Ταινίες (39)
Άρης Αλεξανδρής. Nα το δείτε οπωσδήποτε όσοι έχετε παιδιά!». «Να το δείτε άμεσα όσοι αναρωτιέστε τι δεν πάει καλά στον κόσμο μας!». «Να το δείτε με προσοχή όσοι δεν έχετε καταλάβει ακόμη το πρόβλημα της νεανικής βίας!». Οι προτροπές ποικίλλουν ως προς τη διατύπωση, αλλά συγκλίνουν σε ένα σημείο: Ολοι πρέπει να δουν το viral «Adolescence», που τις τελευταίες ημέρες συζητείται όσο τίποτε άλλο. Στα τέσσερα επεισόδια της μίνι σειράς που προβάλλεται στη Νέτφλιξ ξετυλίγεται η ζοφερή ιστορία ενός 13χρονου εφήβου σε πόλη της Αγγλίας, που χωρίς προφανή αιτία μαχαίρωσε μέχρι θανάτου μια συμμαθήτριά του.
Ένα ποδοσφαιρικό θαύμα συμβαίνει στον κινηματογράφο Τριανόν κάθε Δευτέρα
Επιλέγων ή Συντάκτης Φώτης Νυχτολέας
Γιάννης Καντέα - Παπαδόπουλος. Δε συμβαίνει κάθε μέρα ένας κεντρικός κινηματογράφος να γεμίζει για χάρη ενός αθλητικού ντοκιμαντέρ με επίκεντρο όχι γενικά το ποδόσφαιρο, αλλά μάλιστα το οπαδικό κίνημα. Για την ακρίβεια, θα τολμούσα να γράψω πως δε θυμάμαι να έχει συμβεί ποτέ ξανά στην Αθήνα. Κι όμως, αυτή είναι η πραγματικότητα τον τελευταίο μήνα στην αίθουσα του Τριανόν, όπου προβάλλεται η ιταλική ταινία "Στην Υπεράσπιση μιας Πίστης" ("A Guardia di Una Fede") του Αντρέα Ζαμπέλι.
Η εκδίκηση του Ρομπ, και η σχέση της αγριογουρουνίτσας του με τη μαύρη τρούφα
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Είδα προχθές στην ΕΡΤΦΛΙΞ την ταινία "Η εκδίκηση του Ρομπ"(2022), που αν είχα διαβάσει κάτι γι'αυτήν δεν το θυμόμουν. Μου άρεσε αρκετά.
Πρώτη παρατήρηση. Παρόλο που το θέμα εκ πρώτης όψεως φαίνεται περιορισμένης δραματουργικής εμβέλειας εν τούτοις γρήγορα καταλαβαίνεις ότι μιλάει για κάποια σημαντικά πράματα, τουλάχιστον όσον αφορά τον ήρωα και εμμέσως και εμάς τους έχοντες μία εκ γενετής έφεση στο παραμύθιασμα. Που είναι ένας τύπος, πρώην σέφ, που ζει σε μία δασική περιοχή του Όρεγκον έξω από το Πόρτλαντ λιμάνι στον Ειρηνικό κοντά στη Βαλτιμόρη με 2.5 εκ.κατοίκους) και που με τη βοήθεια μιας αγριογουρινίτσας μαζεύει μαύρη τρούφα που την εμπορεύεται. Η ταινία ξεκινά από τη στιγμή που κάποιοι του κλέβουν τη γουρουνίτσα του κι αυτός ξεκινά να την πάρει πίσω. Γι'αυτό φτάνει ως το Πόρτλαντ (2.5 εκ.) και στην αναζήτηση αυτή ξετυλίγεται η προσωπική ιστορία του.
Καθώς τα χρόνια τρέχουν χύμα όλα όσα Φανταζόμαστε ως Φως πάνω στο νήμα
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Η ινδική ταινία της Παγιάλ Καπάντια ( Βομβάη, 1986) "Όλα όσα Φανταζόμαστε ως Φως" και το αυτοβιογραφικό βιβλίο του Διονύση Σαββόπουλου (Θεσ/νίκη, 1944) "Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα" μου προκάλεσαν αυτήν την περίοδο μία ευφορία αναζωογονητική. Το ως ένα βαθμό παράξενο είναι η ταινία που με έβαλε με ένα πανέμορφο τρόπο στο παιχνίδι της. Μια ταινία που έχει βάλει στο μάτι ενός ευαίσθητου φακού τρεις Ινδές νοσοκόμες στη πολύβουη Μουμπάι, (παλιά Βομβάη -20 εκ. κατοίκους) που παλεύουν να φωτιστεί η ζωή τους από αυτό που φαντάζονται ως φως. Ενα φως που έρχεται από χίλιες διαφορετικές πηγές και γωνίες.
Ενας κόσμος σε παρέκκλιση από την ευθεία πορεία, της Μαρίας Κατσουνάκη
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Και οι δύο τίτλοι έχουν κάτι καθησυχαστικό: «Το αγαπημένο μου γλυκό», «Και η γιορτή συνεχίζεται…». Η πρώτη ιρανική, δύο νέων δημιουργών, προβάλλεται ήδη με απρόσμενη –για τα μεγέθη της παραγωγής– επιτυχία, η δεύτερη βγήκε στις αίθουσες την περασμένη Πέμπτη και την υπογράφει ο 70χρονος Γάλλος σκηνοθέτης Ρομπέρ Γκεντιγκιάν (γνωστός και από τα «Χιόνια του Κιλιμάντζαρο», 2012).
Δεν είναι μόνο η συναισθηματική επένδυση στις ανθρώπινες σχέσεις που τις συνδέει με έναν τρόπο υπόκωφο, παρότι διαφέρουν τα θέματά τους· αλλά και η πίστη ότι παρά τις αντιξοότητες (ένα σωρό), παρά τα ανελεύθερα καθεστώτα (Ιράν) ή την πολιτική ασυνεννοησία και τις παθογένειες της Αριστεράς (Γαλλία), οι ανάγκες των ανθρώπων να μοιράζονται τη μέρα τους είναι κοινές.
«ΓΕΝΕΣΙΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ» από το θίασο Αναντάν Μπαμπαντάν στις 25.1
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Ο θίασος Αναντάν Μπαμπαντάν εγκαινιάζει στις 25 Ιανουαρίου τη νέα καλλιτεχνική δραστηριότητά του.
Η κινηματογραφική λέσχη του Αναντάν ξεκινά με «ΓΕΝΕΣΙΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ», μια αναδρομή στην ιστορία του σινεμά με ζωντανή συνοδεία πιάνου…όπως παλιά!
INFO:
Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα Μερκούρη» (Εμμ.Μπενάκη 70,Αμφιάλη)
Σάββατο 25/1/2025, 19.30
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
Μια ιρλανδική ταινία μας θύμισε κάποια, ας πούμε μικρά πράματα, που φαίνεται να τα έχουμε ξεχάσει μάλλον γιατί δεν έχουν πια σχέση με τη ζωή μας
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Το ερώτημα δεν είναι να επαναλαμβάνεις σαν παπαγάλος πως όλοι οι άνθρωποι μέχρι σήμερα έχουν πεθάνει , το ζητούμενο είναι μονάχα ν' αποφασίσεις εαν αποδέχεσαι πρόθυμα τον θάνατο ή αν εξεγείρεσαι εναντίον του. Το δικαίωμα στη λάμψη, στον πλούτο, στην αθλιότητα και την απελπισία όλων των εμπειριών το κέρδισα μέσα από την εξέγερση κατά του θανάτου. Μέσα σ'αυτήν την ατέλειωτη επανάσταση έζησα. Κι αν ο πόνος για τους κοντινούς μου ανθρώπους, τους οποίους έχασα στο πέρασμα του χρόνου, δεν ήταν μικρότερος από του Γκιλγκαμές για τον φίλο του Ενκιντού, ωστόσο σε ένα μοναδικό πράγμα είμαι μπροστά από τον άνθρωπο λιοντάρι: στο ότι το ζητούμενο για μένα είναι η ζωή κάθε ανθρώπου κι όχι μονάχα αυτή των οικείων μου.
Οι καλύτερες ταινίες του 2024 σε 12 ζευγαράκια
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ. Άρθρα που είναι λίστες για τις καλύτερες ταινίες της περιόδου ή της χρονιάς δεν θυμάμαι να έχω αναρτήσει, γιατί συνήθως απουσιάζουν εκείνα τα πειστικά επιχειρήματα που διαμορφώνουν τη σειρά. Σ'αυτό του Θοδωρή Δημητρόπουλου που αναρτήθηκε στην News24/7 διέκρινα μία προσπάθεια να πρωτοτυπήσει, γι'αυτό νομίζω ότι κακό δεν θα κάνει στους αναγνώστες του, άσε που μπορεί να τους πυροδοτήσει κάποιες εμπνεύσεις / εκλάμψεις και μας στείλουν για ανάρτηση την παρουσίαση ταινίας ή ταινιών που τους άρεσαν φέτος. Το άλλο καλό που έχει το άρθρο είναι πως επιχειρεί και μία κριτική ματιά στα μεγάλα ευρωπαϊκά φεστιβάλ κιν/γράφου, κάτι που με ένα τρόπο προσθέτει κι αυτό στη ματιά των κινηματογραφόφιλων. Και το τρίτο, είναι πως κάνει μία σύγκριση των καλύτερων ταινιών του '23 με αυτές του '24.
Είσαι εδώ; / H 10η ταινία μικρού μήκους της κιν/γραφικής ομάδας του 1oυ ΓΕΛ Κερατσινίου και η "Αναπαράσταση" του 2ου ΓΕΛ Κερατσινίου
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Και οι δύο μικρού μήκους ταινίες πήραν μέρος στο Ελληνικό Διαγωνιστικό τμήμα της 24ης Camera Zizanio που διεξείχθει από 30.11έως 2.12
1η) Η Ρία μαθήτρια της Α' Λυκείου, δεν μπορεί να καταφέρει τίποτα καθώς ζει μέσα στην πίεση και το άγχος για να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις της. Μόνον όταν ονειρεύεται, απεγκλωβίζεται από την πραγματικότητα...
2η) Αναπαράσταση, 2ο Γενικό Λύκειο Κερατσινίου που κέρδισε το 3ο βραβείο της 24ης Camera Zizanio στην κατηγιορία 13-16 ετών
Μια έφηβη συναντά την αγάπη της για το θέατρο και μαζί τη χαρά του αυτοπροσδιορισμού. Η εναλλαγή των πλάνων και το αβίαστο παίξιμο των παιδιών πετυχαίνει με αξιοθαύμαστο τρόπο την ισορροπία ανάμεσα στο κλασικό “Όνειρο Θερινής Νύχτας” και την εφηβική σχολική καθημερινότητα. Η ταινία μας ενθαρρύνει να προσπαθούμε για όσα πραγματικά θέλουμε ώστε η ζωή μας να μην είναι μια αναπαράσταση προσδοκιών που δεν μας αντιπροσωπεύουν.
Όχι η Μαρία, η Αντζελίνα! Του Μάνου Σ. Στεφανίδη, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ως δια βίου θαυμαστής της τίγραινας, της ντιβίνας, της θεϊκής Μαρίας Κάλλας, της κορυφαίας, μουσικής ιδιοφυίας που ανανέωσε την όπερα και την θεατρική της διάσταση στον εικοστόν αιώνα, δεν μπορούσα παρά να σπεύσω και να δω την ταινία "Μαρία" που αναφερόταν στην τελευταία εβδομάδα της ζωής της Ελληνίδας θεάς.
Επειδή η ταινία είχε πολλή μουσική και μερικά μαυρόασπρα αποσπάσματα την είδα επίσης δύο φορές. Και θα την έβλεπα κι άλλες τρεις. Και θα την ξαναβλέπω οπότε την παίζει στο μέλλον η τηλεόραση. Και προτρέπω τους πάντες, να την δουν. Ιδιαίτερα όσοι δεν έχουν σχέση με την όπερα. Αλλά... Αλλά αυτό ΔΕΝ ήταν η Μαρία Κάλλας. Αυτό ήταν η Αντζελίνα Τζολί που την υποδυόταν έχοντας στο μυαλό της την Μονρόε!