“Η ατμοσφαιρική ρύπανση έχει αναγνωριστεί ως απειλή για την ανθρώπινη υγεία από την εποχή του Ιπποκράτη, περίπου το 400 π.Χ. Διαδοχικές γραπτές αναφορές για την ατμοσφαιρική ρύπανση έχουν καταγραφεί σε διάφορες χώρες τις επόμενες δύο χιλιετίες έως ότου οι πραγματοποιηθήσες μετρήσεις, από τον δέκατο όγδοο αιώνα και μετά, απέδειξαν την αυξανόμενη κλίμακα της κακής ποιότητας του αέρα στα αστικά κέντρα και ιδιαίτερα κοντά στη βιομηχανία, καθώς και τα χημικά χαρακτηριστικά των αερίων και των σωματιδίων . Η βιομηχανική επανάσταση επιτάχυνε τόσο το μέγεθος των εκπομπών των πρωτογενών ρύπων όσο και τη γεωγραφική εξάπλωση των χωρών στις οποίες συζητήθηκε το πρόβλημα καθώς οι πόλεις με υψηλή ρύπανση έγιναν το καθοριστικό ζήτημα, με αποκορύφωμα τη μεγάλη αιθαλομίχλη του Λονδίνου το 1952. Η Ευρώπη και η Βόρεια Αμερική κυριάρχησαν στις εκπομπές και υπέστησαν την πλειοψηφία των δυσμενών επιπτώσεων μέχρι και τις τελευταίες δεκαετίες του εικοστού αιώνα, οπότε τα διασυνοριακά θέματα της όξινης βροχής, της καταστροφής των δασών αλλά και του όζοντος στο επίπεδο του εδάφους έγιναν τα κύρια περιβαλλοντικά και πολιτικά ζητήματα ποιότητας του αέρα.”
Η συζήτηση στη διεθνή βιβλιογραφία για την ποιότητα του αέρα όμως συνεχώς εντείνεται. Ως παράδειγνα αναφέρω από το : “Regression Model of PM2.5 Concentration in a Single-Family House” M. Załuska and K. Gładyszewska-Fiedoruk : 23 Ιουλίου 2020.
“Οι πιο συνηθισμένοι ρύποι που έχουν τη μεγαλύτερη επίδραση στη μείωση της ποιότητας του αέρα είναι: στερεά σωματίδια (ιδιαίτερα PM2.5 και PM10) και αέριοι ρύποι όπως το διοξείδιο του άνθρακα και οξείδιο, οξείδια του αζώτου, όζον και πτητικές οργανικές ενώσεις (VOCs). Σύμφωνα με έρευνα, σωματίδια PM2.5 και PM10 είναι οι ρύποι που ευθύνονται για το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενειών που προκαλούνται από την κακή ποιότητα του αέρα σε εσωτερικούς χώρους στην ΕΕ (Ευρωπαϊκή Ένωση) — περίπου κατά 78%. Η χαμηλή ποιότητα του αέρα σχετίζεται με την εμφάνιση ασθενειών όπως το άσθμα, ο καρκίνος του πνεύμονα, οι αλλεργίες και το δέρμα.”
Όπως αναφέρθηκε προηγούμενα ένας από τους σημαντικούς ρύπους είναι τα οι πτητικές οργανικές ενώσεις, με κυριώτερη από αυτές το βενζόλιο. Οι A. Sekar, G. K. Varghese and, M.K. Ravi Varma (https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2019.e02918, 2019) στο
“Analysis of benzene air quality standards, monitoring methods and concentrations in indoor and outdoor environment” αναφέρουν χαρακτηριστικά:
Η επιστημονική κοινότητα συνεπώς αναγνωρίζει τα προβλήματα υγείας που προκαλεί η χαμηλή ποιότητα αέρα και ειδικότερα οι μεγάλες συγκεντρώσεις βενζολίου. Στηριγμένο σε αυτή την παραδοχή το μαζικό λαϊκό κίνημα απαίτησε και η περιφέρεια Αττικής αναγκάστηκε να προχωρήσει στην σύνταξη μελέτης της ποιότητας του αέρα στις περιοχές Ελευσίνας και Κερατσινίου – Δραπετσώνας.
Διαβάζοντας την προκύρηξη του έργου στεκόμαστε στα εξής χαρακτηριστικά: “Η περιφέρεια Αττικής προκειμένου να αντιμετωπίσει τα αίτια σχετικά με τις έντονες δυσάρεστες οσμές που εμφανίζονται σε συγκεκριμένη περιοχή του Πειραιά (Δραπετσώνα - Κερατσίνι) και της Ελευσίνας, έχει αναθέσει στο ΕΚΕΦΕ «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ» την εκπόνηση έρευνας με τίτλο «Παρακολούθηση ποιότητας ατμόσφαιρας με εκπόνηση εξειδικευμένων χημικών αναλύσεων και χρήση υπολογιστικών εργαλείων προσομοίωσης διασποράς ρύπων και συνεισφοράς πηγών ρύπανσης στην ευρύτερη περιοχή των Δήμων Δραπετσώνας-Κερατσινίου και Ελευσίνας». Στο έργο αυτό προβλέπεται η μελέτη περιβαλλοντικών ρύπων σε διάχυτες πηγές στον αέρα (πτητικές οργανικές ενώσεις, ανόργανους ρύπους, αιωρούμενα σωματίδια, διοξίνες και πολυχλωριωμένα διφαινύλια, πολυαρωματικούς υδρογονάνθρακες, βαρέα μέταλλα). Η δειγματοληψία και ο προσδιορισμός των παραμέτρων θα γίνει με συνεργασία των διαπιστευμένων εργαστήριων Περιβαλλοντικών Ερευνών (ΕΠΕΡ), Φασματομετρίας Μάζας και Ανάλυσης Διοξινών(EΦΑΜΑΔ), Περιβαλλοντικών Αναλύσεων (ΕΠΑ) και Ραδιενέργειας Περιβάλλοντος (ΕΡΠ) του Εθνικού Κέντρου Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος» (ΕΚΕΦΕ«Δ»).
Για την υλοποίηση λαμβάνεται υπόψη ένα ολοκληρωμένο ερευνητικό σχέδιο μελέτης και παρακολούθησης της ποιότητας της ατμόσφαιρας των δυο περιοχών συνδυάζοντας εξειδικευμένες χημικές αναλύσεις με χρήση υπολογιστικών μοντέλων με απώτερο σκοπό τον εντοπισμό των πιθανών πηγών προέλευσης των οσμηρών χημικών παραγόντων.”
Ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία μιας τέτοια μελέτης είναι το χρονοδιάγραμμα εκτέλεσης της, καθώς και ο χρόνος πραγματοποίησης των μετρήσεων.
Στο χρονοδιάγραμμα λοιπόν των μετρήσεων παρατηρούμε αρχικά ότι δεν προβλέπεται ίδιος αριθμός δειγμάτων για όλους τους ρύπους. Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι για τα Αιωρούμενα Σωματίδια PM2.5 προβλέπονται 180 δείγματα ανά δήμο, ενώ για τους πολυαρωματικούς υδρογονάναθρακες 90 δείγματα ανά δήμο.
1η Ερώτηση δική μου: Ανά δήμο ή ανά σημείο; Καθώς το χρονοδιάγραμμα μετρήσεων αναφέρεται σε μετρήσεις ανά δήμο, αλλά καθώς τα αρχικά σημεία στον Δήμο Κερατσινίου- Δραπετσώνας είναι 3 θα είχαμε μόνο 30 μετρήσεις ανά σημείο.
1η: Παρατήρηση δική μου: Στην εργασία τους οι Załuska and Gładyszewska-Fiedoruk παρουσιάζουν πίνακα μετρήσεων των σωματιδίων αυτών στον οποίο οι τιμές μεταβάλλονται ακόμα και περισσότερο από 50% σε ημερήσια βάση. Π.χ. η συγκέντρωση των PM2.5 εκτός του σπιτιού μεταβάλλεται από 11.67 μg/m3 στις 3 Οκτωβρίου του 2019 στα 21.33 μg/m3 στις 4 Οκτωβρίου του 2019 (αύξηση κατά 82%). Το αποτέλεσμα αυτό δείχνει ξεκάθαρα ότι υπάρχουν μηχανισμοί οι οποίοι επηρεάζουν τη συγκέντρωση αυτών των σωματιδίων σε ημερήσια βάση και ότι μια μέτρηση ημερησίως δεν είναι ικανοποιητική. Παρόμοια συμπεριφορά βλέπουμε στις 6 Οκτωβρίου 2019- Οκτωβρίου όπου η μεταβολή πλησιάζει το 100%.
Στην πρωτη έκθεση τα σημεία δειγματοληψίας στον Δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας αναφέρεται ότι από 3 έγιναν 5 καθώς: “για τον δήµο ∆ραπετσώνας-Κερατσινίου επιλέχθηκαν δύο ακόµα σηµεία (∆Κ4, ∆Κ5) όπως αυτά περιγράφονται στον πίνακα 2.3. ∆ιαπιστώθηκε κατά την διάρκεια υλοποίησης του έργου ότι τα παραπάνω σηµεία εµφάνιζαν τακτικά έντονες οσµές και για το λόγο αυτό πραγµατοποιείται δειγµατοληψία για ανίχνευση πτητικών οργανικών ενώσεων τις ηµέρες µε έντονη οσµή. Ο τρόπος προσδιορισµού των ηµερών µε οσµή περιλάµβανε α) η φυσική παρουσία µελών του εργαστηρίου στην περιοχή για την λήψη δειγµάτων β) η συµπλήρωση ηµερολογίου µε σχόλια για την παρουσία οσµών από τους διευθυντές των σχολείων όπου έχουν οριστεί ως σηµεία δειγµατοληψίας γ) ειδοποίηση από προσωπικό του δήµου ή της περιφερείας που βρίσκονται στις υπό µελέτη περιοχές.”
Τό πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε και μετρήσεις ελήφθησαν. Ας δούμε λοιπόν και τα αποτελέσματα των μετρήσεων αυτών:
Σύμφωνα με την τελική έκθεση για τις Πτητικές Οργανικές Ενώσεις:
“Παρατηρείται ότι οι υψηλότερες µέσες τιµές (ειδικότερα για το βενζόλιο και τολουόλιο) παρατηρήθηκαν στα ∆Κ4, ∆Κ5 και ∆Κ1. Οι χαµηλότερες τιµές παρατηρήθηκαν στο ∆Κ3 (υπόβαθρο). Από το σύνολο των πτητικών οργανικών ενώσεων, θεσµοθετηµένη οριακή τιµή συγκέντρωσης υπάρχει µόνο για το βενζόλιο. Καθώς όµως το όριο αυτό είναι ετήσιο και όχι ηµερήσιο, πραγµατοποιήθηκε ενδεικτικά µια σύγκριση των ηµερήσιων συγκεντρώσεων
κατά τη διάρκεια της δειγµατοληπτικής περιόδου µε την ετήσια οριακή τιµή, από την οποία προέκυψαν υψηλότερες τιµές σε σχέση µε την οριακή συγκέντρωση (ΦΕΚ 488/2011: 5 µg/m3) για 15 ηµέρες στο σηµείο ∆Κ1, 6 ηµέρες στο ∆Κ2, 4 ηµέρες στο ∆Κ3, 30 ηµέρες στο σηµείο ∆Κ4 και 15 ηµέρες στο σηµείο ∆Κ5.”
Παρατηρώντας τους τελικούς πίνακες οι οποίοι παρέχουν ανάωτατες τιμές, κατώτατες τιμές, μέση τιμή και διάμεση τιμή παρατήρησα τα εξής:
α) Στο βενζόλιο για το οποίο υπάρχουν θεσμοθετημένα όρια εμφαανίζονται τεράστιες αποκλίσεις στις μετρημένες τιμές της συγκέντρωσης του και στις οποίες θα αναφερθώ αναλυτικά παρακάτω. Και στις άλλες ενώσεις εμφανίζονται μεγάλες διαφορές, οι οποίες όμως δεν δείχνει να σχετίζονται απόλυτα με τις πηγές του βενζολίου και αυτό γιατί στην ενδιάμεση έκθεση στο ΔΚ1 με μέγιστη τιμή συγκέντρωσης βενζολίου 11.55 μg/m3 έχουμε μέγιστη τιμή τολουόλιου 20.75 μg/m3 ενώ στο ΔΚ5 με μέγιστη τιμή συγκέντρωσης βενζολίου 76.73 μg/m3 έχουμε μέγιστη τιμή τολουόλιου 29.86 μg/m3 και στο ΔΚ4 με μέγιστη τιμή συγκέντρωσης βενζολίου 15.28 μg/m3 έχουμε μέγιστη τιμή τολουόλιου 19.26 μg/m3 . Όμως κάποια συσχέτιση πιθανώς να υπάρχει γιατί από την ενδιάμεση έκθεση στην τελική στο ΔΚ5 δεν αλλάζει ούτε η μέγιστη συγκέντρωση βενζολίου αλλά ούτε και τολουολίου, δείχνοντας ότι μάλλον αυτές οι συγκεντρώσεις μετρήθηκαν την ίδια μέρα. Όμως αλλάζει στο ΔΚ1 όπου από 11.55 μg/m3 πηγαίνουμε στα 16.73 (αύξηση 44 %) ενώ ταυτόχρονα το τολουόλιο αυξάνεται από 20.75 μg/m3 στα 24.07 μg/m3 (αύξηση 16 %) ενώ στο ΔΚ4 όπου από 15.29 μg/m3 πηγαίνουμε στα 101.12 (αύξηση 560 %) ενώ ταυτόχρονα στο τολουόλιο από 19.26 μg/m3 στα 63.76 μg/m3 (αύξηση 231 %).
Πάμε στο βενζόλιο λοιπόν.
β) Αρχικά για τα όρια οι Sekar et al. Στην εργασία τους του 2019 δηλώνουν:
β) Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έκθεσης, 15 μέρες οι τιμές του βενζολίου ξεπερνούν τα όρια στο ΔΚ1 (Δραπετσώνα) και ΔΚ5, ενώ στο ΔΚ4 αυτό συμβαίνει για 30 μέρες. Όμως η δειγματολειψία στα σημεία ΔΚ4 και ΔΚ5 άρχισε αργότερα από τα πρώτα 3. Επομένως θα πρέπει να αναφέρεται ξεχωριστά η δειγματοληπτική περίοδος για κάθε σημείο, ωστε να έχει νόημα η συγκριση και να μπορεί να γίνει καλύτερα η ετήσια αναφορά.
Μια τιμή 15 φορές
μεγαλύτερη από το όριο. Προφανώς το σημείο αυτό θα έπρεπε να προσεχθεί περισσότερο και να έχει πολύ μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων από τα τελικά 20 ώστε να κριθεί αν αυτή η μέτρηση ήταν λανθασμένη ή αναδεικνύει ένα πρόβλημα της περιοχής. Η μελέτη όμως την αποδέχεται επομένως για τους ερευνητές είναι σωστή. Η μέση τιμή των 4 δειγμάτων τα οποία δεν δίνονται στην ενδιάμεση έκθεση (καθώς δίνεται η μέγιστη και η ελάχιστη τιμή) είναι 8.33 μg/m3 που σημαίνει ότι τουλάχιστον άλλη μια μέτρηση είναι σημαντικά μεγαλύτερη από το όριο. Στην έκθεση αναφέρεται ότι 4 μέρες στο σημείο ΔΚ5 έχουμε υπέρβαση του ορίου. Όμως καθώς τα δείγματα είναι μόλις 6 αυτό σημαίνει ότι τα 2/3 των ημερών έχουμε σε αυτό το σημείο υπέρβαση του ορίου κάποιες μάλιστα φορές σε τρομακτικά επίπεδα.
ε) Στην τελική έκθεση έχουμε ότι στο ΔΚ1 έχουμε 78 δείγματα με μέγιστη τιμή 16.73 μg/m3 , στο ΔΚ4, 37 δείγματα με μέγιστη τιμή 101.12 μg/m3 (μια τιμή 20 φορές μεγαλύτερη από το όριο) ενώ στο ΔΚ5 (Γέφυρα) 20 δείγματα με μέγιστη τιμή 76.73 μg/m3 !!!! .
η) Σε σχέση με τις πηγές βενζολίου οι Sekar et al. δηλώνουν:
θ) Η μελέτη Δημόκριτου δόθηκε και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιοτου. Η έκθεση του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου πάνω στις ίδιες μετρήσεις όμως είναι πολύ πιο ξεκάθαρη:
Σύγκριση με Άλλες μετρήσεις (με Θεσσαλονίκη και Βιομηχανική περιοχή)
ι) Τον Ιανουάριο του 2019 το Αστεροσκοπείο Αθηνών πραγματοποίησε μετρήσεις στα Λιπάσματα
Μηση: Μέση τιμή σχεδόν διπλάσια του ορίου με μέγιστη τιμή 322 μg/m3 !!!!!
Τι όμως σημαίνει μια τέτοια τιμή; Μιας ώρας αναπνοή σε μια τέτοια ατμόσφαιρα είναι ισοδύναμη με αναπνοή 64.4 ωρών σε ατμόσφαιρα με συγκέντρωση 5μg/m3.
Προκαταρκτικά αποτελέσματα. Τα τελευταία χρόνια τι έδειξαν οι μετρήσεις του σταθμού;
ιση με Αθήνα:
Συμπέρασμα του Αστεροσκοπείου:
Συμπέρασμα του Αριστοτελείου: Το Αριστοτέλειο είναι ξεκάθαρο:
Προτάσεις :
Παρατήρηση δική μου: Έχουμε ήδη αργήσει. Θα έπρεπε από το 2020 να έχουν ξεκινήσει αναλυτικές μελέτες στην περιοχή καθώς και έλεγχοι των βιομηχανικών εγκαταστάσεων. Σε ένα κράτος που σέβεται τους πολίτες τους, η πρώτη προτεραιότητα θα πρέπει να είναι η δημόσια υγεία. Δεν είναι δυνατόν η δημόσια υγεία να μπαίνει στο περιθώριο για οποιοδήποτε λόγο. Ελπίζω ότι αυτή η εκδήλωση θα βοηθήσει στην επαναφορά της δημόσιας υγείας στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος.
Διαβάστε περισσότερα: https://terpsixoros-politistikos-syllogo.webnode.gr/news/imerida-gia-to-venzolio-kai-tis-theioyches-enoseis-12-11-2023/?fbclid=IwAR3X3lmbE638vCulUHwEk0MmK_4qbDuV4YuA6P9h8M73E23GSNnd2Ilf9-k

Αυτή η παρουσίαση για το βενζόλιο έγινε στην εκδήλωση που διοργάνωσε στις 12.11 στο πρώην δημαρχείο της Δραπετσώνας από τον πολιτιστικό σύλλογο ΤΕΡΨΗΧΩΡΟΣ. Εισηγητής ήταν ο 







.jpg)
.jpg)






