Σάββατο, 01 Νοεμβρίου 2025 17:52

Πολύ θα'θελα να νιώθω καλά και όμορφα από 10-21 Νοεμβρίου που η σκέψη μου θα τριγυρνάει στα αμφιθέατρα στους δρόμους και στα "boteco" του Μπέλεμ (Βηθλεέμ) Αμαζονίου ένεκα της 30ης Διάσκεψης του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή

Επιλέγων ή Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

cop30-brazil-2025Ναι, αλήθεια λέω, ότι πολύ θα το 'θελα να νιώσω καλά και όμορφα εκείνες τις δέκα στην ουσία μέρες εκεί στο Μπέλεμ, μια πόλη που είναι κτισμένη στον ποταμό Παρά, τον νότιο κλάδο του Αμαζονίου και αποτελεί μία πύλη εισόδου σ'αυτόν. Μιλάμε για μια πόλη στη Β.Βραζιλία που η μητροπολιτική της περιοχή έχει πληθυσμό κοντά στα 2.5 εκ. και απέχει από τον Ατλαντικό περίπου 100 χιλ. Η πόλη ιδρύθηκε στις αρχές του 17ου αιώνα και μέχρι τον 18ο αιώνα υπήρχε εκεί ένας μεγάλος οικισμός των ινδιάνων Ζουκουρούς. Σήμερα, στο νεότερο τμήμα της πόλης βρίσκονται ουρανοξύστες, ενώ το αποικιοκρατικό τμήμα διατηρεί τον αρχικό σχεδιασμό τους, με εκκλησίες και πάρκα. Η πόλη εξυπηρετείται από δύο αεροδρόμια και είναι έδρα του ομοσπονδιακού πανεπιστημίου του Παρά. Η μέση θερμοκρασία τον Νοέμβριο στο Μπέλεμ είναι 31-34 βαθμούς.

Ελπίζω να είμαι συγκεντρωμένος στη Διάσκεψη, να έχει δηλαδή ενδιαφέρον και να διακυβεύονται σημαντικά ζητήματα για το πως και με ποιες θέσεις θα μας προκύψουν συμφωνίες στον παγκόσμιο διακρατικό αγώνα εναντίον της κλιματικής αλλαγής, τόσο ενδιαφέρον, ώστε να μην κυριαρχήσει σε αντιστάθισμα της απογοήτευσής μου η τουριστική μου διάθεση και η καλοπέρασή μου. Να υπενθυμίσουμε ότι η 1η διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα έγινε στο Βερολίνο το 1995.

Κι εγώ εδώ στη Δραπετσώνα πήρα είδηση αυτές τις Διασκέψεις το 2016 με την διάσκεψη του Παρισίου που προβλήθηκε πολύ από τα μέσα και ίσως ένας λόγος να ήταν η παρουσία του προέδρου των Η.Π.Α Ομπάμα και η κάπως θετική αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Πατώντας όποιος ενδιαφέρεται  el.wikipedia.org/wiki/ ΕΔΩ  θα εμφανιστεί το ιστορικό αυτών των διασκέψεων.

Το δεδομένο μέχρι σήμερα είναι ότι σε ελάχιστες διασκέψεις οι εργασίες αποδίδουν κάποια μέτρα ουσίας που όταν εφαρμόζονται αποδίδουν λίγους καλούς καρπούς, όχι πάντως τους αναγκαίους για να κρατηθεί η αύξηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη μας κοντά στο όριο του 1,5οC που είναι ο επιστημονικός στόχος, ενώ οι περισσότερες βράζουν στο ζουμί τους και συχνά εμφανίζονται σημάδια κόπωσης αλλά και οπισθοχώρησης. Διαβάζοντας, διαγώνια για να λέμε την αλήθεια, το ιστορικό αυτών των 29 διασκέψεων διαπίστωσα ότι ούτε μία φορά δεν έγινε διάσκεψη σε κάποια πόλη των Η.Π.Α, της Ρωσίας και της Κίνας, οι τρεις χώρες δηλαδή που θερμαίνουν με τους ρύπους τους περισσότερο από όλες τη Γη, ενώ αρκετές απ'αυτές έχουν γίνει στη Γερμανία, μια χώρα που όλα τα κόμματά της είχαν οικολογικές αναζητήσεις πέρα από ότι υπάρχει εκεί για δεκαετίες το κίνημα των Πρασίνων, το πιο μεγάλο οικολογικό κόμμα της Ευρώπης. 

Ένα άλλο που έχω παρατηρήσει είναι πως εκτός από τους επιστήμονες που εργάζονται πολύ και οργανωμένα για να αντιμετωπίσουν με αναλύσεις, στοιχεία και προτάσεις την κλιματική αλλαγή, έντονη δράση παρουσιάζουν διαφόρου τύπου οικολογικές ομάδες και κόμματα που ψάχνονται, συζητούν και παρεμβαίνουν, πιέζουν και κινητοποιούνται στον αγώνα ενάντια της κλιματικής αλλαγής, που είναι το μακράν πιο δύσκολο, μεγάλο κι απειλητικό πρόβλημα για τη ζωή στον πλανήτη μας και του σοβαρού αγώνα που δίνει ο ΟΗΕ, είναι οι κυβερνήσεις κάποιων πλούσιων χωρών της Δύσης και φτωχών του Νότου.

Όσο για μας εδώ, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, περιφέρειες και δήμοι πάσης πολιτικής απόχρωσης, είναι ο ορισμός του τρία πουλάκια κάθονταν στο θέμα αυτό, και τι να περιμένουμε από την κοινωνία μας που γιατί άραγε οι οικολογικές ευαισθησίες της κινούνται λίγο πιο πάνω από τα όρια της αναισθησίας; Να πούμε τέλος και για την σχετικά δραστήρια αυτά τα τριάντα χρόνια στο ζήτημα αυτό Ε.Ε, που οι υπουργοί περιβάλλοντος συμφώνησαν τον Οκτώβριο σε μία κοινή θέση για την COP30, ζητώντας πιο φιλόδοξους παγκόσμιους κλιματικούς στόχους, ταχύτερη ενεργειακή μετάβαση και ισχυρότερη στήριξη φτωχών χωρών, ενώ καλεί όλες τις χώρες να αναθεωρήσουν τα κλιματικά τους σχέδια. 

Τώρα αν περιμένουν από τον Τραμπ, φέξε μου και γλίστρησα. Αυτός θα στείλει τους τραμπικούς του στο Μπέλεμ για να περάσουν τη δική του γραμμή κι αν διαπιστώσει ότι συναντάει ισχυρές αντιστάσεις θα επιδιώξει να σαμποτάρει την ημερίδα. Ξέρετε είναι αυτός που πριν μερικούς μήνες σε μια γενική συνέλευση του ΟΗΕ χαρακτήρισε την κλιματική αλλαγή "την μεγαλύτερη απάτη στον κόσμο". Και πρόσθεσε, απεθυνόμενος στους ηγέτες εκείνων των χωρών που υποστηρίζουν τον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής, πως οι απόψεις για αυτήν την αλλαγή είναι πως έ γιναν από ηλίθιους ανθρώπους που κόστισαν στις χώρες σας περιουσίες και δεν έδωσαν στις χώρες σας καμία ευκαιρία για επιτυχία. Αν δεν ξεφύγετε από αυτή την πράσινη απάτη, η χώρα σας θα αποτύχει είπε και ελάλησε ο επιφανής εκπρόσωπος των αμερκάνικων πετρελαϊκών εταιρειών 

Να και μία εξαίρεση εδώ σ'εμάς που ήταν αποτέλεσμα της δουλειάς που έγινε με πρωτοβουλία της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας της Φύσης και WWF Ελλάς σε κάποια σχολεία:  Χιλιάδες μαθητές στέλνουν ένα ηχηρό μήνυμα για το περιβάλλον ενόψει της COP30  

Ακολουθεί ένας, ας πούμε, σχολικός οδηγός με τίτλο "COP 30 - Τι είναι;" που περιλαμβάνει λίγες κατανοητές και σύντομες ερωτοαπαντήσεις που αφορούν στην 30η Διάσκεψη του ΟΗΕ . Πατώντας https://wwfeu.awsassets.panda.org/downloads/cop30_eepfwwf_letter2leaderspresentation.pdf θα εμφανιστεί αυτός ο οδηγός. 

Και 6 επισημάνσεις του αρχιτέκτονα του ΕΜΠ Δρ. Πάνου Κοσμόπουλο που να πάρει με γείωσαν για τα καλά,  news.b2green.gr/ ΕΔΩ  

Ναι, ακούσια στραβομουτσούνιασα κι ένας λόγος είναι πως τις περισσότερες φορές στη ζωή μου όταν αντιμετωπίζω το δίλλημα του να πέφτω από τα σύννεφα ή να είμαι γειωμένος, έχω επιλέξει την ελεύθερη πτώση. Το, ας πούμε, πρόβλημα όμως, είναι ότι πιο πολύ μου ταιριάζει το να νιώθω ασφαλής και κάπως έτσι προκύπτει μια έσω ένταση που αρκετές φορές με κρατάει στην τσίτα. Όσο για τις αλήθειες που διαμορφώνει κατά καιρούς αυτή η ανησυχία για μένα και τον κόσμο πάντα τις κοιτούσα με μισό μάτι παραμένοντας μετέωρος αν καλό θα'ναι να τις εμπιστευτώ ή να τις σκαλίσω. Ο λόγος ήταν πως ερχόντουσαν κατά πάνω μου με μια ορμή όταν εγώ είχα ανάγκη από χρόνο για να δω τι τρέχει και με το φόβο μην προκύψω ένας ακόμα τάχα μου δήθεν. Τέλος πάντων, στην τρέχουσα καθημερινότητά μου οι αλήθειες αυτές συνήθως με ωθούν να βάζω φωτιά στα όργανά μου και αυτό είναι η αιτία που τις περιμένω κάθε φορά με ανυπομονησία.  

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 08 Νοεμβρίου 2025 12:39
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση