Παραστατικές Τέχνες (25)
ΘΑΛΗΣ+ΦΙΛΟΙ: Βίντεο από την εκδήλωση, «Η Γεωμετρία του Παράδοξου» με ομιλήτρια την εικαστικό Ζωή Κεραμέα
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Η ομάδα ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ διοργάνωσε, την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2026, στο ‘Εναστρον Βιβλιοκαφέ, την εκδήλωση «Η Γεωμετρία του Παράδοξου» με ομιλήτρια την εικαστικό Ζωή Κεραμέα.
Στην ομιλία της, η εικαστικός παρουσιάζει και σχολιάζει μέρος του έργου της, προβάλλοντας ταυτόχρονα περισσότερες από 250 εικόνες.
Η προβολή επικεντρώνεται σε έργα που έχουν σχέση με τη γεωμετρία, τη συμμετρία, την τοπολογία και τους κόμπους, σε έργα με μεταβλητές διαστάσεις και άλλα που προκαλούν το κοινό να συμμετάσχει.
Παρακολουθήστε το βίντεο της διάλεξης, εδώ
"Με δύναμη από την Κηφισιά", από τη θεατρική ομάδα Act On Stage Κε.Δρα.ση, 29.11 στο "Αντώνης Σαμαράκης"
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ομάδα διαχείρισης
Η θεατρική ομάδα Act On Stage Κε.Δρα.ση με τη στήριξη του Δήμου Κερατσινίου - Δραπετσώνας, παρουσιάζει το έργο των Δημήτρη Κεχαΐδη και Ελένης Χαβιαρά «ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΗΦΙΣΙΑ» σε σκηνοθεσία Θωμά Μαυρογόνατου αυτό το Σάββατο 29 Νοεμβρίου στις 9μμ στο Δημοτικό Θέατρο “Αντώνης Σαμαράκης”
Μια παιχνιδιάρικη και τρυφερή ματιά στις ανθρώπινες σχέσεις και στα ακούραστα όνειρα των γυναικών - που πάντα θέλουν, πάντα ελπίζουν, πάντα προσδοκούν.
Σκηνοθεσία: Θωμάς Μαυρογόνατος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Γιώργος Ανδρουτσόπουλος
Επιμέλεια Κειμένου: Αναστασία Μάμα
Μουσική Επιμέλεια: Θωμάς Μαυρογόνατος
Φροντιστήριο: Άννα Χρυσαϊτου
Σχεδιασμός Αφίσας: Δημήτρης Μανδήλας
Φωτογραφίες: Δήμος Παπασπύρου
Επιμέλεια Προγράμματος: Σταυρούλα Χυτήρη
Τα Θεατρικά Βραβεία Κοινού 2025 από το "αθηνόραμα" απονεμήθηκαν για 27η χρονιά την Τρίτη 4 Νοεμβρίου στην αίθουσα "Αλεξάνδρα Τριάντη" του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.
Η καλύτερη παράσταση της χρονιάς 2024-2025 αναδείχθηκε ο "Φάουστ", μια παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία του Άρη Μπινιάρη που καθήλωσε κοινό και κριτικούς με την αισθητική της και την ένταση και κυριολεκτικά σάρωσε τα βραβεία σε διάφορες κατηγορίες.
Στη δεύτερη θέση βρέθηκε η παράσταση "Ήταν όλοι τους παιδιά μου", που εντυπωσίασε με την ανθρώπινη ζεστασιά και την αυθεντικότητα των ερμηνειών, ενώ το τρίτο βραβείο πήγε στην παράσταση "Ανεξάρτητα κράτη", μια δουλειά γεμάτη δυνατή ενέργεια και τολμηρή θεατρική προσέγγιση, με τον Μίλτο Σωτηριάδη, Διευθυντή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου να ευχαριστεί από το πόντιουμ "το κράτος που μας δίνει έμπνευση, κίνητρο και άπλετο υλικό για να κάνουμε πολιτικό θέατρο.".
"Κανένα έλεος για μας που αιώνες ολόκληρους βασανιστήκαμε, συρθήκαμε σε άσκοπους πολέμους, σε επαναστάσεις, νικήσαμε και νικηθήκαμε. Εμείς...οι αισθηματικοί άνθρωποι, οι ευσυγκίνητοι, οι άπληστοι για τη ζωή. Οι αφύλακτοι αριστοκράτες της Ιστορίας"
Όταν το εύρημα δεν εξαντλείται απλώς στη θεατρική πρόκληση 
Χτες, για πρώτη φορά, μετά από καμιά….200αριά χρόνια (χαχαχα), δεν παράγγειλα ποτό όταν ήρθαν για την παραγγελία, παράγγειλα ΓΡΑΝΙΤΑ ΦΡΑΟΥΛΑ. Είχε ξυπνήσει μέσα μου η παιδική ηλικία, οι πρόγονοι που με πήγαιναν στα αθηναϊκα θέατρα τα καλοκαίρια, σε εκείνη τη μέθεξη για ένα παιδί, και τα ξαναείδα μπροστά μου. Στο «Αλσος του Οικονομίδη» που λέγαμε.. Οι αναμνήσεις ξεπήδησαν σαν μοίρες, απλώθηκαν σε όλο το χώρο κι άρχισαν ένα τρελό χορό, σαν τις ενάρξεις και τα φινάλε των επιθεωρήσεων, σαν τα μιούζικαλ του Δαλιανίδη. Είχα πλέον βεβαιωθεί ότι το καλοκαιρινό θέατρο της Αθήνας είχε πια χαθεί. Κι εχτες, που πήγα, καθυστερημένα είναι η αλήθεια στο «Αλσος»του Φοίβου, είδα μπροστα μου τα πάντα.
Σ.Δ. Πέθανε στα 76 του ο θεατρικός σκηνοθέτης Βασίλη Παπαβασιλείου και τον αναφέρω παρότι δεν είμαι θεατρόφιλος. Είχα δει όμως περισσότερες από 5 και λιγότερες από 10 δικές του θεατρικές παραστάσεις, στις πάνω από 30 που γράφουν ότι σκηνοθέτησε κι αυτό διότι εκεί γύρω στα 30μου που είδα για πρώτη φορά ένα θεατρικό έργο που σκηνοθέτησε με τους Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Όλια Λαζαρίδου, Θοδωρή Γκόνη, με έπιασε για τα καλά.
Η Ιόλη Ανδρεάδη ( στη φωτό) ξαναδιαβάζει το αμφιλεγόμενο έπος της Μάργκαρετ Μίτσελ «Όσα παίρνει ο άνεμος» και μαζί με τον Άρη Ασπρούλη φέρνουν στο φως τη σκοτεινή πλευρά της Ιστορίας, μέσα από μια θεατρική πρόταση γεμάτη τόλμη και ευαισθησία. Μιλήσαμε με τη σκηνοθέτρια πριν την πρεμιέρα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (από 25/4). 
Έφη Παπαζαχαρίου. Yπάρχουν όρια στο AI; Μπορεί να συνεργαστεί ομαλά με τον άνθρωπο; Μπορεί να είναι αυτόνομο; Μπορεί να παράγει συναισθήματα; Μπορεί να γράφει κείμενα το ίδιο σπουδαία όπως ένας μεγάλος συγγραφέας; Μπορεί να φτιάχνει εικόνες, φωτογραφίες, ταινίες όπως ένας άξιος καλλιτέχνης; Είναι δυνατόν να αντικαταστήσει τον άνθρωπο; Και τι θα γίνει μετά; Πού θα πάει ο άνθρωπος;