Έλα όμως που η πολιτική της Ν.Δ έχει βρει την εύκολη λύση των κορόϊδων και λειτούργησε εκεί τον ΣΜΑ (Σταθμό Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων) όπου αποθηκευόντουσαν τα απορρίμματα πάνω από δέκα δήμων και από εκεί κομποστοποιημένα μεταφερόντουσαν στο ΧΥΤΑ της Φυλής.  Η επιβάρυνση του περιβάλλοντος της περιοχής προέκυπτε όχι μόνο από τη λειτουργία του ΣΜΑ αλλά και από το ημερήσιο πήγαινε έλα όλων αυτών των απορριματοφόρων που μετέφεραν μέσα από τους δρόμους της πόλης τα σκουπίδια.

Και ως καμμένο κερασάκι στην "σκουπιδότουρτα" τα δυο τρία τελευταία χρόνια που προωθεί η κυβέρνηση την καύση των απορριμμάτων σε έξι μονάδες σε όλη την χώρα, τίποτα δεν αποκλείει να γίνει μία από αυτές στο Κερατσίνι. Να γιατί οι αγώνες συνεχίζονται και είναι απαραίτητο αν θέλουμε να αποβούν νικηφόροι να οργανωθούν και να σχεδιαστούν με καλύτερο τρόπο απ'ότι πριν, έτσι ώστε να εμπνεύσουν και τον πολύ κόσμο, πέρα από τις κομματικές του τοποθετήσεις.

Ότι με τέτοιο παρελθόν ένα είναι το βέβαιο, έχουμε μία καλή εικόνα όσα αφορούν τα απορρίμματα στην περιοχή μας, άντε και στην Αττική. Απορρίμματα όμως υπάρχουν σε όλον τον κόσμο. Αυτό το γεγονός ήταν η αιτία που ο Αλεξάντερ Κλαπ* έγραψε το βιβλίο Ο Πόλεμος των Σκουπιδιών" σε παγκόσμιο επίπεδο. 

Ένα βιβλίο που προσπάθησε να απαντήσει σε ερωτήματα όπως: Πού πάνε τα σκουπίδια; Ποιες χώρες φορτώνονται τα απορρίμματα του δυτικού κόσμου; Ποιον δηλητηριάζουν οι πεταμένες ηλεκτρονικές συσκευές μας; Πώς χρησιμοποιούν οι πετρελαιοβιομηχανίες την ανακύκλωση ως δούρειο ίππο για να προωθήσουν την υπερπαραγωγή πλαστικού; Ο πόλεμος των σκουπιδιών λοιπόν, μαίνεται σήμερα ανεξέλεγκτος κι αυτό για τον αγώνα στην περίπτωση του Κερατσινίου, αλλά και στην Ελλάδα είναι χρήσιμο να το γνωρίζουν όσοι έρχονται σε επαφή με το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων. 

Στο βιβλίο αυτό, καρπό επιτόπιας έρευνας σε πέντε ηπείρους —από την κεντρική Αμερική και την Αφρική στο Αιγαίο και την Ινδονησία—, ο Αλεξάντερ Κλαπ αναζητά τους τόπους και τους ανθρώπους που παραλαμβάνουν τελικά τα απορρίμματά μας: τοξικά απόβλητα, ηλεκτρονικά απόβλητα, παλιοσίδερα, πλαστικά. Συνομιλεί με εργάτες και πολιτικούς, με επιστήμονες και μεσίτες σκουπιδιών, με εφοπλιστές και ακτιβιστές, εξερευνώντας τον αφανή κόσμο της παγκόσμιας διακίνησης αποβλήτων και τα θηριώδη οικονομικά συμφέροντα που τον κυβερνούν.

«Μια ιλιγγιώδης περιήγηση στο τι ακριβώς συμβαίνει στα πράγματα που πετάμε στον σκουπιδοτενεκέ» (New York Times) «Δεν θα ξανακοιτάξετε ποτέ τις πλαστικές σακούλες με τον ίδιο τρόπο» (Washington Post) «Μένεις με ανοιχτό το στόμα» (The Economist) «Μια κολονοσκόπηση σε μορφή βιβλίου, μια εξερεύνηση των εντοσθίων του σύγχρονου κόσμου» (The Atlantic) «Έχω διαβάσει βιβλία που μου έφεραν δάκρυα, ναυτία, έξαψη. Ποτέ δεν διάβασα βιβλίο που να με κάνει πραγματικά να νιώσω την αψιά γεύση του καμένου πλαστικού στο λαρύγγι μου» (The Sunday Times)