«Άμα ρωτάς για εκείνη την ασπίδα που πέταξα δίπλα στους θάμνους» λέει ο Αρχίλοχος από τον 7ο κιόλας π.Χ. αιώνα, «μάλλον κανένας Σάμιος θα τη χαίρεται… Δεν πάει στο διάολο η ασπίδα; Αφού κατάφερα και γλύτωσα, θα αρπάξω αργότερα μιαν ίδια - γιατί όχι και καλύτερη;». Σίγουρα η ζωή είναι γλυκύτατη σε όλα τα πλάτη και τα μήκη. Δεν έχετε όμως έντονη την αίσθηση ότι ο τυχοδιώκτης Παριανός εμπνεύστηκε τους παραπάνω στίχους όχι στεγνώνοντας το κοκαλάκι του πλάι στη θερμάστρα μα πλατσουρίζοντας -απελευθερωμένος από όπλα κι άλλα βάρη περιττά- στα γαλανά νερά του Αιγαίου;

Η ανθολογία αυτή περιλαμβάνει αποσπάσματα από έργα των Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη ( Όνειρο στο κύμα) , Ανδρέα Εμπειρίκου ( Στην οδόν των Φιλελλήνων), Κωνσταντίνο Καβάφη ( Ιωνικόν), Νικου Γκάτσου ( Αμοργός), Ζωή Καρέλλη ( Άψογα και Προπάντων Ζωντανά), Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου ( Προσευχή), Κώστα Καρυωτάκη, Μπόστ, Γιάννη Ρίτσου, Οδυσσέα Ελύτη. 

Πατώντας  lifo.gr/culture/vivlio  θα εμφανιστεί το αφιέρωμα. 

Η φωτογραφία είναι του Ανδρέα Εμπειρίκου.