Κυριακή, 08 Φεβρουαρίου 2026 11:38
Μάκρος Βαμβακάρης, + 8 Φεβρουαρίου 1972, της Χαριτίνης Ξύδη, από το fb + 7 τραγούδια του αφιερωμένα σ'αυτούς που τους παρασύρουν ξανά και ξανά στα άκρα και μυαλό δεν βάζουν
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ζω για την στιγμή
που ο βοσκός
θα νιώσει στο σκληρό πετσί του μονομιάς
όλη την ποίηση
απ' το «Κεφάλαιο» του Μαρξ
κι ο σπουδαγμένος στην Οξφόρδη
θα γονατίσει κλαίγοντας
μπροστά στη μεταφυσική
του εκδορέα Βαμβακάρη.
Penny Milia, Ρομαντισμός
ΠΡΟΛΟΓΟΣ, από το βιβλίο
Mάρκος Bαμβακάρης, Aυτοβιογραφία, Eκδόσεις Παπαζήση, 1978
Tράβηξε η καρδιά μου να γράψω την ιστορία μου. Θέλω να την ιδώ γραμμένη και να τη διαβάσω απ’ την αρχή ώς το τέλος σα να ήταν κάποιου άλλου. Πιστεύω πως έτσι θα ξεθυμάνει το φούσκωμα της καρδιάς που μου σταλάξανε τόσα πολλά και διάφορα, τέτοια που ο καθένας δεν θα ήθελε να τα ’χει στη δική του την ιστορία. Έχω σκοπό να δημοσιέψω κιόλας την ιστορία μου.
H χριστιανή που μου κάνει το γραμματικό λέει πως οι πρώτοι χριστιανοί ξεμολογιόντουσαν δυνατά, μπρος σε όλο τον κόσμο, κι όλος ο λαός τούς συγχωρούσε και ξαλάφρωναν για καλά. Όμως τώρα ο κόσμος είναι χαλασμένος και ξέρω πως σήμερα θα βρεθούνε πολλοί που θα σκεφτούνε πως έπρεπε να ντραπώ να ομολογήσω πολλά πράγματα. Eγώ θα πάρω το θάρρος τούς τέτοιους να μην τους λογαριάσω. O άνθρωπος, για να λέγεται αληθινός άνθρωπος, πρέπει να μπορεί νά ’ρθει και στη θέση του άλλου, του ομοίου του. Γιατί απ’ όσα θα σας πω και τα παθήματα και τα φταιξίματα ίδια είναι. Kαι τα φταιξίματα είναι κι αυτά παθήματα.
Δεν εγεννήθηκα κακός ούτε σκέφτηκα ποτές μου να φχαριστηθώ άμα λυπηθεί ο άλλος. Δεν εγεννήθηκα κακός, ούτε για να ζήσω τη ζωή μου όπως την έζησα. Kαι γι’ αυτό παίρνω το θάρρος να εκθέσω τα αμαρτήματά μου στον κόσμο. Σε έναν κόσμο που εγώ πρώτος τού τραγούδησα τις χαρές και τις λύπες του, τα πλούτη και τη φτώχεια του, την ορφάνια του και την ξενιτιά του.
Aυτός ο κόσμος θέλω να γίνει ο εξομολόγος μου και πιστεύω ότι όλοι αυτοί για τους οποίους έχω γράψει και γράφω μα και θα γράφω εκατοντάδες τραγούδια, θα με συγχωρέσουν, μια και αυτός είναι ο σκοπός της περιγραφής και εξιστορήσεως της ζωής μου, δηλαδή η συγγνώμη και η συγχώρεση. Γι’ αυτό όσοι θα διαβάσετε την ιστορία μου, φίλοι ή ξένοι, γνωστοί ή άγνωστοι, και μάλιστα οι γνωστοί μου, να ’ρθείτε και να μου σφίξτε το χέρι και να μου πείτε ένα ανοιχτόκαρδο γεια σου. Nα μου πείτε πως όλα περάσανε, ότι όλα αυτά ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Nα μου πείτε πως αν ζούσατε την ίδια ζωή με μένα, τα ίδια θα παθαίνατε και τα ίδια θα κάνατε.
Tώρα όλα αυτά βέβαια ανήκουν στο παρελθόν, και την παλιά μου ζωή τη θυμάμαι σαν ένα κακό όνειρο που όταν θα το ιδείς τινάζεσαι από το κρεβάτι σου. Έτσι περίπου τινάζομαι όταν αναπολώ την περασμένη μου ζωή και θυμηθώ τις κακές στιγμές της. Tώρα πια η ζωή μου είναι στρωμένη. Zω ήσυχος, οικογενειάρχης, με καλή και αγαπημένη γυναίκα και τα τρία μου αγόρια. O θεός να μας τα χαρίζει. Tα παιδιά μου τα λατρεύω κυριολεκτικά και τα σπουδάζω και τα τρία για να ζήσουν μεθαύριο άνθρωποι ηθικοί και χρήσιμοι στην κοινωνία, για να τα βλέπω και να τα καμαρώνω και να χαίρομαι.
Θέλω να είμαι περήφανος για τα παιδιά μου, έστω και αν εγώ δεν μπόρεσα να κάνω τους γονείς μου περήφανους για μένα. Aφού λοιπόν δεν μπόρεσα να κάνω τους γονείς μου να υπερηφανεύονται για μένα, ας κάνω το καθήκον μου σαν πατέρας.
Μάρκος Βαμβακάρης
Σ.Δ. © SanSimera.gr. Μάρκος Βαμβακάρης Ρεμπέτης, από τους ακρογωνιαίους λίθους της λαϊκής μουσικής. Γεννήθηκε το 1905 στον συνοικισμό Σκαλί της Άνω Χώρας της Σύρου από οικογένεια καθολικών...
lifo.gr. Μάρκος Βαμβακάρης: Ο βίος, η τέχνη και η γενεαλογία του «πατριάρχη του ρεμπέτικου» Η πιο πλήρης έρευνα που γράφτηκε ποτέ για τον κορυφαίο ρεμπέτη που πέθανε σαν σήμερα, Αντώνης Μποσκαΐτης, 10.5.2024
ΚΑΙεπτά τραγούδια του από τα πολλά του που μου άρεσαν πολύ, ναι, αυτά που με έβγαζαν έξω από την τρύπα μου έτοιμος ως άντρας των παθών για όλα
Ηχογραφήθηκε το 1960. Τραγουδάει ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Σύμφωνα με διήγηση του Στέλιου Βαμβακάρη το τραγούδι αυτό το εμπνεύστηκε ο Μάρκος όταν ένα βράδυ, όντας περιπλανώμενος μπουζουξής για τα προς το ζην, μία παρέα νεαρών δεν τον άφησε να παίξει σε ένα καφενείο στον Αη Γιάννη το Ρέντη και τον περιγέλασε.
Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά (1937) του Μάρκου Βαμβακάρη. Ο απόλυτος ύμνος των ρεμπετών, τότε που ρεμπέτης ήταν αυτός που είχε περάσει τη πεζογέφυρα της Δραπετσώνας πάνω από τις γραμμές του τρένου, αυτή που σηματοδοτούσε για δεκαετίες τον διαχωρισμό της Δραπετσώνας από τον υπόλοιπο Πειραιά. Η ονομασία της αποδίδεται στον λαϊκό συνθέτη Γιάννη Παπαϊωάννου.
Χαράματα η ώρα τρεις ( 1937) στο ύφος λαϊκής καντάδα. Μουσική Μ.Βαμβακάρης, στίχοι Κ.Μακρής. Σύμφωνα όμως, με τα τελευταία στοιχεία της ΑΕΠΙ οι στίχοι ανήκουν στο Μάρκο Βαμβακάρη. Στο τραγούδι με τη συνοδεία της Έλλης Πετρίδου.
Μαύρα μάτια μαύρα φρύδια ( 1936) Τραγούδι που έγραψε ο Μάρκος Βαμβακάρης για μία Κρητικιά ππυ δούλευε σε μπουρδέλο στα Βούρλα στην Δραπετσώνα και την διεκδικούσε και ο Νίκος Μάνεσις ο τρελάκιας. Με τον διάσημο τενόρο Καρούζο αποκαλεί παιχνιδίζοντας ο Ρούκουνας τον Μάρκο κι αυτός με τον Γάλλο βαθύφωνο Κεπούρα. Στο τραγούδι συμμετέχει και ο Στράτος Παγιουμτζής που παίζει μπαγλαμά.
Μες τη χασάπικη αγορά ( 1947) με τη Στέλλα Χασκίλ. Βιωματικό τραγούδι του Μάρκου από τα χρόνια που δούλευε ως εκδορέας στα δημοτικά σφαγεία στη Δραπετσώνα που υπήρχαν εκεί μέχρι το 1950 και μετά μεταφέρθηκαν στον Ταύρο.
Κάθε βράδυ θα σε περιμένω (1935)
Νόστιμο τρελό μικρό μου ( 1938)
Η 4η έκδοση της δισκογραφίας του Μάρκου είναι έτοιμη.
Προστέθηκαν σύνδεσμοι του YouTube σε όλα τα τραγούδια.Διορθώθηκαν κάποια μικρά λάθη που υπήρχαν, ελέγχθηκε όλος ο κατάλογος ανά δημιουργία.
Ταυτοποιήθηκαν χρονολογίες ώστε να είναι όσο το δυνατόν πλήρης ο κατάλογος.
Υπάρχει σε δυο μορφές:
Στο drive της Google όπου εκεί υπάρχει η δυνατότητα σχολιασμών από τους χρήστες και καταγράφονται όλες οι τυχόν διορθώσεις που θα γίνουν μελλοντικά ώστε ο χρήστης να έχει ένα ενημερωμένο κατάλογο
Σ.Δ. Τα στοιχεία για τους επισκέπτες της Σταγόνας τον Ιανουάριο
|
Jan 2026 |
24.616 33.883 |
Κατηγορία
Νότες με ρυθμούς και μελωδίες
Λάκης Ιγνατιάδης
Ραβδοσκοπία ατζαμή
Τελευταία άρθρα από τον/την Λάκης Ιγνατιάδης
- «Καλύτερα να μου πείτε ότι είμαι ένα πρόσωπο που δεν συμπαθείτε και γι’ αυτό με βάζετε φυλακή»
- Κάποιες σχεδόν στο πόδι σκέψεις για την ΕΡΑ 2 Σπορ που την πληρώνουμε όλοι οι φορολογούμενοι πολίτες
- Στην επικράτεια του «έξι-επτά», της Μαρίας Κατσουνάκη
- "Πρέπει οπωσδήποτε να χάσει, είναι η τελευταία μας ελπίδα", του Κωστή Παπαϊωάννου, από το fb + ένα σταγονίσιο σχόλιο
- «Οι δρόμοι του μεταξιού - μια νέα ιστορία του κόσμου» του Πίτερ Φράνκοπαν (κριτική) + ένα σταγονίσιο σχόλιο
