Νερά καθάρια και γλυκά, νερά χαριτωμένα,

χύνονται μες στην άβυσσο τη μοσχοβολισμένη,

και παίρνουνε το μόσχο της, κι αφήνουν τη δροσιά τους,

κι ούλα στον ήλιο δείχνοντας τα πλούτια της πηγής τους,

τρέχουν εδώ, τρέχουν εκεί, και κάνουν σαν αηδόνια.

Έξ’ αναβρύζει κι η ζωή σ’ γη, σ’ ουρανό, σε κύμα.

Αλλά στης λίμνης το νερό, π’ ακίνητό ’ναι κι άσπρο,

ακίνητ’ όπου κι αν ιδείς, και κάτασπρ’ ώς τον πάτο,

με μικρόν ίσκιον άγνωρον έπαιξ’ η πεταλούδα,

που ’χ’ ευωδίσει τσ’ ύπνους της μέσα στον άγριο κρίνο.

Αλαφροΐσκιωτε καλέ, γιά πες απόψε τί ’δες·

νύχτα γιομάτη θαύματα, νύχτα σπαρμένη μάγια!

Χωρίς ποσώς γης, ουρανός και θάλασσα να πνένε,

ουδ’ όσο κάν’ η μέλισσα κοντά στο λουλουδάκι,

γύρου σε κάτι ατάραχο π’ ασπρίζει μες στη λίμνη,

μονάχο ανακατώθηκε το στρογγυλό φεγγάρι,

κι όμορφη βγαίνει κορασιά ντυμένη με το φως του.

Το ποίημα αυτό του Διονύσιου Σολωμού (Ζάκυνθος, 1798 - Κέρκυρα, 1857) είναι από το σχεδίασμα γ' των Ελεύθερων Πολιορκημένων

που γράφτηκε μετά από 1844 στην Κέρκυρα.

Στη γραπτή ποίηση, που στην εποχή μας είναι σκέτο περιθώριο, λέμε ΝΑΙ, παίρνοντας αμπάριζα από τον Πρώτο της σύγχρονης ιστορίας μας.  

KAI δώρο

bookpress.gr/ Διαβάζουμε ποίηση: 27 ποιητικές συλλογές – Δημιουργοί που πέρασαν στην ιστορία και νέες φωνές  Είκοσι επτά ποιητικές συλλογές απ' όλο το φάσμα της σύγχρονης εκδοτικής παραγωγής που κυκλοφόρησαν το τελευταίο διάστημα. Μεταφρασμένη και ελληνική ποίηση, καταξιωμένοι δημιουργοί και νέες φωνές αρθρώνουν, ο καθένας και η καθεμιά, τον δικό τους λόγο.