Τώρα πήγαμε ξανά στο Κερατσίνι αλλά αυτή τη φορά για να γιορτάσουμε. Εξάλλου, ο τίτλος της εκδήλωσης  ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΟΜΑΔΑ/ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΑΙΝΙΕΣ μας προδιέθετε ευχάριστα. Μπαίνοντας στην αίθουσα μας καλοδέχτηκαν τα παιδιά της φετεινής Κινηματογραφικής ομάδας, χαρούμενα και περήφανα για τις τελευταίες δημιουργίες τους «Πάρε με όταν φτάσεις» και «Είσαι εδώ;». Η αίθουσα ήταν γεμάτη από  αποφοίτους του σχολείου -ενήλικες πια. Δεν ήταν πολύ δύσκολο να τους αναγνωρίσουμε, είχαν την ίδια δροσιά όπως τότε που πρωταγωνιστούσαν στις ταινίες. Είχαν όμως στο βλέμμα τους και την αυτοπεποίθηση ώριμων ανθρώπων που μπορούν να  στηριχθούν στο παρελθόν και να σχεδιάσουν το μέλλον, έχοντας συνειδητοποήσει ότι αυτό που έκαναν τότε ήταν ένα εισιτήριο για να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι και για κάποιους εισιτήριο και για την επαγγελματική τους ανέλιξη. Στο αυτοσχέδιο μπαρ ο Δημήτρης Τσάκωνας ήταν ενθουσιασμένος που οργάνωσε διαδικτυακά τόσους πολλούς. Ο Δημήτρης είναι εξάλλου εκείνος που συμμετείχε ως ηθοποιός στις πιο πολλές ταινίες. 

Στην εκδήλωση αυτή δεν είδαμε ασφαλώς τις 10 ταινίες της κινηματογραφικής ομάδας του σχολείου. Στα πεντάλεπτα videos που μονταρίστηκαν έξοχα από τον Βακάς Χουσείν παρακολουθήσαμε την ιστορία της ομάδας και των ταινιών της, βλέποντας trailers, bloobers, φωτογραφίες απο τα γυρίσματα και από τα ταξίδια σε φεστιβάλ, ιδίως στο φεστιβάλ Ολυμπίας/camerazizanio. Ο Γιάννης Παππάς, ο πρωτεργάτης και εμψυχωτής της ομάδας, αναφέρθηκε στην κινηματογραφική εκπαίδευση, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στη θεματολογία των ταινιών, σε συνδυασμό με το κοινωνικό και πολιτικό τους πλαίσιο αλλά και στην πολιτική τους διάσταση. Μίλησαν ακόμη από καρδιάς η Δ/ντρια του σχολείου κ. Τσιώλη, οι αντιδήμαρχοι του Δήμου Κερατσινίου- Δραπετσώνας Γ. Περδίκη και Σ. Μιχάλογλου και εκπαιδευτικοί που πλαισίωναν την ομάδα αυτά τα 10 χρόνια (κκ Ζερβουδάκη, Κοντοπούλου, Πασαδέλλη, Πουλούδη). Η γιορτή συνεχίστηκε με μια μικρή συναυλία, στην οποία ακούστηκαν τα πρωτότυπα τραγούδια των ταινιών απο τους ίδιους τους δημιουργούς και ακολούθησε αυτοσχέδιο πάρτυ (video από τη βραδιά: https://www.youtube.com/watch?v=44nYOItDx34 ).

 Εκεί ρωτήσαμε κάποια παιδιά για ποιο λόγο είναι εδώ σήμερα και μας είπαν: “Σήμερα η μέρα έχει μια νότα νοσταλγίας αλλά και ευγνωμοσύνης για όσους στάθηκαν συνοδοιπόροι στο δικό μας ωραίο ταξίδι στην τέχνη του κινηματογράφου. Οι αναμνήσεις που δημιουργήσαμε με την κινηματογραφική ομάδα είναι ανεκτίμητες και εύχομαι σε κάθε μαθητή να βιώσει αντίστοιχες στιγμές” (Μαρία Τέρση). “Σήμερα σε αυτή την αίθουσα γεμάτη οικεία  πρόσωπα και δάκρυα συγκίνησης συμβαίνει κάτι μαγικό που ενώνει τις γενιές” (Τζανέη Σίφας)’. “Η κινηματογραφική  αποτέλεσε ένα καταφύγιο, επιτρέποντάς μου να είμαι ο δημιουργικός, συναισθηματικός και ανήσυχος εαυτός μου. Εκείνη την περίοδο, η καθημερινότητά μου ήταν πλήρης με διάβασμα, μαθήματα, άγχος και άλλες δυσκολίες. Το μόνο που με γέμιζε ήταν η ομάδα αυτή, κατά τη διάρκεια των συναντήσεών μας ένιωθα να ανασαίνω ξανά. Πιστεύω πως με επηρέασε με ένα μοναδικό τρόπο, ώστε σήμερα να εξακολουθώ να ψάχνω την ίδια ηρεμία, τα ίδια αγαπημένα πρόσωπα, να ψάχνω να δημιουργώ σχέσεις, όπως στο σχολείο που βίωσα τότε. Δεν ξέρω και εάν έφυγα ποτέ... από αυτό το σχολείο”(Βαρβάρα-Ηρώ Στενού). Φεύγοντας και κοιτώντας το δώρο - μια αναμνηστική κούπα με όλες τις αφίσες των ταινιών- σκέφτηκα πως τελικά “ Παιδεία είναι αυτό που μένει, όταν όλα όσα έχουν διδαχθεί ξεχνιούνται”(Skinner).

Εδώ όλες οι ταινίες: https://www.youtube.com/playlist?list=PLkAlUWq3Wl9ELwL1A0iCExZwS_9vA2dCX 

Γιάννης Λίκας, Εκπαιδευτικός, μέλος του Σκασιαρχείου