Φαίνεται πως ανάμεσα σ'αυτούς τους δύο η κόντρα έχει χοντρύνει και η αντιπαράθεση γίνεται πια δημόσια. Δήλωσε λοιπόν, ο υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου κ. Βαρβιτσιώτης, τα εξής σωστά: "Ο κ.Ανωμερίτης δεν είναι ο ιδιοκτήτης του ΟΛΠ, είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του οργανισμού. Μέτοχος του ΟΛΠ είναι το ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο αποφάσισε πως αυτό το περιουσιακό του στοιχείο το πουλάει. Από που κι ως που θα πρέπει να ρωτήσει τον διευθύνοντα σύμβουλο για την απόφασή του αυτή;". "Αυτή η ιδιωτικοποίηση", συνέχισε ο υπουργός, "δεν είναι μόνο ότι θα φέρει χρήματα στο δημόσιο ταμείο, αλλά είμαστε σίγουροι πως θα πετύχουν οι ιδιοκτήτες του να γίνει το λιμάνι του Πειραιά το κεντρικότερο της Μεσογείου για τα επόμενα 25 χρόνια. Κι αυτό θα έχει θετικές επιπτώσεις σε όλη τη χώρα". 

Μάλιστα. Ωραία μας τα λέτε κ.υπουργέ. Να πούμε τώρα κι εμείς τα δικά μας, ε, κ.υπουργέ; Λοιπόν, πρώτον, στο πρόγραμμά σας είχατε ως στόχο την πώληση του ΟΛΠ; Δεν την είχατε. Άρα; Και δεύτερον. Ο βασικός ιδιοκτήτης της ΟΛΠ Α.Ε είναι το δημόσιο. Σωστά; Μια αντίληψη των πραγμάτων ισχυρίζεται πως αυτό σημαίνει ότι τελικά ο λαός είναι ο ιδιοκτήτης του ΟΛΠ, όπως και όλης της δημόσιας περιουσίας, διότι με δικά του χρήματα αποκτήθηκε και δημιουργήθηκε αυτή. Γι'αυτό πρέπει αυτός να ρωτηθεί για την πώλησή του κι όχι η ΤΑΙΠΕΔ, που είναι μία εταιρεία που την φτιάξατε εσείς για να της πασάρετε ότι έχετε αποφασίσει να πουλήσετε. Δεν ξέρω πως, με δημοψηφίσματα ίσως; Πως απαντάτε σε όλα αυτά; Υπάρχει κι άλλη μία διάσταση, κι είναι αυτή που βάζει στο τραπέζι ο κ. Ανωμερίτης, ο οποίος ζητάει να είναι δημόσιο το λιμάνι και να παραχωρήσει κάποιες δραστηριότητές του.

Ο κ. Ανωμερίτης ισχυρίστηκε σε πρόσφατη ομιλία του πως είναι ψευτοδίλλημα το θέμα "πώλησης" του ΟΛΠ  ή  "παραχωρήσεις δραστηριοτήτων του". Πατώντας  εδώ  θα σας παρουσιαστούν τα κύρια σημεία της ομιλίας του, που έκανε την Τετάρτη 24/10, στο "3ο Ναυτιλιακό Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεων Επιχειρήσεων" ( άκου κάτι συνέδρια που γίνονται, που ποιος τα παίρνει είδηση, τι ρόλο παίζουν και ποιοι τα πληρώνουν;), όπου εκεί επιχειρηματολόγησε υπέρ της άποψής του. 

Τώρα, θα με ρωτήσετε τι με κόφτει εμένα, αν ο ΟΛΠ θα είναι δημόσιος ή ιδιωτικός. Κερδίζω τίποτα εγώ; Εξ άλλου τόσα χρόνια που ο ΟΛΠ ήταν δημόσιος, είχαμε εμείς, ως κάτοικοι της Δραπετσώνας, Κερατσινίου, Περάματος και Σαλαμίνας, κάποιο όφελος από τον ΟΛΠ; Ίσα ίσα, συμπεριφερόταν ως μία τοπική δύναμη που έκανε ότι ήθελε, σε στυλ κράτος εν κράτει και μας είχε αποκλείσει εντελώς από τη θάλασσα. Μια θέση που την έχω ασπαστεί, είναι αυτή που λέει όχι σε ιδιωτικοποιήσεις τομέων και υπηρεσιών που και μετά την πώλησή τους θα λειτουργούν ως μονοπώλια. Κι αυτό γιατί η μόνη περίπτωση να έχουμε κάποιο κέρδος, εμείς ως καταναλωτές, από τις ιδιωτικοποιήσεις και με την προϋπόθεση ότι λειτουργεί ο υγιής ανταγωνισμός, είναι αυτές να μην είναι μονοπώλια. Γιατί αν εξακολουθεί να είναι μονοπώλιο αυτό που θα ιδιωτικοποιηθεί, τότε η παγκόσμια ιστορία έχει δείξει και η κοινή λογική το έχει αποδεχτεί, ότι η πώληση αυτή θα αποβεί εις βάρος των πολιτών και ακόμα περισσότερο όταν αυτή, ως δημοσίου χαρακτήρα εταιρεία, είναι κερδοφόρα. 

Υπάρχει μια άλλη αντίληψη, που προσεγγίζει διαφορετικά το θέμα, όχι μόνο του ΟΛΠ, αλλά κι όλων των λιμανιών της χώρας μας. Είναι αυτή που βλέπει τον ΟΛΠ Α.Ε, σαν τον ισχυρότερο κρίκο της λιμενικής βιομηχανίας, η οποία μπορεί και σήμερα να αποτελέσει σημαντικό αναπτυξιακό μοχλό της ελληνικής οικονομίας. Αν αυτή αποτελέσει την επιλογή, τότε ο δημόσιος ΟΛΠ πρέπει με ποικίλες σχεδιασμένες και συντονισμένες επεμβάσεις να διαμορφωθεί σε ένα μεγάλο πόλο έλξης και διακίνησης φορτίων και επιβατών, έτσι ώστε να αρχίσει να κινείται π.χ στα χνάρια του λιμανιού του Ρόττερνταμ, όπου το 18% του ΑΕΠ της Ολλανδίας προέρχεται απ'αυτό. Ένας τέτοιος τύπου ανάπτυξης θα συνεισφέρει και στα έσοδα του κράτους και στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας με αξιοπρεπείς αμοιβές και εργασιακές συνθήκες και στην διασφάλιση οικονομικών πόρων προς όφελος των τοπικών κοινωνιών, ως αντιστάθμισμα για την επιβάρυνση που υφίστανται από τη λιμενική λειτουργία. Σε μια τέτοια προοπτική, νομίζω πως θα ενδιαφέρει τον κάθε πολίτη και κάτοικο της ευρύτερης περιοχής του Δυτικού Πειραιά, να συζητήσει και να σκεφτεί τι τον συμφέρει σχετικά με τον ΟΛΠ. Τότε το αληθινό δίλλημα διαμορφώνεται ως εξής: να εξακολουθήσει να είναι δημόσιος ο ΟΛΠ, αλλά με δραστικές και ριζικές αλλαγές ή να πουληθεί σε ιδιώτες το ποσοστό που τώρα κατέχει το δημόσιο;   

Αλλά πόσοι άραγε πιστεύουν, ότι σ'αυτήν την κόντρα μπορεί να χάσουν αυτοί που δεν ξεύρουν πως αγελάδα που βγάζει γάλα δεν την σφάζεις; Είναι σίγουρα πάντως περισσότεροι από αυτούς που πιστεύουν πως αγελάδα που στέρεψε και είναι σκέτη ζημιά ή την σφάζεις ή την πουλάς. Σωστά;