Ο πρώτος δικαστής της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων είπε ότι η Θεμιστοκλέους δεν μπορεί να είναι διάδρομος και πρέπει να ξαναγίνει δρόμος για να περνάνε ασθενοφόρο και πυροσβεστικό και να αποφευχθεί κίνδυνος συνωστισμού σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.  

Ο δεύτερος δικαστής απέρριψε αίτηση χορήγησης προσωρινής διαταγής σε αίτηση ανακοπής που έκανε η εταιρεία κατόπιν της έναρξης αναγκαστικής εκτέλεσης, όταν δηλαδή οι κάτοικοι ξεκίνησαν να εκτελούν με δικαστική επιμελήτρια και συνεργείο την απόφαση, στην οποία η εταιρεία δεν συμμορφωνόταν.  

Η τρίτη δικαστής απέρριψε νέα αίτηση χορήγησης προσωρινής διαταγής σε αίτηση ανάκλησης της απόφασης των ασφαλιστικών μέτρων. 

Η εταιρεία πλέον το λέει καθαρά: "ΜΕΤΡΟ δεν μπορεί να γίνει χωρίς η Θεμιστοκλέους να είναι διάδρομος πλάτους 1,5 - 2 μέτρων".

Μήπως τελικά η επιλογή της πλατείας Εξαρχείων ήταν ιδεοληπτική και ακατάλληλη;

Μήπως το δίλημμα "σταθμός ΜΕΤΡΟ ή ασφάλεια" πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτό;

Μήπως οι εξαλλοσύνες και οι λαϊκισμοί που ακούσαμε στη συζήτηση της προσωρινής διαταγής από δικηγόρο της εταιρείας για την υπεράσπιση της εργατικής τάξης (!) που θα κινείται με το ΜΕΤΡΟ ξεπερνάνε τα όρια του γκροτέσκου; 

Και πάλι να ευχαριστήσουμε τους αιτούντες και τις αιτούσες κατοίκους - τα μόνα πραγματικά μέλη της εργατικής τάξης σε αυτή την ιστορία - για τον αγώνα που δίνουν για την υπεράσπιση της ασφάλειας και του δημόσιου χώρου. 

Και ένα ερώτημα: Για πόσο ακόμα ο Δήμος Αθηναίων θα κάνει την πάπια (για να μην γράφω αρχαιοπρέπειες) την ώρα που οι δημότες του διεκδικούν την επιβολή της νομιμότητας; Θα συνδράμει επιτέλους στην εκτέλεση της απόφασης ή η εταιρεία θα συνεχίσει να κάνει του κεφαλιού της;