Προτού, ωστόσο, ξεκινήσει τη δημοσιογραφική του πορεία, στη διάρκεια της οποίας έχει αλλάξει 24 εργοδότες, είχε φάει κάμποσες αποβολές απ’ το σχολείο, είχε δώσει και είχε φάει πολύ ξύλο ως μέλος της ΚΝΕ και είχε καταδικαστεί σε τρία χρόνια φυλάκισης για «αντίσταση κατά της αρχής».
Παιδί χωρισμένων γονιών, σε σύγκρουση με τον συντηρητικό πατέρα του και πάντα διψασμένος για δράση, ο Τάσος Τέλλογλου δηλώνει πως το σημαντικότερο κίνητρο για τη δουλειά του είναι «η περιέργεια να καταλάβω τι έχει συμβεί». Αυτή τον ώθησε ν’ αναζητήσει και τα μέλη της ΟΠΛΑ* που σκότωσαν το ’44 τον παππού του στη Θεσσαλονίκη, μια τραυματική ιστορία για την οποία οι δικοί του δεν μιλούσαν ποτέ.
Πώς γίνεται να κινείται μεταξύ εγκληματιών και διωκτικών αρχών χωρίς να φοβάται και χωρίς να προστατεύεται; Πώς κερδίζει την εμπιστοσύνη των «πηγών» του; Ένιωσε ποτέ πως πάνε να τον χρησιμοποιήσουν; Τι αισθήματα του προκάλεσαν άνθρωποι που έβαλε στο στόχαστρο, όπως ο Τσοχατζόπουλος ή ο Χριστοφοράκος; Ποια είναι η εικόνα της Ελλάδας στα μάτια του; Και τι του αποκάλυψε η δουλειά του για την ανθρώπινη φύση; Οι απαντήσεις, στη συνέντευξη που ακολουθεί.
Σ.Δ. * el.wikipedia.org/ ΟΠΛΑ: Οργάνωση Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών ή Οργάνωση Περιφρούρησης Λαϊκού Αγώνα[2] ή Οργάνωση Προστασίας Λαϊκού Αγώνα. Ήταν ένοπλη οργάνωση που έδρασε στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1940 ελεγχόμενη αποκλειστικά από το πολιτικό γραφείο του ΚΚΕ. Εκτελούσε καθήκοντα ασφαλείας, συλλογής πληροφοριών και ειδικών αποστολών κατά την Κατοχή , αλλά κυρίως αναλάμβανε δολοφονίες ατόμων που κρίνονταν από το ΚΚΕ ως δωσίλογοι. Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών , τα μέλη της προέβησαν σε πολλαπλές εκτελέσεις δωσίλογων αλλά και αντιφρονούντων, τόσο της Δεξιάς όσο και της Αριστεράς.

Με αφορμή την έκδοση του νέου του βιβλίου «Πατριδογνωσία», ο Τάσος Τέλλογλου μιλά για το απαρέγκλιτο πάθος της δουλειάς του και τα μεγάλα ρεπορτάζ της καριέρας του― από τη «17 Νοέμβρη» ως τις υποκλοπές.