Αυτός ήταν ο βασικός λόγος που στις νομαρχιακές εκλογές του 2002 κατέβηκα σε εκλογές - για πρώτη και τελευταία φορά στη ζωή μου - υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο "Ενεργοί πολίτες", όπου επικεφαλής υπερνομάρχης ήταν ο Μανώλης Γλέζος. Ήταν μια ξεκάθαρη επιλογή για να τον τιμήσω, να τιμήσω τους αγώνες του, τον διεργετικό ανθρωπισμό του και την διαρκή παρουσία του σε όλες τις μάχες, με ουσιαστικές πράξεις και με αξιόλογα γραπτά. Και το πιο σημαντικό ήταν που συνεχώς μου έδινε την αίσθηση ότι τη στάση στη ζωή του - δημόσια και ιδιωτική - προσπαθούσε να τη διαμορφώνει βάσει των αξιών του.
Με λίγα λόγια, ο Μανώλης Γλέζος υπήρξε από τους λίγους εν ζωή πολιτικούς που του έβγαλα το καπέλο και τον σεβόμουνα ως μια από τις εμβληματικές μορφές του σύγχρονου Ελληνισμού, και ποτέ μου δεν μετάνιωσα γι'αυτό.
Έφυγε από τη ζωή ο αγωνιστής της Αριστεράς Μανώλης Γλέζος στην Εφημερίδα των Συντακτών
Εφυγε από τη ζωή ο Μανώλης Γλέζος στην Καθημερινή
Μανώλης Γλέζος: Πέθανε ο τελευταίος εμβληματικός αγωνιστής της Αριστεράς, του Θοδωρή Αντωνόπουλου

Το όνομα του Μανώλη Γλέζου το έμαθα όταν ήμουν πιτσιρίκος και όχι από τους γονείς μου...κυκλοφορούσε στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα της γειτονιάς. Ήταν για κάποιους από εμάς τους υπερκινητικούς μικρούς της αλάνας και των σοκακιών ο ορισμός του παλικαριού.