Η υπουργός περιμένει να πιστέψουμε πως είναι, και ακολούθως να συμφωνήσουμε ότι κάνει χρήση της ρύθμισης γιατί «δεν έχει λιγότερα δικαιώματα από οποιονδήποτε πολίτη λόγω της ιδιότητάς της». Σαφώς και δεν έχει· έχει περισσότερα. 

Ο πολίτης δεν έχει το δικαίωμα να νομοθετεί σύμφωνα με τις ατομικές ανάγκες του. Ψηφίζει όμως πολιτικούς που το κάνουν, και αυτό μας φέρνει στο συλλογικό σκέλος: Γιατί προωθήθηκε και ψηφίστηκε μια τόσο οφθαλμοφανώς χρησιμοθηρική ρύθμιση κι έπειτα καλύφθηκε κιόλας πολιτικά από την παράταξη της ευνοημένης υπουργού; Επειδή οι φωτογραφικές διατάξεις δεν είναι κάτι καινούργιο ή αμιγώς νεοδημοκρατικό. Η πρόχειρη, ύποπτη ή μεθοδευμένη νομοθέτηση, με τροπολογίες ή χωρίς, είναι μια πρακτική που το πολιτικό σύστημα έχει αγκαλιάσει χρόνια τώρα και το εκλογικό σώμα έχει νομιμοποιήσει ηθικά, επιβραβεύοντας τους εφαρμοστές της διά της ψήφου του. Αν αναρωτιέται κανείς γιατί η υπόθεση δεν έχει αναχθεί σε μείζον σκάνδαλο (όπως τόσες άλλες πριν από αυτήν, δικαίως ή αδίκως), ο λόγος είναι ότι, δυστυχώς, εντάσσεται στο κοινοβουλευτικό «business as usual». Δεν εντυπωσιάζει κανέναν ιδιαίτερα.

Πόλεμοι γονέων

Πρέπει, όμως, να αναλογιστεί κανείς και την ουσία του ζητήματος, λένε κάποιοι. Η φωτογραφική διάταξη καλό είναι να εξετάζεται σε συνδυασμό με το υπόβαθρο της διένεξης της υπουργού με τον τέως σύζυγο, λαμβανομένων υπ’ όψιν και των ευρύτερων νομικών και ηθικών ζητημάτων που η διένεξη αναδεικνύει. Ο πυρήνας του προβλήματος είναι ο νόμος περί υποχρεωτικής συνεπιμέλειας: μια μονολιθική και οριζόντια ρύθμιση που, αποβλέποντας στην ισότητα των γονέων, καταλήγει συχνά στην εξουθένωση των τέκνων. Το ζήτημα δεν έχει να κάνει μόνο με τις ακραίες παρενέργειες της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας (με περιπτώσεις, δηλαδή, κακοποιητικών γονέων που αποκτούν αυτοδικαίως ισότιμη «πρόσβαση» στην επιμέλεια), αλλά και με το καθεστώς που δημιουργεί υπό πιο φυσιολογικές συνθήκες, όπως αυτές στις οποίες ενδεχομένως εδράζεται η υπόθεση της υπουργού. Το 50-50 που φαινομενικά σηματοδοτεί μια εποχή δίκαιης γονικής συμπερίληψης, σε πρακτικό επίπεδο εισηγείται τη διχοτόμηση της ζωής του παιδιού: δύο σπίτια, δύο κρεβάτια, δύο περιβάλλοντα ανατροφής (πιθανώς απομακρυσμένα), δύο παράλληλες πραγματικότητες, που καταργούν τη συνεκτική ρουτίνα την οποία ένα ανήλικο άτομο χρειάζεται για να νιώσει ασφάλεια και ηρεμία. Ο,τι είναι τυπικά δίκαιο για τους γονείς, δεν αποβαίνει απαραιτήτως ωφέλιμο για το παιδί τους· υπ’ αυτή την έννοια, οι προσπάθειες διόρθωσης των ελαττωμάτων του νόμου είναι θεωρητικά θεμιτές.

Ο τρόπος έχει σημασία

Τα αντισταθμίσματα ενός κακού ή έστω προβληματικού νομοθετήματος, ωστόσο, δεν είναι λογικό να δημιουργούνται εν κρυπτώ, χωρίς καθαρές κουβέντες και διαφανείς διαδικασίες, διαφορετικά κινδυνεύουν να βλάψουν τον ίδιο τους τον σκοπό. Είναι αλήθεια ότι η Ολγα Κεφαλογιάννη είχε καταψηφίσει τον νόμο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια το 2021, επομένως το ενδιαφέρον της για το θέμα δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο στα συγκυριακά διακυβεύματα της ιδιωτικής ζωής της. Πόσες φορές, όμως, έκτοτε επανέφερε στην επικαιρότητα τις ενστάσεις της; Πόσες φορές δοκίμασε να μετριάσει νομοθετικά τις επιπτώσεις της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας, μέχρι αυτές να της χτυπήσουν την πόρτα; Εχει ενδιαφέρον ότι η τροπολογία ψηφίστηκε χωρίς να γίνει αντιληπτή από την αντιπολίτευση. Ηταν ο τέως σύζυγος της υπουργού αυτός που την αντελήφθη και την επισήμανε, δίνοντας στους αντικυβερνητικούς σκανδαλοθήρες μασημένη την τροφή που όφειλαν να έχουν συλλέξει μόνοι τους. Η αντιπολιτευτική αδράνεια εξηγεί την κυβερνητική θρασύτητα, σε όλες τις εκφάνσεις της. Μια κυβέρνηση ανέλεγκτη εύκολα γίνεται ανεξέλεγκτη.

Πηγή: kathimerini.gr/opinion: Οικογενειακή υπόθεση  

*Σ.Δ. Στις 19 Δεκεμβρίου ήρθε τροπολογία, με τη μορφή μάλιστα του κατεπείγοντος, η οποία ενσωματώθηκε στο νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και προβλέπει ότι εάν το Πρωτοδικείο πάρει απόφαση για τη γονική μέριμνα ανηλίκων, που δεν αρέσει στον έναν γονέα, τότε αυτός έχει το δικαίωμα να καταθέσει ξανά αγωγή και να δικαστεί πάλι πρωτοδίκως. Η βιασύνη απέκτησε άλλες προεκτάσεις, καθώς η πρώτη που έσπευσε να κάνει χρήση ήταν η Ολγα Κεφαλογιάννη, που λίγες ημέρες πριν είχε χάσει την αποκλειστική επιμέλεια των παιδιών της. 

Πιο συγκεκριμένα: Λίγες ημέρες μετά την απόφαση του δικαστηρίου για συνεπιμέλεια των παιδιών τους, πήγε τροπολογία στη Βουλή σε νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ στις 19 Δεκεμβρίου με τον χαρακτήρα του επείγοντος, που αφορά στην επιμέλεια τέκνων. 

Τι προβλέπει η τροπολογία για τη συνεπιμέλεια τέκνων

Η τροπολογία προβλέπει ότι αν ένας γονέας δεν συμφωνεί με απόφαση Πρωτοδικείου σχετικά με τη γονική μέριμνα των ανήλικων τέκνων, μπορεί, αντί να περιμένει την κρίση του Εφετείου, να καταθέσει ξανά αγωγή και η υπόθεση να εκδικαστεί εκ νέου σε πρώτο βαθμό.

Μέχρι σήμερα, όταν ένας γονέας διαφωνούσε με πρωτόδικη απόφαση επιμέλειας, μπορούσε να ασκήσει έφεση και να περιμένει την κρίση του Εφετείου. Ο Αστικός Κώδικας, μέσα από το άρθρο 1536, επέτρεπε την τροποποίηση για λόγους που σχετίζονταν κυρίως με την ασφάλεια και τη φροντίδα του παιδιού, ενώ η νομολογία απέφευγε επαναλαμβανόμενες δίκες. Παράλληλα, το 2021 ο Ν. 4800 εισήγαγε τη λογική της συνεπιμέλειας και της ισχυρότερης συμμετοχής και των δύο γονέων μετά από διάσταση ή διαζύγιο, ενισχύοντας την παρουσία και του δεύτερου γονέα στην ανατροφή του παιδιού.

Στοιχεία επισκεπτών της Σταγόνας Ιανουαρίου

Για όποιον ενδιαφέρεται για την αντίδραση του κ.Μίνου Μάτσα ακολουθεί το εξώδικο που έκανε στην πρώην σύζυγό του. 

Το εξώδικο Μάτσα σε Κεφαλογιάννη για την τροπολογία

Ο Μίνως Μάτσας, μέσω του δικηγόρου του, προχώρησε στην επίδοση εξωδίκου, με το οποίο διαμαρτύρεται για την εφαρμογή της τροπολογίας και το ηθικό πλαίσιο αυτής. Όπως αναφέρει το εξώδικο:

«Είναι εξαιρετικά κουραστικό και ψυχοφθόρο για μένα, άδικο για τα παιδιά μας, τελικώς όμως αλυσιτελές γα εσάς, να προσπαθείτε αδιαλείπτως επί ενάμισι έτος τώρα, με συνειδητά αναξιοπρεπή, λόγω και έργω, συμπεριφορά, να δημιουργείτε τεχνητές εντάσεις εκ του μηδενός, κατασκευάζοντας ανύπαρκτα προβλήματα με αφελείς και παιδαριώδεις προβοκάτσιες για ασήμαντες αφορμές, προκειμένου εν συνεχεία, με επίκληση αυτών, να προβείτε σε καταιγισμό εξωδίκων δηλώσεων (κενών περιεχομένου ωστόσο) και δικογράφων κάθε μορφής εναντίον μου (πιθανολογώ ότι η νομοθεσία μας δεν γνωρίζει άλλα ένδικα βοηθήματα, γιατί είμαι σίγουρος ότι, αν υπήρχαν, θα τα είχατε ασκήσει και αυτά...), στα οποία μόνη σας, με τη χαρακτηριστική για σας ναρκισσιστική εκφορά λόγου, «αποδίδετε δίκαιο» στον εαυτό σας και μέμφεστε όλον τον υπόλοιπο κόσμο (εμένα, το δικαστήριο, τους δικηγόρους μου, την οικογένειά μου κλπ).

Προκαλεί κλαυσίγελο και θα συζητηθεί οπωσδήποτε στη δημόσια σφαίρα, η καταπληκτική σύμπτωση, ότι, ελάχιστες μόλις ημέρες μετά την έκδοση της υπ' αρ. 2226/2025 απόφασης από το Πρωτοδικείο Αθηνών, με την οποία διαπιστώθηκε η αδυναμία σας να διαχειριστείτε τον θυμό σας και διατάχθηκε η πλήρης συνεπιμέλεια με αναλλασσόμενη κατοικία των τέκνων μας, ψηφίσθηκε (στις 19.12.2025) το άρθρο 109 του. ν. 5264/2025, ο οποίος φέρει και τη δική σας υπογραφή, με το οποίο επιχειρείτε την ad hoc επανάκριση της υπόθεσης από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ενώ μάλιστα εκκρεμεί η υπόθεση σε δεύτερο βαθμό από το εφετείο.

Ο νόμος αυτός αφορα κατά βάση στον ΟΠΕΚΕΠΕ, το δε επίμαχο άρθρο 109, βρίσκεται στο «ΜΕΡΟΣ Δ» του με τίτλο «ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ». Κάποιος, δηλαδή, έκρινε την ανάγκη θέσπισης της ρύθμισης αυτής, ως «επείγουσα»... Πρέπει, δε, ο συντάκτης της να βρισκόταν πράγματι σε κατεπείγουσα κατάσταση, διότι η διάταξη είναι καταφανώς ασύντακτη... Δεν μπορώ, βέβαια, να διανοηθώ, γενικώς τουλάχιστον μιλώντας, ότι το νομοθετικό έργο μπορεί ποτέ να μετατραπεί σε εργαλείο εξυπηρέτησης προσωπικών αιτημάτων μελών της κυβέρνησης, ιδίως μάλιστα για την ανατροπή δικαστικών αποφάσεων, ούτε φυσικά, διανοούμαι ειδικότερα, ότι η συγκεκριμένη αυτή διάταξη προτάθηκε και ψηφίστηκε με την υπογραφή σας, για να εφαρμοστεί στη συγκεκριμένη περίπτωση που σας αφορά,

Πάρα ταύτα, το αντικειμενικό γεγονός ότι εσείς πρώτη, μέσα σε ελάχιστο χρόνο από τη θέσπισή της, σπεύσατε και χρησιμοποιήσατε τη διάταξη αυτή, ασκώντας την από 7/1/2026 αγωγή σας εναντίον μου, σας εκθέτει ανεπανόρθωτα ηθικά και πολιτικά. Γίνεται, δε, ακόμη πιο δυσάρεστη η διαπίστωση αυτή, αν σκεφτεί κανείς ότι στις 16/12/2025, δηλαδή πριν από την ψήφιση του άρθρου 10-0 του ν.5264/2025, μου επιδώσατε την από 15/1/2025 εξώδικη δήλωση, στην οποία ήδη επιχειρείτε να «στήσετε» σενάριο μελλοντικής επίκλησης των προϋποθέσεων εφαρμογής του... Φαντάζομαι δεν θα διαφωνείτε ότι οι πολιτικοί όχι απλώς δεν επιτρέπεται να σφετερίζονται την εξουσία, αλλά επιπλέον έχουν την υποχρέωση να μην σκανδαλίζουν, δημιουργώντας την υποψία ότι τη σφετερίζονται. Ανεξαρτήτως πάντως των ανωτέρω, τα οποία χαρακτηρίζουν εσάς ως δημόσιο πρόσωπο, η σχετική αγωγή σας τυγχάνει προδήλως αβάσιμη νόμω και ουσία, όπως θα εκθέσουμε στη σχετική δίκη».