Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013 19:55

Εσύ που τώρα κοιτάζεις τη δουλειά σου, θα είναι μετανάστες αύριο τα παιδιά σου;

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Πολλοί νεκροί πάντα, από πολλούς λόγους. Αλλά συνήθως τα νεογέννητα τους ξεπερνάνε. Όποτε ισχύει το αντίθετο και κρατάει χρόνια, τότε μπαίνει θέμα εξαφάνισης. Σ’εμάς, στον ετήσιο απολογισμό μας από το 1827, πάντοτε τα νεογέννητα ξεπερνούσαν τους νεκρούς. Μόνο τα δυο τελευταία χρόνια έχουμε μείωση πληθυσμού.

 

 

Μία εκδοχή είναι να αυξάνονται, για χίλιους δυο λόγους, οι νέοι που δε θέλουν να αφήσουν απογόνους. Τότε εμάς μας πέφτει λόγος; Άμα όμως θέλουν ή με προϋποθέσεις θα μπορούσαν να ήθελαν, αλλά δεν περνάνε απ'το μυαλό τους τα παιδιά, λόγω της γνωστής μοναδικής αιτίας, τότε κάποιος λόγος μας πέφτει κι εμάς, ε;  

Όμως η αιτία γι’αυτήν την αναφορά δεν είναι οι νεκροί γενικώς. Είναι ειδικώς οι νεκροί μετανάστες στα νερά της Σικελίας, που μας γέννησαν άσχημα συναισθήματα και δυσάρεστες σκέψεις.

Όπως και στον Ιταλό πρωθυπουργό Ενρίκο Λέτα, που επεσήμανε πως η Μεσόγειος έχει καταστεί ένα απέραντο νεκροταφείο. Τέσσερα ναυάγια μέχρι στιγμής, με εκατοντάδες νεκρούς. Το δεδομένο είναι οι 32.000 πρόσφυγες που μέχρι τώρα έχουν φτάσει στην Ιταλία και την Μάλτα και οι 20.000 απ’αυτούς να έχουν ζητήσει πολιτικό άσυλο. Οι περισσότεροι από τους επιβαίνοντες στα κάθε είδους πλοιάρια των ομάδων που κάνουν τη διακίνηση διασχίζοντας τις νύχτες τη Μεσόγειο, είναι Σύριοι πρόσφυγες αλλά και αρκετοί είναι κι από τη Σομαλία, την Ερυθραία, την Παλαιστίνη, και την Τυνησία. Τα πτώματα όμως ξεβράζονται και στη Μάλτα. Γι'αυτό ο πρωθυπουργός της Τζόζεφ Μουσκάτ, τόνισε ανάμεσα στα άλλα «… Δεν ξέρω πόσοι ακόμα άνθρωποι πρέπει να πεθάνουν στη θάλασσα προτού γίνει κάτι…Η Μάλτα αισθάνεται εγκαταλειμμένη από την υπόλοιπη Ευρώπη».

Αυτοί που ξεσηκώθηκαν στην Ιταλία με αφορμή το πρώτο πολύνεκρο ναυάγιο στη Λαμπεντούζα ήταν οι δήμοι, οι εκπαιδευτικοί, η Εκκλησία, οι πολίτες και τα διάφορα αντιρατσιστικά κινήματα, τόσο σε τοπική κλίμακα όσο και σε εθνική. Αυτοί, όλοι μαζί, έδειξαν την αλληλεγγύη τους στους μετανάστες που σώθηκαν και ζήτησαν μέτρα με ανθρωπιστικό πρόσημο για το θέμα της μετανάστευσης. Αυτοί όμως που επί του παρόντος αντιμετώπισαν με παγερή αδιαφορία αυτά τα ναυάγια, είναι η ελίτ της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών και οι περισσότερες κυβερνήσεις των κρατών μελών. Το μόνο που σκέφτονται είναι να πολλαπλασιάσουν τις συνοριακές δυνάμεις που θα ελέγχουν και θα αστυνομεύουν όλους τους ανεπίσημους δρόμους πρόσβασης στην Ευρώπη. Για να κάνουν τα κόμιστρα πιο ακριβά; 

Το δεδομένο είναι πως υπάρχει πρόβλημα, δύσκολο και μεγάλο. Ένα διεθνές σύστημα εκμετάλλευσης πετάει εκατομμύρια ανθρώπους, είτε μέσω πολέμων είτε σαν άνεργους, στις μεγάλες χωματερές των ηπείρων. Γι'αυτό η ροή της μετανάστευσης προς τις αναπτυγμένες χώρες δεν λέει να κοπάσει τις τελευταίες δεκαετίες. Όμως οι χώρες υποδοχής και ιδίως οι Ευρωπαϊκές, έχουν πια πρόβλημα ανάπτυξης. Δεν μπορούν να δέχονται όπως πριν λίγα χρόνια τους μετανάστες, βασικά σαν φτηνό εργατικό προσωπικό. Και σ’αυτές τις χώρες η ανεργία έχει αυξητικές τάσεις. Είναι γι’αυτό που οι πολίτες στις δυτικές κοινωνίες, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, αρχίζουν να εκδηλώνουν επιθετικά ξενοφοβία και ο ρατσισμός τους ξεραίνει όλο και περισσότερους. Έχουμε λοιπόν, ένα μεγάλο πρόβλημα, που το δημιουργεί κατά βάση το σύστημα του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και που το πληρώνουν ακριβά τα μεσαία και φτωχά στρώματα των ευρωπαίων πολιτών, αλλά πιο πολύ οι μετανάστες.

Δεν έχω καμία λύση έτοιμη. Έχω ακούσει και διαβάσει κατά καιρούς διάφορες ενδιαφέρουσες προτάσεις, αλλά δεν πείστηκα πως ακόμα και αν εφαρμοστούν θα μπορέσουν να λύσουν ριζικά το πρόβλημα. Θέλει ακόμα πολύ δουλειά, ειδικά από ανθρώπους που αντιλαμβάνονται τις δυσκολίες του προβλήματος σε όλες του τις διαστάσεις. Λόγου χάρη, νομίζω πως καλή βάση συζήτησης είναι όσα δήλωσε πρόσφατα ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς. Είπε ο κ.Σουλτς ότι πρέπει επειγόντως ν’αλλάξει ριζικά η ευρωπαϊκή πολιτική της μετανάστευσης.  «Είναι ανάγκη να αναγνωρίσουμε επιτέλους ότι η Ευρώπη είναι μια ήπειρος μετανάστευσης και γι’αυτό χρειαζόμαστε ένα νέο νομικό σύστημα» δήλωσε ο Μάρτιν Σουλτς. Τόνισε επίσης, ότι χώρες όπως οι ΗΠΑ , η Αυστραλία ή ο Καναδάς διαθέτουν σύγχρονες νομοθεσίες που διέπουν τη νόμιμη μετανάστευση και σημειώνει ότι αυτή η λύση μπορεί να αποτρέψει τους ανθρώπους από την παράδοσή του σε διακινητές οι οποίοι κάνουν μια παράνομη επιχείρηση που εκμεταλλεύται αγρίως τους απελπισμένους. Ο Μάρτιν Σουλτς προτείνει επίσης να μην αφήνονται χώρες όπως η Ιταλία και η Μάλτα να αντιμετωπίζουν μόνες το πρόβλημα αλλά να υπάρξει ισομερής διανομή σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες."Αν έχετε 10.000 πρόσφυγες σε ένα νησί όπως η Λαμπεντούζα, το οποίο αριθμεί 6.000 κατοίκους, είναι μια καταστροφή για το νησί. Εάν επιμερίσετε 10.000 άτομα σε 507 εκατομμύρια Ευρωπαίους σε 28 κράτη μέλη, είναι σαφώς πιο εφικτό" είπε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αν και αναγνωρίζει ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα όλης της υφηλίου, ούτε να υποδεχθεί τους πάντες, επισημαίνει ότι είναι ανθρωπιστική υποχρέωση των πλουσιότερων στην Ευρώπη να βοηθήσουν.

Μετά από αυτή την τοποθέτηση, το ελάχιστο που μπορώ είναι πως αν οι κοινωνίες δεν ανέχονται αυτήν την απάνθρωπη συμπεριφορά και την ανελέητη εκμετάλλευση των μεταναστών, θα πρέπει να βρουν τρόπους πίεσης για να βρεθούν και να εφαρμοστούν από τα κράτη της Ε.Ε λύσεις αποτελεσματικές. Οι μετανάστες  είναι σε μια πολύ δύσκολη θέση, αφού στις χώρες τους κινδυνεύουν ή περισσεύουν και στις δικές μας δημιουργούν πια περισσότερα προβλήματα από όσα μπορούν να λύσουν. Ειδικά στη δικιά μας χώρα, με το 1.5εκ. ανέργους, με όλο περισσότερα Ελληνόπουλα να ψάχνουν την τύχη τους σε άλλες χώρες, η αποδοχή νέων μεταναστών μόνο αρνητικά αποτελέσματα θα φέρει. Και σ’εμάς και σ’αυτούς. Κι αυτό θα είναι εις βάρος όλων μας.  

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013 18:09
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Σχόλια   

0 # Κώστας Κατσαρός 20-10-2013 10:49
Το "...ως έχουν τα πράγματα" είναι καλή προσθήκη, αλλά όχι αρκετή κατά τη γνώμη μου. Και πολύ χαίρομαι για τα προφανώς, αλλά αυτά που συνοδεύουν δεν είναι καθόλου προφανή όσο δεν τους δίνουμε το ανάλογο βάρος, ή όσο τα θεωρούμε ουτοπικά(;) έστω και για τα πρώτα βήματα.
Πάντα κατά τη γνώμη μου, οι μετανάστες είναι απαραίτητοι ακριβώς για τα πρώτα βήματα της απεξάρτησης. Γιατί όταν με το καλό αποφασίσουμε να κάνουμε τις αναγκαίες κινήσεις που περιγράφετε, το σοκ της μετάβασης θα χτυπήσει πρώτα τους έλληνες. Στην πραγματικότητα, νομίζω πως είναι αδύνατο να φύγουμε από την κρίση χωρίς τους μετανάστες, όπως ήταν αδύνατο να κάνουμε τους ολυμπιακούς μας χωρίς τους μετανάστες.
Οι μετανάστες είναι ιδιαίτερα ανθεκτικοί σε συνθήκες κρίσεις (αντίθετα με εμάς, έτσι όπως έχουμε καταντήσει) και είναι γεμάτοι όρεξη και ελπίδα ότι θα καλυτερεύσουν τη ζωή τους (επίσης αντίθετα με εμάς). Γι' αυτά ακριβώς τα χαρακτηριστικά τους εκμεταλλευόμαστε τόσα χρόνια. Η νομιμοποίησή τους και η ένταξή τους στην κοινωνία, πέρα από τα άμεσα θετικά αποτελέσματα που θα έχει πχ στο ασφαλιστικό, θα μας δώσει πίσω τη χαμένη μας επαφή με τη γη και την παραγωγή. Κι αν συνυπολογίσει κανείς τις συνθήκες απομηχανοποίησης που θα φέρει οποιοσδήποτε "τσαμπουκάς" με τους ξένους τροφούς μας (αναπόφευκτος, αφού μιλάμε για ανεξαρτησία), θα δει πως δύσκολα θα τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας. Μπορεί άνετα να παραλληλιστεί με τις συνθήκες που επικρατούν μετά από κάποιο πόλεμο: οι μετανάστες είναι πάντα ευπρόσδεκτοι και επιθυμητοί να βοηθήσουν στην αναστήλωση της χώρας.
Παράθεση
0 # Ιγνατιάδης Λάκης 19-10-2013 10:32
Υπήρχε μία φράση που πέρασε από το μυαλό μου και είπα να την προσθέσω για να με εκφράζει πιο καλά αυτό το άρθρο, αλλά μετά την ξέχασα. Η φράση αυτή είναι η εξής: " ...δεν χωράμε εδώ στην Ελλάδα ....ως έχουν τα πράγματα". Προφανώς αν τόσο εδώ όσο και σε ευρύτερες περιφέρειες αρχίσει να κλείνει η ψαλίδα των μεγάλων ανισοτήτων και εξορθολογίζονται παραγωγή και κατανάλωση δίνοντας προτεραιότητα στα απολύτως αναγκαία και στα χρήσιμα για τη μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου,αν επίσης δοθεί έμφαση στο κοινωνικό κράτος στην καταπολέμηση της διαφθοράς και γίνει το όλο σύστημα πιο δίκαιο και πιο δημοκρατικό, τότε όλα θα είναι καλύτερα ακόμα και για τις πατρίδες των μεταναστών. Και προφανώς τότε θα ελαχιστοποιηθούν οι άνεργοι και θα μπορούν να ζήσουν εδώ και καλά κι άλλοι μετανάστες. Αλλά ακόμα και αν αναλάβουν να υλοποιήσουν ένα τέτοιο σχέδιο άλλες πολιτικές δυνάμεις από αυτές που κυριαρχούν τώρα, αυτή η αλλαγή δεν θα χρειασθεί πολλά χρόνια για να αρχίσει να αποδίδει; Οπότε το πρόβλημα παραμένει και μάλιστα όλο και θα οξύνεται όσο δεν αλλάζει επί της ουσίας η πολιτική κατάσταση. Αυτό πάντως που επιμένει να μου λέει η λογική μου είναι ότι με 1.5 εκ. ανέργους γηγενείς, εκ των οποίων οι 850χιλ. είναι άνεργοι πάνω από ένα χρόνο, δεν χωράνε, με δεδομένες τις συνθήκες, κι άλλοι μετανάστες. Δεν χωράνε όπως κι αν προσεγγίσω το θέμα, και μου έχει εξαντληθεί η αντίληψη του ότι όλοι οι καλοί χωράνε. Δεν χωράνε αν μάλιστα θέλουμε να εργάζονται εδώ ανθρώπινα - κι όχι όπως τώρα όπου κυριαρχεί η μαύρη κι αδήλωτη εργασία και τα χαμηλότερα ημερομίσθια. Η ιεράρχηση που κάνω εγώ τώρα, είναι να διαμορφώνουμε προτάσεις και να συμμετέχουμε σε αγώνες για να μειωθεί η ανεργία πρώτα των άνεργων Ελλήνων, των οποίων το μεταναστευτικό ρεύμα μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο. Ταυτόχρονα θα πρέπει να ζητάμε επίμονα να αλλάζουν πράγματα που μας επιβαρύνουν, όπως το Δουβλίνο II και οι νόμοι μας για τους μετανάστες σχετικά με την υπηκοότητα κ.λ.π. Ευχαριστώ πάντως για τις παρατηρήσεις σας, διότι πιστεύω πως κάτι συνεισφέρει ο διάλογος, προπάντων αν υπάρχει διαφορά απόψεων και διάθεση να σκέφτεται ο ένας τις απόψεις του άλλου.
Παράθεση
0 # Κώστας Κατσαρός 18-10-2013 10:37
Δεν μπορώ να ξέρω αν είναι ηθελημένο ή όχι, αλλά το άρθρο σας έχει σαν βάση την παραδοχή ότι "εδώ (πλέον) δεν χωράμε". Αυτό φυσικά είναι που πλασάρουν και (σχεδόν) όλοι οι επίσημοι διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Είναι ένας από όλους αυτούς τους μονόδρομους που μας σερβίρονται καθημερινά για πλείστα θέματα που έχουν να κάνουν με τη ζωή μας.
Δεν έχω καμιά πρόθεση να υποστηρίξω ότι η Ελλάδα, η Ευρώπη, ή οποιοσδήποτε πεπερασμένος χώρος με πεπερασμένους πόρους είναι ικανός να τρέφει απεριόριστο αριθμό ανθρώπων. Όμως αντικειμενικά η Ελλάδα, με μια επαρχία που γερνάει τα τελευταία 40 χρόνια, δεν έχει καν πλησιάσει ποτέ στο σημείο κορεσμού. Στην πραγματικότητα, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί αυτή η επίπλαστη κατάσταση, ούτε εμείς χωράμε πλέον. Εμείς που ταυτόχρονα και συνεχώς και αδιαλείπτως παραπονιόμαστε για την υπογεννητικότητα...
Λέω λοιπόν πως δουλειές που χρειάζονται χέρια και μυαλά και που παράγουν αληθινό προϊόν και όχι κέρδη τραπεζών και εικονικό ΑΕΠ υπάρχουν παντού γύρω μας. Και είναι δυνατόν να υπάρχουν για πολλά πολλά χρόνια και να είμαστε ευχαριστημένοι και εμείς και οι εδώ μετανάστες και αυτοί που θα έρθουν κατά τα επόμενα χρόνια (λόγω των καταστάσεων που εμείς, η "Δύση", δημιουργούμε). Τα λεφτά είναι αυτά που δεν υπάρχουν, αλλά τα λεφτά είναι ένα αποκύημα της ανθρώπινης επινοητικότητας και ως τέτοιο είναι αδύνατον να ρυθμίζει καταστάσεις "αυτόβουλα", όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι κρατούντες κάθε μέρα και κάθε στιγμή.
Θα πρότεινα λοιπόν, ως αναγνώστης, την επόμενη φορά που θα ασχοληθείτε με το πρόβλημα να επικεντρωθείτε περισσότερο στις εναλλακτικές, βιώσιμες λύσεις που γράψατε ότι έχετε κατά νου και λιγότερο στη συναισθηματική ανάλυση του προβλήματος. Σας έχω δει να το κάνετε σε άλλα θέματα και είναι ο μόνος τρόπος να διαφοροποιηθεί ο λόγος σας από το ρατσιστικό λόγο που κατακλύζει το νοητικό περιβάλλον μας.
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση