοφιλείς δημοσιογράφους και το πόσο χαλασμένοι, αλλά για κάτι που είναι άμεσα επαληθεύσιμο να κάνουν εν ψυχρώ τέτοια παραχάραξη της αλήθειας δεν το περίμενα. Εσείς; 

Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι αυτό του τίτλου. Το πιο προφανές είναι να μάθουμε να ζούμε βουτηγμένοι μες τα ψέμματα. Αλλά αυτό μήπως αποδειχτεί ότι είναι το πρώτο σκαλί της διάλυσής μας; 

Πατώντας  εδώ  θα σας εμφανιστεί αυτό το άρθρο.