Την συνέφερε, γιατί όλα σ'αυτήν την χώρα ήταν πιο φτηνά. Από τα μεροκάματα, τους μισθούς, το ρεύμα, τα οικοδομικά υλικά, τα μέταλλα και τις άλλες πρώτες ύλες τις απαραίτητες για την κατασκευή των υπολογιστών, μέχρι τα μεταφορικά, τους φόρους και τα λειτουργικά έξοδα. Ακόμα και σήμερα η Apple προχωρά σε νέες συμφωνίες με κινέζικες εταιρίες.

Για ποιο λόγο όμως η Apple αποφάσισε να κτίσει το νέο της εργαστάσιο στο Τέξας; Τι είναι αυτό που ξεπερνάει το φτηνό οικονομικό περιβάλλον της Κίνας; Υπάρχει κάτι τρομακτικό και ελπιδοφόρο συνάμα σ'αυτήν την κίνηση της δημιουργίας του νέου εργοστασίου της Apple. Ο νέος τρόπος κατασκευής και λειτουργίας του εργοστασίου που θα παράγει τα Mac Book Pro, αν τον σκεφτείς λίγο, πέρα από τις τρομερές προσδοκίες που τροφοδοτεί, μπορεί και να διαισθανθείς ότι μια νέα εποχή ξεκινά για το ανθρώπινο είδος. Μια εποχή όπου οι άνθρωποι δεν θα χρειάζονται να εργάζονται παρά λίγο, και οι μηχανές θα είναι σε θέση να τους αντικαταστήσουν σε όλα. Όχι μόνο στις εργασίες, αλλά και σε ότι αφορά τις σχέσεις και όλα τα άλλα της ζωής. Διαβάζοντας αυτό το άρθρο του Γιάνη Βαρουφάκη, που δημοσιεύτηκε στη lifo στις 29/1/14 με τον τίτλο "Κι αν το κεφάλαιο του μέλλοντος δεν μας έχει ανάγκη;", ένιωσα πως το ανθρώπινο είδος γύρισε σελίδα για τα καλά και ξεκινάει την πιο μεγάλη περιπέτεια της ύπαρξής του. Πως στο Τέξας ξεκίνησε μια νέα περίοδος, όπου κάποια στιγμή, όταν οι μακρινοί απόγονοί μας θα λένε "άνθρωπος", κάτι άλλο διαφορετικό θα εννοούν. Το ίδιο και όταν θα λένε "μηχανή". Φαίνεται σα να είναι νομοτελειακό οι άνθρωποι και οι μηχανές να αρχίζουν να μοιάζουν όλο και πιο πολύ.  

Το πιο δυνατό που μου προέκυψε μετά απ'αυτήν την ανάγνωση ήταν η αίσθηση μιας χαοτικής δίνης. Έχασα τον μπούσουλα, και δεν ήξερα πια τι είναι το καλό και τι το κακό, τι είναι ελπιδοφόρο και τι απειλητικό. Σαν να τα'φτυσε εντός μου εκείνη η πυξίδα που έδειχνε το δρόμο της αρετής και της κακίας. Και δεν ήξερα να απαντήσω με βεβαιότητα ότι καλώς έχουμε μπει σε ένα δρόμο που φαίνεται να μην έχει επιστροφή. Ένα δρόμο που κατά τη γνώμη μου ξεπερνάει τη σχέση μας με τον καπιταλισμό και συνδέεται με κάτι πιο μεγάλο και σοβαρό από αυτόν. Συνδέεται με εμάς τους ίδιους, με τα όριά μας και με τη φύση της ύπαρξής μας. Γιατί αυτός ο δρόμος επιταχτικά θα μας θέσει άλλης τάξεως και φύσεως ερωτήματα, ανάμεσα στα οποία για θα πρέπει εκ των πραγμάτων ν' απαντήσουμε αν ο άνθρωπος θα έχει πια ανάγκη τον άνθρωπο. Αν θα πάψει να βαριέται και να υποφέρει, να θέτει ερωτήσεις και να δίνει απαντήσεις, να αμφισβητεί και να δημιουργεί. Πολύ πιθανόν λοιπόν, ο άνθρωπος να μην χρειάζεται τον συνάνθρωπό του ακόμα και για να τον εκμεταλλευτεί, ακόμα και για να τον αγαπήσει και ν'αγαπηθεί. Πατώντας εδώ  θα σας εμφανιστεί αυτό το εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο του Βαρουφάκη. Και πατώντας εδώ  θα σας παρουσιαστεί μία εξιστόρηση της ιστορίας της Apple ως ιστορία των δύο δημιουργών της.