Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2022 16:35

Καλύτερα να προσέχουμε για να μην κολλήσουμε τώρα που η Τουρκία ανεβάζει υψηλό εκλογικό πυρετό: Δυο Τούρκοι αναλυτές σχολιάζουν

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

erdogan4Σ.Δ. Κάποια εκτός απροόπτων βασικά δεδομένα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Τον Ιούνιο του '23 θα γίνουν προεδρικές και βουλευτικές εκλογές στην Τουρκία. Για πρώτη φορά εδώ και είκοσι χρόνια ο Ερντογάν όχι μόνο δεν είναι το ακλόνητο φαβορί αλλά απ'ότι μέχρι στιγμής δείχνουν οι δημοσκοπήσεις  κινδυνεύει να μην εκλεγεί πρόεδρος. Γι'αυτό λένε οι αναλυτές θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα για να κερδίσει. Και μιας και μιλάμε για είκοσι χρόνια στην κυβέρνηση σε μια χώρα και σε ένα κόμμα με φτωχή δημοκρατική παράδοση αυτά οδηγούν στο να μην περνάει από το μυαλό των Ερντογανικών ότι μπορεί να χάσουν την εξουσία τους. Ένα από τα μέσα που τίποτα δεν το αποκλείει να χρησιμοποιήσει ο Ερντογάν εξ αιτίας του κλίματος που έχει καλλιεργήσει ιδιαίτερα τα τρία τελευταία χρόνια, είναι η σχέση του με την Ελλάδα και δεδομένου ότι οι εν δυνάμει ψηφοφόροι του είναι συντηρητικοί ισλαμιστές με έντονες εθνικιστικές τάσεις, ελάχιστους θα ξαφνιάσει αν χοντρύνει το παιχνίδι με την Ελλάδα φτάνοντας στο σημείο να προκαλέσει τουλάχιστον ένα θερμό επεισόδιο. 

Την ίδια περίπου περίοδο θα γίνουν οι βουλευτικές εκλογές και στην Ελλάδα, που επειδή οι πρώτες θα γίνουν με το σύστημα της απλής αναλογικής είναι πολύ δύσκολο να προκύψει είτε αυτοδύναμη κυβέρνηση είτε κυβέρνηση μιας οποιασδήποτε συνεργασίας. Πράμα που σημαίνει ότι το πιο πιθανό είναι να οδηγηθούμε στις δεύτερες εκλογές που θα γίνουν με έξτρα μπόνους στο πρώτο κόμμα με στόχο την αυτοδυναμία. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξει ένα διάστημα κοντά στους δυο μήνες με ημιυπηρεσιακή κυβέρνηση, που το χαρακτηριστικό της με την δική μας προϊστορία θα'ναι η σχετική αστάθεια που γεννά η προεκλογική περίοδος που οδηγεί στο να μην παίρνονται κρίσιμες αποφάσεις για δύσκολα θέματα. Σκέτος πειρασμός δηλαδή στο να επιδιώξουν οι Τούρκοι, αν όντως παίζει στα σχέδιά τους, ένα θερμό επεισόδιο. Που ιδιαίτερα σ'εμάς με την μονοκαλλιέργεια του τουρισμού θα'ναι πιο καταστροφικό. Απ'αυτήν την άποψη θα είναι καλύτερα για μας, που ήδη έχουμε πολλά οξυμένα εσωτερικά προβλήματα, να μην δώσουμε πόντους και στο ελληνοτουρκικό ώστε να γίνει πρωτεύον πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης. Γι'αυτό, μάλλον θα'ναι σωστότερο να γίνουν οι δικές μας εκλογές όσο γίνεται πιο μακρυά από τις τουρκικές, είτε πριν είτε μετά καλύτερα, έτσι ώστε να μπορούν να τις επηρεάσουν όσο πιο λίγο γίνεται οι τυχοδιωκτισμοί των Ερντογανικών που επιδιώκουν επιτακτικά να αναγνωριστούν από τις μεγάλες δυνάμεις ως περιφερειακή δύναμη. 

Αυτό πάντως που διακρίνω είναι το κλίμα που καλλιεργούν τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, σίγουρα όχι εν κενώ, και που προφανώς απηχούν κυβερνητικές απόψεις. Χρησιμοποιούν λοιπόν υπερβάλλοντας τις υπαρκτές απειλές της τουρκικής κυβέρνησης εναντίον μας ως ένα πολύ σοβαρό εξωτερικό εθνικό κίνδυνο με έναν από τους στόχους τους να αποδυναμώσουν την αντιπολίτευση προκρίνοντας έμμεσα στο εκλογικό κοινό την επιλογή της σταθερότητας, που κατ'αυτούς την εγγυάται σε μια τέτοια δύσκολη περίοδο η κυβέρνηση της Ν.Δ.

Η αντιπολίτευση τώρα, μπορεί να μην χάσει δύναμη στο πιο καίριο εθνικό θέμα αυτήν την περίοδο; Μπορεί, αρκεί να έχει σαφείς και συγκεκριμένες προτάσεις για τη θωράκιση της πατρίδας, που όχι μόνο θα ασκούν κριτική στους χειρισμούς της κυβέρνησης, αλλά θα πείθουν ότι υπάρχει ένας άλλος εφικτός πολιτικός τρόπος που και δεν θα μας οδηγήσει σε ένοπλη σύγκρουση αλλά θα προστατεύσει πιο αποτελεσματικά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και εννοείται δίχως να μας οδηγήσει σε επικίνδυνες περιπέτειες. Κάτι που φυσικά θα έχει εκλογικό νόημα αν από τώρα ξεκινήσει να προβάλλει τις θέσεις της ώστε μέχρι την εποχή που θα γίνουν οι εκλογές να έχει πείσει όσους μπορεί πιο πολλούς. 

Η βοήθεια που μπορεί να πρσφέρουν οι όποιες καλές αναλύσεις για όλα τα θέματα αιχμής και άρα και για τα ελληνοτουρκικά, για όσους τις διαβάζουν, τις κρίνουν και τις συζητούν, είναι το λιγότερο ψυχολογική. Κι αυτό διότι οι ενημερωμένοι πολίτες που έχουν διαμορφώσει κριτήρια και ισχυρά επιχειρήματα βοηθιούνται να αντιμετωπίζουν πιο καλά καταστάσεις που δεν είναι οι συνηθισμένες και έτσι να μην πέφτουν από τα σύννεφα. Αλλά και πολιτικά μπορούν να παίξουν ένα θετικό ρόλο οι ενημερωμένοι πολίτες, διότι είναι δυνατόν να διαμορφώσουν μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα στη δημόσια ζωή που να ευνοεί την μία και όχι την άλλη επιλογή, θέτοντας ταυτόχρονα και τους δικούς τους όρους. 

Νίκος Ευθυμίου. ΠEΡΑΣΑΝ ΠΛΕΟΝ ΕΙΚΟΣΙ ολόκληρα χρόνια από τότε που ένας χαρισματικός πρώην δήμαρχος Κωνσταντινούπολης με πύρινο λόγο κατόρθωσε να σαρώσει στις τουρκικές κάλπες και να αναλάβει το τιμόνι της εξουσίας στην Τουρκία.

Πλέον, δύο δεκαετίες έπειτα από την εγκαθίδρυση του –τότε νεοσύστατου– AKP στην κυβέρνηση, το μεγαλύτερο κομμάτι της τουρκικής κοινωνίας δεν θυμάται τίποτε άλλο πέρα από την εικοσαετή παντοδυναμία του Ερντογάν στην πολιτική σκηνή της χώρας.

Καθώς όμως η Τουρκία μπαίνει σταδιακά στην τελική τροχιά για τις εθνικές και προεδρικές εκλογές που θα λάβουν χώρα μέχρι το καλοκαίρι του 2023, για πρώτη φορά η αδιαμφισβήτητη ισχύς του Ερντογάν κλονίζεται έντονα.

«Μέσα στα αμέτρητα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, υπάρχει μια συγκρατημένη αισιοδοξία πως τα πράγματα επιτέλους θα αλλάξουν» δηλώνει στην LiFO η 29χρονη Αϊσέ από την Άγκυρα – η οικογένεια της οποίας κάποτε στήριζε δυναμικά την παράταξη του Τούρκου Προέδρου.

«Ο πληθωρισμός καλπάζει σε πρωτοφανή ύψη, το νόμισμα μας έχει αποδυναμωθεί, η χώρα μας έχει απομονωθεί από όλους τους διεθνείς συμμάχους και η κοινωνία δεν αντέχει άλλο διχασμό» συμπληρώνει με ανησυχία. «Ίσως έφτασε, λοιπόν, η στιγμή για να οραματιστούμε μια Τουρκία δίχως τον Ερντογάν».

Πράγματι, οι δημοσκοπήσεις της τελευταίας διετίας σχηματίζουν ένα πρωτοφανές και ιδιαίτερα ζοφερό τοπίο για τον Τούρκο Πρόεδρο. Ο Ερντογάν φαίνεται να χάνει με διψήφια διαφορά και από τους τρεις επικρατέστερους υποψηφίους της αντιπολίτευσης για το χρίσμα της Προεδρίας: τους δημοφιλείς δημάρχους Εκρέμ Ιμάμογλου της Κωνσταντινούπολης και Μανσούρ Γιαβάς της Άγκυρας, καθώς και τον βετεράνο ηγέτη του Ρεπουμπλικανικού κόμματος Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου.

Παράλληλα, εξι κόμματα της αντιπολίτευσης με εντελώς διαφορετική ιδεολογική προέλευση έχουν πλέον συσπειρωθεί για να επιλέξουν έναν κοινό αντίπαλο και να προτείνουν ένα ολιστικό σχέδιο για την αποκατάσταση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. 

Οι εκλογές του 2023 έχουν, λοιπόν, χαρακτηριστεί από τους αναλυτές ως η πιο κρίσιμη αναμέτρηση στην ιστορία της τουρκικής δημοκρατίας – και όχι μονάχα επειδή συμπίπτουν με την επέτειο ενός αιώνα από την εγκαθίδρυση της χώρας. Πρόκειται για την πρώτη φορά στην πολιτική καριέρα του Τούρκου Προέδρου που, λόγω της ασταμάτητης οικονομικής ύφεσης και των έντονων ρωγμών που πλήττουν το κυβερνών κόμμα, ο Ερντογάν δεν είναι πλέον το ξεκάθαρο εκλογικό φαβορί.

Πατώντας  ΕΔΩ  θα εμφανιστεί ολόκληρο το άρθρο που περιλαμβάνει την προσέγγιση των εκλογών από τον διευθυντή του Ινστιτούτου Τουρκικών Ερευνών στην Ουάσιγκτον, Σονέρ Τσαγατάι και από τον συγγραφέα, αναλυτή και ειδικό σε θέματα εσωτερικής πολιτικής και εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, Σινάν Τζιντί.

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2022 17:02
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση