"Κανένα έλεος για μας που αιώνες ολόκληρους βασανιστήκαμε, συρθήκαμε σε άσκοπους πολέμους, σε επαναστάσεις, νικήσαμε και νικηθήκαμε. Εμείς...οι αισθηματικοί άνθρωποι, οι ευσυγκίνητοι, οι άπληστοι για τη ζωή. Οι αφύλακτοι αριστοκράτες της Ιστορίας"
#Σαν #Σήμερα, πριν από οκτώ χρόνια, σίγησε ο ήχος της φωνής μιας από τις σημαντικότερες μορφές του μεταπολεμικού Νεοελληνικού Θεάτρου.
Ευαίσθητη, ευάλωτη, χαμηλόφωνη, παρακολουθώντας τη νεώτερη ιστορία μας, ανέδειξε μέσα από το έργο της τις ενοχές της μεταπολεμικής Ελλάδας, το συλλογικό τραύμα της ήττας (καθόλου τυχαία, κατά δήλωση της, οι πιο αγαπημένοι της ήρωες ήσαν οι ηττημένοι), τις τραυματικές εμπειρίες και τα αδιέξοδα των καθημερινών ανθρώπων, από τον Πόλεμο, τον Εμφύλιο και τη σύγχρονη κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα.
Αδελφή του ποιητή Μανώλη Αναγνωστάκη, που φυλακίσθηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο (διέφυγε την τελευταία στιγμή) βίωσε από τη νεαρή ηλικία την εμφυλιοπολεμική ατμόσφαιρα, που άφησε βαθύ το στίγμα της στην οικογένειά της.
Εύλογα, επομένως, τη θεατρική της παραγωγή διαπερνά η μοναξιά και ο φόβος, οι εμμονές και τα αδιέξοδα της ανθρώπινης ψυχής, την οποία βυθόμετράει σε κλίμα "ποιητικού ρεαλισμού". Η μουσικότητα του έργου της δεν βλάπτει διόλου τον ρεαλισμό και ο ρεαλισμός δεν εξοστρακίζει την ποιητική του διάσταση.
Τα σημαντικότερα έργα της: τα μονόπρακτα "Η διανυκτέρευση", "Η πόλη", "Η παρέλαση", που παρουσιάσθηκαν σε ενιαία παράσταση, ως ένα είδος τριλογίας, "Η συναναστροφή". Μεταγενέστερα: "Αντόνιο ή το μήνυμα", "Η κασέτα", "Ο ήχος του όπλου", "Διαμάντια και Μπλουζ" (κύκνειο άσμα για τη Τζένη Καρέζη), "Το ταξίδι μακρυά", "Ο ουρανός κατακόκκινος", "Σε σας που με ακούτε".
Στον σύζυγο της, τον συγγραφέα, ποιητή και ψυχίατρο Γιώργο Χειμωνά, που την ζωή μαζί του είχε χαρακτηρίσει ως την "τέλεια ζωή" αφιέρωσε το έργο "Ο Γιώργος Άμλετ".
Μια ιδιαίτερη θεατρική φωνή άκρας ευαισθησίας και ευαλωτότητας. Κραυγές και ψίθυροι των αιτημάτων της ανθρώπινης ψυχής!!
αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
