To άρθρο "Λογοτεχνία και θρησκεία σε διάλογο" του Γιώργου Ν.Περαντωνάκη και σε επιμέλεια του Μισέλ Φάις δημοσιεύτηκε στις 11.10.25 στις ΝΗΣΙΔΕΣ της Εφημερίδας των Συντακτών. Επειδή το βρήκα καλό, το έψαξα στο διαδίκτυο, αλλά δεν μπόρεσα να το βρω. Βρήκα όμως αυτό που ακολουθεί. Ποια είναι η σχέση τους; Στο άρθρο ο Περαντωνάκης έγραψε από κάθε βιβλίο που ακολουθεί πεντέξι γραμμές που σχετίζονται με το θέμα του αφιερώματος. Σ'αυτό που βρήκα έχει όλα τα βιβλία τα οποία τα αναφέρει και πατώντας πάνω σε κάθε τίτλο εμφανίζεται η περίληψή του.
Σε ένα σημείο της εισαγωγής ο Περαντωνάκης σημειώνει το εξής: Αν εξαιρέσουμε την ευλάβεια του Παπαδιαμάντη ή την αντίληψη περί θείου των Φωτή Κόντογλου και Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη αυτό που κυριαρχεί είναι οι πολεμικές των συγγραφέων εναντίον του Χριστιανισμού και της Εκκλησίας.
Υπάρχει όμως και μία θρησκεύουσα λογοτεχνία που δεν φωνάζει με φανατισμό αλλά αξιοποιεί τα χριστιανικά πιστεύω μέσα στον 20ο και πιο πολύ στον 21ο αιώνα. Στο κλίμα της χριστιανικής αλήθειας κινούνται συγγραφείς που ορίζουν αφανάτιστα μια ένθεη καθημερινότητα η οποία έρχεται να εξισορροπήσει την κενή νοήματος ζωή του Δυτικού ανθρώπου.
Ο πίνακας που συνοδεύει το άρθρο είναι είναι του Φώτη Κόντογλου (1895-1965) και έχει τίτλο "Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης" (1947).