Τετάρτη, 03 Δεκεμβρίου 2014 23:20

ΝΟΥΒΕΛ ΒΑΓΚ ΚΑΙ ΖΑΝ ΛΥΚ ΓΚΟΝΤΑΡ

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Εκεί κάπου στη δεκαετία του '80 ο Χρήστος Βακαλόπουλος είχε γράψει για μια ταινία του Γκοντάρ, μιλώντας ταυτόχρονα για όλες του. "Είδα αυτό το φίλμ όπως ένα τοπίο που δεν θα ξαναδώ ποτέ πια".... Ή : " Ήταν ένας μεγάλος κι ωραίος περίπατος, αλλά δεν έφτανες πουθενά". "....Με άλλα λόγια, οι περισσότερες ταινίες του Γκοντάρ είναι ολοκληρωτικά απελευθερωμένες από το σινεμά που αγαπάμε". Ο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ γίνεται σήμερα 84 ετών.

Του χρωστάω, μιας και με τις ταινίες του μου μετέδωσε την αίσθηση μιας καλλιτεχνικής ελευθερίας όπου η μορφή και η ουσία κουμπώνουν περίφημα. Το πέτυχε όμως αυτό με ταινίες ανυπάκουες σε ότι πρόσταζε είτε με το ύφος των βραβείων, είτε με τα κέρδη των πολλών εισιτηρίων, διαμορφώνοντας ταυτόχρονα νέους κανόνες. Συχνά, ο σκηνοθέτης αυτός, που όπως παραδέχονται οι περισσότεροι από τους μεγάλους σκηνοθέτες που εμφανίστηκαν από το '70 και μετά, επηρεάστηκαν βαθέως απ'αυτόν και που οι ταινίες του εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων δεν συνάντησαν το μεγάλο κοινό, συχνά λοιπόν τους παραβίαζε, κατ'άλλους τους πρόδιδε. 

Ήταν όμως πάντα μια πολύ ενδιαφέρουσα προδοσία ενός ανήσυχου ανθρώπου που ακόμα κι αν ήταν με την πλάτη στον τοίχο, δεν παραδίδονταν.

Το αφιέρωμα που ακολουθεί το πήραμε από το dim/art.

Το dim/art εύχεται χρόνια πολλά στον σπουδαίο αυτόν κινηματογραφιστή με ένα κείμενο του Βασίλη Γουδέλη για τη nouvelle vague, ένα εκτεταμένο σημείωμα για τη ζωή και το έργο του και μια πρόσφατη και απολαυστική συνέντευξή του στο Creative People’s Network. Πατήστε   εδώ  αν θέλετε να διαβάσετε μερικά βασικά πραματάκια για τη Νουβέλ Βαγκ και το σινεμά του ανθρώπου που την εξέφρασε καλύτερα, δηλαδή το σινεμά του Ζαν Λυκ Γκοντάρ. 

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 06 Δεκεμβρίου 2014 09:56
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση