Αυτό που μας προξενεί ένα αίσθημα ανάμεσα στη χαρά και τη λύπη είναι κάθε φορά που βλέπουμε τους νικητές να πανηγυρίζουν έξαλλοι και να είναι συγκινημένοι με τη νίκη τους, όταν ο καθένας μας γνωρίζει πως μια από τις βασικές αιτίες της νίκης τους είναι η παράνομη φαρμακευτική αγωγή.  Κι αυτό επίσης που μας προκαλεί μια απορία είναι το γιατί με το δεδομένο του ντόπινγκ, αλλά και όλων των άλλων "μαύρων κοράκων" στηνόμαστε και παρακολουθούμε τους αγώνες αυτούς; Να'ναι μόνο ζήτημα συνήθειας και κεκτημένης ταχύτητας; Ή, όπως υποστηρίζουν πολλοί, αν είχαμε κάτι πιο ενδιαφέρον και αληθινό να δούμε ή να κάνουμε, τότε ίσως να βλέπαμε αισθητά λιγότερο χρόνο τους οποιουσδήποτε αγώνες; Η αλήθεια είναι πως είναι δύσκολο να αντισταθείς, προπάντων στα πολυδιαφημισμένα σώου παγκόσμιας εμβέλειας, που με τον έναν και τον άλλο τρόπο έχουν τρυπώσει στο φαντασιακό εκατομμυρίων ανθρώπων σε κάθε γωνιά της γης. Πρόκειται για παγκόσμια γεγονότα που υπερπροβάλλονται και που η αυθόρμητη παρόρμηση είναι να θέλει ο καθένας να είναι κι αυτός εκεί, έστω και για να περάσει η ώρα χαζεύοντας.

Για το ντόπινγκ ένα ελπιδοφόρο μήνυμα είναι πως η WADA ( Παγκόσμια Υπηρεσία Αντιντόπινγκ), που φαίνεται ότι το παλεύει και συχνά έρχεται σε κόντρα με τον πρόεδρο της ΔΟΕ κ. Τόμας Μπαχ, κατάφερε να αποδείξει πως το ντοπάρισμα των Ρώσων αθλητών είχε την κάλυψη της κυβέρνησής τους. Παλιά μου τέχνη κόσκινο. Φανταστείτε κάτι παρόμοιο να είχε συμβεί στις δεκαετίες που οι αθλητές της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας σάρωναν το ένα ρεκόρ μετά το άλλο σχεδόν σε όλα τα αθλήματα και κόντραραν σε μετάλλια ακόμα και τις Η.Π.Α. Τέλος πάντων εξ αιτίας της παρέμβασης του προέδρου της ΔΟΕ Τόμας Μπαχ δεν αποκλείστηκαν όλοι οι Ρώσοι αθλητές από τους αγώνες του Ρίο. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι ακόμα και στο εγγύς μέλλον δεν θα ξαναπροσπαθήσει η ρωσική κυβέρνηση να κάνει τα δικά της στον χώρο αυτόν. Όπως και η κάθε κυβέρνηση, ιδιαίτερα σε χώρες όπου οι ανεξάρτητες αρχές είναι ευνουχισμένες ή είδος πολυτελείας, εκεί όπου η ολοκληρωτική πολιτική συμπεριφορά είναι κυρίαρχη και δίνει τον τόνο σε όλα τα πράματα του δημόσιου και εν μέρει και του ιδιωτικού βίου.

Επιστρέφοντας τώρα στα δικά μας, φαντάζομαι ότι πολλοί θα έχουν απωθήσει τις γελοιότητες ενός μεγάλου τμήματος του κρατικού μηχανισμού που στις παραμονές των πιστών στο ολυμπιακό ιδεώδες, όπως είχαν πολυδιαφημιστεί τότε από διάφορους μεγαλόσχημους τύπους οι Ολυμπιακοί της Αθήνας, έδωσε τα ρέστα του προσπαθώντας να προφυλάξουν τον Κεντέρη και τη Θάνου από τον έλεγχο αντιτόπιγκ και υποστηρίζοντας τα παραμύθια που μας σέρβιραν αφειδώς οι ίδιοι και μας σέρβιραν τα ΜΜΕ. Αλλά και ο κόσμος μην νομίζετε ότι ήθελε να λάμψει η αλήθεια...τους Αμερικανούς γιούχαραν στο Ολυμπιακό της Καλογρέζας, αντί να κράξουνε τους δικούς μας. Τα επόμενα χρόνια μας συνέλαβαν κι άλλες φορές κλέπτοντας οπώρες, που η πιο οδυνηρή ήταν αυτή με το δημοφιλές άθλημα της άρσης βαρών που μας είχε χαρίσει πολλά μετάλλια.

Ανάσα: Διάβασα προχθές τις δηλώσεις του προέδρου της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής κ. Σπύρου Καπράλου που με λίγα λόγια αυτό που υποστηρίζει είναι ότι "θέλουμε λιγότερα μετάλλια, αλλά καθαρά". Μου άρεσαν αυτά που είπε, αλλά για να πω την μαύρη αλήθεια μου, κρατάω και μία πισινή.  Έχω πια πειστεί ότι αυτούς τους τύπους που βρέθηκαν / εκλέχτηκαν, σε υψηλά ιστάμενες θέσεις, καλό είναι να μην τους εμπιστεύεσαι 100%, ακόμα και αν γνωρίζεις τι καπνό φουμάρουν. Ποτέ δεν ξέρεις αν όλα όσα εξαρτώνται απ'αυτούς έχουν γίνει σύμφωνα με αυτά που υποστηρίζουν, όπως και δεν ξέρεις σε κάποιες κρίσιμες στιγμές αν θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και θα πράξουν ανάλογα με τα πιστεύω τους και τις αρχές τους (αν έχουν), ή αν θα υποκύψουν στις πιέσεις που θα τους ασκηθούν. Σ'αυτές τις περιπτώσεις, ιδιαίτερα σε χώρες όπως η δικιά μας όπου οι περισσότερες ανεξάρτητες αρχές είναι τέτοιες κατ'ευφημισμόν, η μόνη ασφαλιστική δικλείδα είναι η παρέμβαση της κοινωνίας, με την προϋπόθεση ότι αυτή είναι ευαισθητοποιημένη και έχει διάθεση να το παλέψει.

Ακολουθεί η δήλωση του κ. Καπράλου και μετά το σύνολο των 92 Ελλήνων αθλητών που παίρνουν μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο - ή ο θεός να βάλλει το χέρι του και να πάνε όλα καλά.   

«Θέλω να πιστεύω ότι οι Ελληνες αθλητές είναι “καθαροί”. Ελπίζω να είναι “καθαροί”, γιατί δεν έχουμε καμία διάθεση να δείξουμε καμία επιείκεια σε οποιονδήποτε πιαστεί ντοπαρισμένος. Θέλουμε λιγότερα μετάλλια, αλλά αυτά τα μετάλλια να είναι καθαρά» δήλωσε στο ΑΠΕ ο κ. Καπράλος και επεσήμανε:

«Το ντόπινγκ είναι η σημερινή μάστιγα του αθλητισμού και είναι κάτι που όλοι μας θέλουμε να καταπολεμηθεί. Δυστυχώς οι “κλέφτες”, αυτοί που χρησιμοποιούν το ντόπινγκ, είναι πιο μπροστά από τους “αστυνομικούς”.

»Η ΔΟΕ έχει δείξει ότι θέλει να τους πιάσουν και να τους τιμωρήσουν παραδειγματικά. Γι’ αυτό ακριβώς και γίνονται έλεγχοι πολλά χρόνια μετά τους αγώνες κι έχουν πιαστεί κάποιοι αθλητές να έχουν κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών».

«Θέλω να ελπίζω ότι θα εκπροσωπήσουν επάξια την πατρίδα μας. Δεν είναι μόνο τα μετάλλια. Είναι μία καλή εμφάνιση. Δεν μπορούν όλοι οι αθλητές να κατακτήσουν μετάλλια. Μέσα μας ευελπιστούμε ότι θα κατακτήσουμε περισσότερα μετάλλια από την προηγούμενη φορά.

Στο Λονδίνο είχαμε δύο χάλκινα μετάλλια. Θέλω να πιστεύω ότι στο Ρίο θα έχουμε και περισσότερα και καλύτερου χρώματος μετάλλια. Θέλουμε, όμως, να δείξουμε ότι ο αθλητισμός παρά την κρίση στη χώρα μας έχει μια άνοδο. Τα μέχρι τώρα αποτελέσματα των αθλητών μας έχουν δείξει ότι μπορούν. Το πιστεύουν και μπορούν. Αυτό βέβαια θα το αποδείξουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Γιατί είναι δύσκολοι αγώνες. Όλοι οι αθλητές από όλες τις χώρες επιδιώκουν τα μετάλλια και ελπίζω οι δικοί μας να τα καταφέρουν». 

Πατώντας  εδώ  θα σας εμφανιστεί ο κατάλογος με τους 92 συμπατριώτες μας που θα πάρουν μέρος στους αγώνες του Ρίο.