Σχόλια - Αναλύσεις (514)
Ο γάμος και το σχίσμα ή η σταθερότητα ως φύλλο συκής
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Κώστας Καλλίτσης. Υπάρχει πολιτική κυριαρχία της κυβέρνησης; Αναμφισβήτητα. Αλλά είναι ψιλοανάπηρη. Γιατί, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, δεν στηρίζεται στη θετική αποδοχή της κυβερνητικής πολιτικής από μια ευρεία λαϊκή πλειοψηφία, όσο στον φόβο της ακυβερνησίας και της πολιτικής αστάθειας. Τραγικά ποσοστά, της τάξης του 70% (που δεν συναντώνται διεθνώς παρά μόνο σε περιπτώσεις που μια κυβέρνηση είναι σε αποδρομή, κι όχι όταν έχει θριαμβικά υπερψηφιστεί με 41% προ εξαμήνου…) αποδοκιμάζουν το κυβερνητικό έργο στη διαφθορά, την ακρίβεια, την εξάπλωση της βίας σε κάθε μορφή, την προστασία των υποδομών από φυσικές καταστροφές. Η κυβέρνηση κυριαρχεί, επειδή οι άλλοι φοβίζουν. Δύναμή της, η αδυναμία των αντιπάλων της.
Αποσπάσματα από την ομιλία της προέδρου των θυμάτων στα Τέμπη στην Εξεταστική Επιτροπή στη Βουλή
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σφίχτηκε η ψυχή μου ακούγοντας την κατάθεση της Μαρίας Καρυστιανού μητέρα της Μάρθας Ψαροπούλου που σκοτώθηκε στο δυστύχημα στα Τέμπη στις 28 Φεβρουαρίου του '23 και πρόεδρος του συλλόγου θυμάτων σ'αυτήν την τραγωδία. Την κατάθεσή της στην αρμόδια Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής (στο τέλος του άρθρου υπάρχει το βίντεο με την ομιλία της), και μου ενισχύθηκε η γνώμη ότι τελικά γι'αυτό το έγκλημα όπως φαίνεται να πηγαίνει το πράμα θα την πληρώσουν τα μικρά ψάρια. Βαθιά μέσα μου θέλω να ελπίζω πως όχι, και πως η δικαιοσύνη θα σταθεί στο ύψος της, κάτι που εξ άλλου το έχει καταφέρει σε αρκετές περιπτώσεις σημαντικών υποθέσεων. Και αν προκύψει η έκπληξη ίσως συμβάλει η τυφλή με την απόφασή της στο να ξεκολλήσει ο πήχης της λειτουργίας του κράτους από τον πάτο που βρίσκεται στους περισσότερους τομείς. Να ξεκολλήσει και θεσμικά και συνειδησιακά.
Γιατί οι Ελληνες δεν μποϊκοτάρουν την ακρίβεια;
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Πώς διαμορφώνεται η καταναλωτική συνείδηση και ποιος ο ρόλος των ενώσεων καταναλωτών; Η διεθνής εμπειρία και η κατάσταση στην Ελλάδα
Βασίλης Ανδριανόπουλος. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, το 54% των Βρετανών πολιτών θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να σταματήσει να αγοράζει το προϊόν μιας εταιρείας. Στην Ελλάδα που βιώνει μια περίοδο έντονης ακρίβειας, ένα γενικευμένο μποϊκοτάζ, φαντάζει ουτοπικό σενάριο.
Η απάντηση στο γιατί συμβαίνει αυτό, δεν είναι εύκολη. Οπως έχει καταδείξει η διεθνής εμπειρία, τα επιτυχημένα μποϊκοτάζ είχαν συνήθως ως κοινό χαρακτηριστικό τη μαζική συμμετοχή των πολιτών, αλλά και τη στόχευση σε κάποιο συγκεκριμένο προϊόν.
Το “Βασιλεύς Γεώργιος” στην Αίγυπτο, η “Ύδρα” στην Υεμένη
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Γιώργος Μαργαρίτης. Προκαταρτική παρατήρηση: τυχόν ομοιότητα των τότε ιστορικών συμβάντων με σημερινές καταστάσεις μόνο ως συμπτωματική μπορεί να εκληφθεί! Ουδεμία, λέμε, σχέση. Στα 1866, λοιπόν, όταν ξέσπασε η μεγάλη επανάσταση στην Κρήτη, το ελληνικό Ναυτικό διαπίστωσε ότι οι δυνατότητές του δεν του επέτρεπαν να συμβάλει με οποιονδήποτε πολιτικά σημαίνοντα τρόπο στην υποστήριξη των εκεί επαναστατών. Μόνο η επείγουσα πρόσκτηση λίγων ταχύτατων πλοίων που προορίζονταν για την Αμερική, επέτρεψε στην κυβέρνηση της Αθήνας να συνδράμει περιστασιακά με υλικά και εθελοντές τους επαναστάτες.
Ο Τζίμης Πανούσης γράφει γράμμα στον Γιώργο Νταλάρα από τον Παράδεισο
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Γιωργία Δρακάκη. Εμείς οι δύο ξέρουμε, ξέρουμε πως τραβήξαμε τα πράγματα στα άκρα και καλά κάναμε, ρε παιδί μου, και δεν είναι της παρούσης τώρα να πούμε αν είχα δίκιο ή άδικο που σ’ έλεγα ξεπουλημένο, σου το δίνω πάντως που δεν με μάδησες. Εκείνα τα λεφτά δεν τα πήρες και είναι τόσα τα καλά που έχεις κάνει στην ζωή σου που αντί να μείνεις σε αυτά, αντί να ηρεμήσεις τα τελευταία (πολλά, σου εύχομαι) χρόνια της ζωής σου, πάλι τρώγεσαι με τα ρούχα σου. Σου γράφω χαλαρός κι ωραίος από την γειτονιά των καγκέλων, δεν προλαβαίνω τώρα να σου πω πώς πάει εδώ το πράγμα, μην φανταστείς τρελές διαφορές, μια ζωή κι έναν θάνατο είμαστε εξαναγκασμένοι να συγκατοικούμε με μαλάκες και, πρωτίστως, με τον μαλάκα τον εαυτό μας
Ελλάδα, το Ελντοράντο της αισχροκέρδειας, βλέπε π.χ το βρεφικό γάλα
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Κώστας Καλλίτσης. Ο πληθωρισμός είχε αρχίσει ανοδικά τινάγματα ήδη από το φθινόπωρο 2021, αρκετούς μήνες πριν τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Η εξέλιξη επιδεινώθηκε (α) με τον πόλεμο, εξαιτίας του οποίου καταστράφηκαν αλυσίδες παραγωγής και διακόπηκαν αλυσίδες τροφοδοσίας και (β) με την αυστηρή νομισματική πολιτική της Φρανκφούρτης, που αντί να ενισχύσει την προσφορά την παρεμπόδιζε, ακριβαίνοντας το χρήμα, προσφέροντας ουρανοκατέβατα κέρδη στις τράπεζες, αποθαρρύνοντας τις επενδύσεις, κατατείνοντας, τελικά, στη συντήρηση των τιμών στο ύψος τους, πολεμώντας ανεμόμυλους –μια υπερβάλλουσα ζήτηση, που απλά δεν υπάρχει.
Πως γίνεται ενώ πέφτει η ανεργία παράλληλα πέφτει και η απασχόληση;
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Χριστίνα Κοψίνη. Η αγωνία της κυβέρνησης και το υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης για άρση, έστω και προσωρινή, των εμποδίων που κρατούν μακριά από την αγορά εργασίας τους μετανάστες και πρόσφυγες οι οποίοι αναζήτησαν σωτηρία στη χώρα μας δεν προέρχεται από τη διαπίστωση μιας πρόσκαιρης ανάγκης για την ανεύρεση εργατικών χεριών στην αγροτική οικονομία και τις κατασκευές.
Τι τρέχει με τους άντρες του 21ου αιώνα; Τα στοιχεία φανερώνουν ότι κάτι σοβαρό τρέχει
Επιλέγων ή Συντάκτης Φώτης Νυχτολέας
Θοδωρής Γεωργακόπουλος. Την περασμένη Παρασκευή έγραψα στην "Κ" για ένα θέμα πολύ φλέγον αλλά παραγνωρισμένο: τους άνδρες. Η αφορμή ήταν το «Of Boys and Men», ένα πολυσυζητημένο βιβλίο του Ρίτσαρντ Ριβς από το Ινστιτούτο Brookings, το οποίο καταγράφει και αναλύει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνδρες στην εποχή μας. Γιατί υπάρχει πρόβλημα με τους άνδρες, δεν υπάρχει αμφιβολία περί αυτού. Τα στοιχεία είναι αμείλικτα.
Οι θάνατοι από απόγνωση, λέει, αυξάνονται –σχεδόν αποκλειστικά στους άνδρες. Το 70% των θανάτων από οπιοειδή αφορούν άνδρες. Στις ανεπτυγμένες χώρες οι άνδρες αυτοκτονούν σε τριπλάσια ποσοστά από τις γυναίκες. Η αυτοκτονία είναι η κυρία αιτία θανάτου για Βρετανούς ηλικίας κάτω των 45. Αυξάνονται τα ποσοστά αυτοκτονιών και στις γυναίκες, λέει, αλλά πιο αργά.
Τα δέκα πιο επικίνδυνα μέτωπα στον κόσμο για το 2024
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Τη δική τους εκτίμηση για τους κινδύνους που πρόκειται να απασχολήσουν φέτος τις ηγεσίες διεθνώς παρουσίασαν, μέσa από τον ιστοχώρο Gzero, οι Ιαν Μπρέμερ και Κλιφ Κάπτσαν, επικεφαλής του ομίλου αναλύσεων Eurasia Group.
1. Οι ΗΠΑ αντιμέτωπες με τον εαυτό τους
Από άποψη ενόπλων δυνάμεων και οικονομίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν εξαιρετικά ισχυρές. Το αμερικανικό πολιτικό σύστημα, ωστόσο, έχει καταστεί πια περισσότερο δυσλειτουργικό από εκείνα των άλλων προηγμένων βιομηχανικών δημοκρατιών, και αυτή η δυσλειτουργία αναμένεται να επιδεινωθεί μέσα στους επόμενους μήνες.
Κουίζ:Τι κυκλοφορεί την εποχή αυτή και παράγει ευφορία, είτε είναι μαύρο είτε άσπρο;
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ. Αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια έχω φτάσει στο σημείο να πω ότι δυστυχώς περνάμε τώρα μία από τις συνηθισμένες φάσεις όπου οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Και όταν λέμε πλουσιότεροι έχω στο μυαλό μου την άνοδο από μία οικονομική βαθμίδα που βρίσκονται οι γενικά εύποροι σε μία ανώτερη και φτωχότεροι, εξ αιτίας την εποχή αυτή μιας καλπάζουσας ακρίβειας, την κάθοδο. Έχω μάθει όμως πως κάθε φορά αυτή η κινητικότητα δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της δύναμης της αγοράς αλλά παίζουν ρόλο και οι αποφάσεις της εκάστοτε κυβέρνησης, αλλά και ως ένα βαθμό και της αντιπολίτευσης. Στο άρθρο του Κώστα Καλλίτση που ακολουθεί διάβασα κάποιες τέτοιες κυβερνητικές επιλογές που εδώ και τώρα συμβάλουν στο να κυκλοφορεί χρήμα στις διάφορες ορατές και αόρατες πιάτσες των εχόντων και κατεχόντων. Το αποτέλεσμα όμως αυτής της συγκεκριμένης κυκλοφορίας είναι να οξύνονται οι ανισότητες και να μεγαλώνουν οι αδικίες. Κι αυτό είναι κάτι που δίνει προβάδισμα σε ακραίες κοινωνικές επιλογές, από αυτές που εγκυμονούν μια αχαλίνωτη και μνησίκακη βία εκεί όπου όλοι είναι εναντίον ολονών και ο θεός εναντίον όλων.