Το ιστορικό πλαίσιο των ταραγμένων όσο και ένδοξων χρόνων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας του 6ου αιώνα μ. Χ. λειτουργεί – όπως συμβαίνει και με άλλα ιστορικά γεγονότα σε παλαιότερα βιβλία του συγγραφέα – ως ιδανικό περιβάλλον για να αναπτύξει, με τρόπο παραστατικό, τη δική του ιστορία. Τα γεγονότα και ο χώρος του παρελθόντος τον εμπνέουν, και εδώ, ώστε να αναδείξει το βαθύ ενδιαφέρον του για την Ιστορία, την Επιστήμη, κυρίως εκείνη των Μαθηματικών, και την αστυνομική λογοτεχνία.

Το μυθοπλαστικό μέρος του βιβλίου του, ενταγμένο στη γόνιμη παράδοση του ιστορικού μυθιστορήματος, όπως αυτή αναγνωρίζεται στα έργα συγγραφέων διαφορετικών εποχών, του Σκοτ, του Δουμά, του Ουγκό του Τολστόι αλλά και του Έκο, ζωντανεύει ρεαλιστικά, με ζωηρά χρώματα, πειστικούς χαρακτήρες και λεπτομέρειες, τη μακρινή εποχή. Σε αυτόν τον υβριδικό τόπο, μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, όπου ιστορικά πρόσωπα συνυπάρχουν και αλληλoεπιδρούν με επινοημένους χαρακτήρες, ο αναγνώστης καλείται να μοιραστεί τον ενθουσιασμό του συγγραφέα για το θέμα του, την ένταση και το αίσθημα ισορροπίας με το οποία επιχειρεί να το αναπτύξει.

Η θερμοκρασία είναι, όμως, ήδη υψηλή από το πρώτο κεφάλαιο, καθώς πληροφορούμαστε ότι την ημέρα των λαμπρών εγκαινίων της Αγίας Σοφίας βρίσκεται δολοφονημένος ο Ιωάννης, συνεργάτης των αρχιτεκτόνων της Μεγάλης Εκκλησίας. Ύποπτη για το φόνο θεωρείται η Θεανώ, πρώην σπουδάστρια στην Ακαδημία Πλάτωνος και λάτρης των Μαθηματικών. Είναι πράγματι ένοχη η νεαρή μαθηματικός ή έχει πέσει θύμα μιας σκοτεινής συνωμοσίας; O Ευτόκιος, φημισμένος μαθηματικός, που έχει αφιερώσει τη ζωή του στη συγκέντρωση και διάσωση των έργων του Αρχιμήδη, αναλαμβάνει να εξιχνιάσει το έγκλημα.

Η διαλεύκανση του εγκλήματος, αν και αποτελεί ένα από τα πιο ελκυστικά μέρη της αφήγησης, δεν θα μπορούσε να απορροφήσει όλο το ενδιαφέρον του συγγραφέα σε ένα τόσο πολύπλευρο ανάγνωσμα. Το έγκλημα, όπως συμβαίνει, συχνά, στα μυθιστορήματα που συνδυάζουν χαρακτηριστικά της αστυνομικής λογοτεχνίας με επιστημονικές αναφορές, λειτουργεί ως μοχλός ενεργοποίησης της πλοκής, ως αφορμή για τη διερεύνηση διαφορετικών θεμάτων.

Στο βιβλίο, εκβάλλουν τα ρεύματα πολλών αναζητήσεων και προβληματισμών που προσεγγίζουν την ιστορική στιγμή της μετάβασης από την Ύστερη Αρχαιότητα στον χρυσό αιώνα του Ιουστινιανού. Στο υπόστρωμα της μυθοπλαστικής δράσης εντοπίζονται οι κραδασμοί πολλαπλών συγκρούσεων. Ζητήματα συνυφασμένα, κυρίως, με τον τρόπο που τα επιστημονικά επιτεύγματα του αρχαίου κόσμου, οι κατακτήσεις στη Γεωμετρία, στα Μαθηματικά, στη Μηχανική και στην Αρχιτεκτονική, ενσωματώνονται στο κλειστό σύστημα που συγκροτούν οι πολιτικοί και θρησκευτικοί μηχανισμοί της εποχής· η αναγκαιότητα να διαμορφωθεί μια συλλογική, αδιαφιλονίκητη, χριστιανική ταυτότητα.

Με τον ίδιο έμμεσο αλλά αποτελεσματικό τρόπο εισδύουν στη δράση αρκετά ακόμη φιλοσοφικά, πολιτικά, θρησκευτικά και κοινωνικά ζητήματα, ιστορικές λεπτομέρειες από την καθημερινή ζωή και τις συνήθειες των βυζαντινών, πληροφορίες για τις γεωπολιτικές ισορροπίες της αυτοκρατορίας, τα ήθη, τις τελετουργίες, την επιστημονική γνώση και τις προκαταλήψεις της εποχής. Ο συγγραφέας, όμως, δεν φιλοσοφεί, δεν αναλύει, δεν σχολιάζει όσα παρουσιάζει. Αφηγείται με συναρπαστικό τρόπο την ιστορία του, και ο αναγνώστης, μετά το πέρας τής αναγνωστικής απόλαυσης, βρίσκει αρκετές αφορμές για να στοχαστεί.

Εδώ  για μία συνέντευξη του συγγραφέα στον Γιώργο Καρουζάκη